Od jakiegoś czasu Wodnikowa Łapa chodził po obozie pogrążony w myślach, nie wyglądał na specjalnie zadowolonego. Młoda mentorka postanowiła wziąć sprawę we własne łapki.
Gdy tylko uczeń stawił się o porze treningu, kotka wyprowadziła go z obozu. Tak jak jej się wcześniej wydawało, Wodnik był praktycznie wyczerpany z jakiejkolwiek energii życiowej, a jako że sam mało mówił, wyciagnięcie od niego informacji było ciężkim zadaniem.
Srebrna przycupnęła na śniegu spoglądając w oczy kocura.
- Hej, co cię trapi? - zapytała troskliwie. Spotkała się jedynie z ponurym prychnięciem i odwróceniem wzroku. Musiała to inaczej rozegrać, wstała więc i ruszyła przed siebie, uczeń podążył za nią. Zatrzymali się przed Zrujnowanym Mostem, którego nogi wystawały poza lód.
- Wodnikowa Łapo - zaczęła delikatnym tonem, niemalże kojącym. - Wiem, że jest ci ciężko i ja to całkowicie rozumiem. Przez tyle księżyców szkolenia ciebie, zdążyłam zauważyć co cię interesuje, a co nie. - wyznała. Uczeń uciekał wzrokiem, a następnie otulił łapki ogonem.
- Co masz na myśli? - mruknął prawie niesłyszalnie.
- Jesteś bardzo rozmarzonym kocurkiem, zastanawiam się czy znałam kiedyś takiego jak ty - uśmiechnęła się przyjacielsko, a następnie kontynuowała. - Dla ciebie każde istnienie ma znaczenie, nieważne czy jest to mrówka, czy liść, mam rację?
Bury kiwnął ze zmieszaniem głową najwidoczniej nie spodziewając się tych słów z ust swojej mentorki, jednak Mglista Zatoka była inna, ona rozumiała wiele rzeczy, chciała podzielić się swoimi poglądami z młodszym.
- Nigdy nie chciałem być wojow...
- Wiem - przerwała mu nagle na co ten spojrzał ze zdziwieniem w oczach. - Już od pierwszego treningu z tobą widziałam twoje wnętrze. Masz szlachetną duszę Wodnikowa Łapo, Klan Gwiazdy ceni sobie takich jak ty. Jednak musisz być silny, bo wiara wymaga poświęceń. - oznajmiła nieco poważniejszym tonem.
- Co masz na myśli? - zapytał zaintrygowany.
- Klan Gwiazdy ceni sobie życie, każde. Niestety by uratować więcej istnień potrzeba poświęceń. Właśnie dlatego my, wojownicy polujemy by przetrwać. Za każdą jednak zdobycz dziękujemy Gwiezdnym, prawda?
Wodnik skinął łbem zgadzając się z jej zdaniem. Tym razem widać było, że młody chętnie słuchał jej słów, może będzie w stanie w przyszłości mu więcej powiedzieć. Kocica po kilku biciach serca wstała i otrzepała się ze śniegu, który osiadł na jej futrze. Ruszyła w stronę norki w połowie zasypanej przez śnieg. Grzebiąc w niej łapą wyciągnęła małe stworzonko, było martwe.
- Jak myślisz? Kto się tym naje? - zapytała.
- Kot?
- Otóż nie, prędzej jakiś lis lub padlinożerca. My musimy polować, by przeżyć. Tak właśnie Klan Gwiazdy wymaga ofiar, piszczki i polowanie to tylko jedna z nich. - wyjaśniła rzucając martwe stworzonko na śnieg.
- Ch-chyba rozumiem co masz na myśli. - odparł uczeń.
- W takim razie się cieszę. Chciałabym, by inni też to zrozumieli - pokręciła żałośnie łbem. - Kiedyś na pewno. No nic, miejmy dzisiejszy trening już za sobą.
Po wymianie zdań już nieco bardziej zaangażowany Wodnikowa Łapa kontynuował swój trening, nie była to jakaś wielka zmiana, jednak kocica miała nadzieję, że chociaż częściowa zmieniła jego punkt widzenia. Niedługo po tym, gdy coraz bardziej niebo zaczęło się chmurzyć oboje wrócili do obozu.
Postacie NPC: Wodnikowa Łapa
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz