Słońce wstało. W obozie panował spokój- wszyscy jeszcze spali. Gwiazdy zaczęły znikać, lecz nadal była noc. Jedynie Srebrna Skóra iskrzyła się na niebie. Wojownicy spali, mama spała, kocięta spały. Pszczółka, szylkretka spała również, choć jej sen był bardzo niespokojny. Właściwie, jednak nie spała, była w takim etapie "pół snu", jak ona to nazywała. Czyli niby wyglądałoby to na sen, ale słyszała każdy listek, każdą złamaną gałązkę, każdy oddech kociaków i ich matek. A jakby spała głową w stronę wyjścia, to usłyszałaby sapanie wojowników.
Rozmyślała. Ona i jej rodzeństwo miało 5 księżyców. Jeszcze jeden i zostaną uczniami. Będą mieli mentorów i zostaną wojownikami. Pomyślała o innych kociętach. Znała wszystko i wszystkich- jej ciekawość i posiadanie matki liderki, ojca zastępcy i babci starszej, co już niejedno przeżyła, było bardzo pomocne w zdobywaniu wiedzy. Wiedziała ogrom rzeczy o klanach, o starych dziejach, o romansach i bitwach. Wiedziała dużo o Klanie Gwiazd i jego przeciwieństwie, słyszała deklamowane przez mamę formułki nadawania imion uczniom i wojownikom i tym podobne. Teraz wykorzystała tę wiedzę i opracowała przyszłość śpiących tu kociąt. Wiedziała, że Węgielek nie będzie chciał zostać wojownikiem. Nie lubił brutalnych zabaw ani udawania polowań. Wprawdzie był jeszcze mały, ale Pszczółka to wyczuwała. On będzie Medykiem i już. A szkoda, bo kocury są potrzebne w klanie. Klan Nocy cierpi na plagę kotek, zresztą jak chyba inne klany, poza klanem Wilka. Gdyby o nią chodziło, wolałaby urodzić się kocurem, jak Osa. Choć nie mogłaby być szylkretowa, tylko ruda, jak ojciec i jej brat. Ale ojciec był rudy i jej zdaniem był naprawdę ładnym kocurem. Uznała, że Osa też jest niczego sobie i gdyby nie jego płaczliwość, pewno wiele kotek by się nim zaczęło interesować. Właśnie, Osa... On też mógłby konkurować o stanowisko medyka z Węglem, choć siostra czuła, że gdzieś tam głęboko czai się wojownik. Biedronkę uważała za bardzo nieśmiałą, nie wychylającą się po przygody. Pewnie do końca taka zostanie, choć kto wie? Podobno kot nie może zmienić swoich pręg. Zostaje jeszcze Świetlik. Kotka wiedziała, że tacie ona przypomina jego matkę, Nakrapiany Kwiat. Nie czuła jednak zazdrości. Lubiła Świetlika bo była ciekawska, tak jak ona, Pszczółka, wkrótce Pszczela Łapa. Jeszcze kociaki Srebrnego Pyska, która widocznie nie lubiła jej rodziców. Potoka i Strumień brała na równo, choć mieli odmienne charaktery. Jagódek natomiast...był dziwny. Odludek, tak samo jak Biedronka czy Węgielek, ale przy okazji śmiały. Miał coś, co ją dziwiło i nawet pociągało, by poznać tajemnicę.
A ona? Ona, która jedyna z rodzeństwa miała zielony akcent w oczach. W jej rodzinie tylko Czarna Gwiazda miał zielone oczy. Tata miał żółte, które odziedziczyły wszystkie kociaki, mama niebieskie. Nakrapiany kwiat też miała niebieskie oczy, co trochę dziwiło małą. Podobno rodzice od strony matki mieli oczy niebieskie i żółte. Więc czemu ona ma obwódki zielone? Jeden kot na inne żółto-niebieskie miał słabe szanse, by któreś z jego wnucząt odziedziczyło oczy. A jednak. Zazwyczaj było to słabo widoczne, ale gdy się wściekała, obwódka zaczynała pochłaniać żółć, która też nie była perfekcyjnie czysta.
Z charakteru była z pewnością odważna. I honorowa, bo nigdy "nie biła leżących". Rodzeństwo uważało ją za dumną i tak też było. Ale w głębi duszy znajdował się czynny wulkan, gotowy w każdej chwili wybuchnąć. Tak, była bardzo nerwowa i trochę się bała, czy nie przeszkodzi jej to w nauce. Miała nadzieję, że uda jej się dostać dobrego mentora. Na pewno nie ciamajdę, o nie, bo nie uda mu się nad nią zapanować. No i ma ją czegoś nauczyć.
***
Nastał ranek. Koty opuszczały obóz i życie zaczynało być widoczne. Kocięta przestały pić mleko, więc czekały na posiłek z niecierpliwością. Różne koty przynosiły im jedzenie, lecz wkrótce sami zaczną polować. Do kociarni często wchodziła Czarne Piórko, przyszywana siostra Płomiennej Pręgi i jego młodszego rodzeństwa. Tak mówiła Nakrapiana, choć ze smutkiem w głosie, a tata nie mówił nic. Smuciło to kotkę, że ta Czarna jest powodem do smutku. Zazwyczaj przychodziła do srebrnej królowej, z którą widocznie się przyjaźniła. Bawiła się z jej kociętami. Ona intrygowała ciekawską Pszczółkę, choć postanowiła milczeć. Usiadła przy wyjściu z kociarni. Dziś nie miała ochoty na zabawę. Patrzyła na liczne koty w obozie. Niedługo ona tam będzie chodzić.
-Czemu tu siedzisz?
Mała odwróciła się w tempie błyskawicy. To ona, ta Czarne Piórko. Chyba pierwszy raz się do niej zwróciła.
-Myślę. -odparła Pszczółka i odwróciła się.
-Ty? Niby o czym myślisz?- zapytała kotka.
-Nie twój interes.- odparła chłodno szylkretka, a oczy płonęły złością. Starsza kotka usiadła obok niej, ale nic nie powiedziała.
-Nie masz jakiś obowiązków?- spytała po dłuższej chwili córka liderki.
-Na razie nie, ale pewnie niedługo pójdę na patrol.- wstała.- Do zobaczenia, Srebrny Pysku!- zawołała w stronę drugiej królowej i jej kociaków. W odpowiedzi otrzymała miły uśmiech.- Do zobaczenia, mała.- to było do Pszczółki.
-Czekaj!-zawołała.- Miałaś kiedyś ucznia?
<Czarna? Niech ta rozmowa się trochę rozwinie. Początkowo Pszczółka będzie nieufna, ale (jak to ona) potem się zacznie ciekawić. Możesz jej coś opowiedzieć ^^>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz