WĄSATKOWY RUCZAJ

Autor grafiki: _iglak

OGÓLNE

WĄSATKOWY RUCZAJ
*Poprzednie imiona: Wąsatka, Wąsatkowa Łapa
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Samotnicy → Klan Wilka
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: kruliik.

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Wąsatka jest średniego wzrostu, o zwartej, solidnej sylwetce. Ma silny tułów, choć łapy są nieco chudsze. Mimo młodego wieku jest już całkiem umięśniona. Wykonuje ruchy ostrożnie, choć bywa to trudne, ponieważ posiada hypotropię (jedno oko ucieka jej w dół), a co za tym idzie – diplopię, czyli podwójne widzenie. Zazwyczaj porusza się chwiejnie, nieraz potykając się o różne przeszkody. Jej oczy są zawsze lekko przymknięte, co nadaje jej czujny wygląd, jakby nigdy w pełni nie była rozluźniona. Jej futerko jest miękkie, półdługie, znacznie bardziej puszyste na kryzie, brzuchu i policzkach.

Cechy szczególne - zez, białe “spodnie”, pióra mewy za uchem, prawie zawsze spłaszczone uszy

Kolor sierści - czarny jednolity bicolor

Długość sierści - półdługa

Kolor oczu - brązowy

Problemy zdrowotne - hypotropia, diplopia, problemy z równowagą, astma

CHARAKTER

Przez wszystkie księżyce spędzone w Klanie Wilka Wąsatkowy Ruczaj nie zmieniła się ani trochę. Wciąż jest lustrzanym odbiciem tego kociaka, którego dawno temu Pustułkowy Szpon przywlókł do obozu. Treningi z zastępcą nie dodały jej magicznie inteligencji, toteż koteczka nadal pozostaje niezbyt bystra. Czasem słabo idzie jej analizowanie docierających do niej informacji, a równie słabo odczytywanie emocji innych kotów. Istnieje duża szansa, że gdyby ktoś zaczął ją obrażać, Wąsatka po prostu by się roześmiała, myśląc, że tylko sobie żartuje. To samo tyczy się flirtu. Najpewniej uznałaby, że taki kot jest po prostu jej dobrym przyjacielem.

Nawiązanie z nią głębszej relacji wydaje się więc niemal niemożliwe, bo po części właśnie tak jest. Wojowniczka zazwyczaj nie przywiązuje większej wagi do więzi, które łączą ją z innymi kotami, a poza tym nie potrafi wyobrazić sobie, by ktoś mógł być dla niej kimś więcej niż rodziną lub znajomym. Gdyby jednak znalazł się kot, który byłby gotów nauczyć ją, czym jest miłość, mogłaby okazać się naprawdę miłą i całkiem opiekuńczą partnerką.

Wąsatkowy Ruczaj wciąż bywa żywiołowa, choć trochę mniej odkąd dowiedziała się, że Pustułkowy Szpon nie jest jej biologicznym ojcem. Teraz stara się być nieco bardziej stonowana, jakby bała się, że gdyby zaczęła za bardzo fikać, inne koty mogłyby jej wytknąć, że nie ma w sobie krwi zastępcy. Nie oznacza to jednak, że ciągle chodzi smutna i przygnębiona. Nadal brnie przez życie z uśmiechem, przed innymi kotami zgrywając tę samą, głupiutką Wąsatkę.

Wojowniczka bywa też bardzo nieuważna i często przeocza proste szczegóły. Oprócz tego ma niską podzielność uwagi i nie potrafi skupić się na dwóch zadaniach jednocześnie. Jeśli jest skupiona na polowaniu, a ktoś zacznie do niej mówić, najpewniej nie usłyszy ani słowa z tej paplaniny. Wszystko wpadnie jej do jednego ucha, a drugim wyleci. Nie ma też dobrej pamięci i często myli szczegóły różnych wydarzeń. Może przez to wydawać się łatwa do zmanipulowania i wykorzystania, lecz nie ma w zwyczaju ślepo ufać obcym. Gdyby jednak manipulacja była odpowiednio subtelna, istnieje spora szansa, że nawet by się nie zorientowała.

MORALNOŚĆ

Odkąd trafiła do Klanu Wilka, cały czas słyszała opowieści o Mrocznych Przodkach. Poznawała historie o ich szlachetności i słuszności, dlatego, nie wiedząc lepiej, uwierzyła we wszystko, co o nich mówiono. Tym bardziej, że jednym z kotów, który nawracał ją na wiarę w Miejsce, Gdzie Brak Gwiazd, był jej przybrany ojciec. Nigdy jednak nie przywiązywała większej wagi do swojej wiary. Jest ona obecna gdzieś z tyłu jej głowy, lecz nie wpływa znacząco na jej codzienne życie.

Oprócz tego kotka raczej nikogo celowo nie krzywdzi. Czasem zdarzy jej się powiedzieć coś głupiego albo podczas sparingu przypadkiem posunąć się za daleko, lecz nigdy nie robi tego z pełną świadomością. Nie jest złym kotem, a jedynie takim, który czasem nie wie, co wypada, a co nie.

CIEKAWOSTKI

- Często myli zaimki kotów. Nawet tych cispłciowych

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: V

Słabe strony: słaba odporność, bardzo źle widzi, jest nieuważna i nierozważna, ma słaby węch

Mocne strony: jest całkiem wytrzymała na różne warunki pogodowe, ma dobry słuch

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Wilczy Skowyt – Gdy jeszcze mieszkała w norze wraz z matką, a kocur odwiedzał je od czasu do czasu, lubiła przebywać w jego obecności i zawsze zastanawiało ją, dokąd wraca wieczorami. Gdyby nie fakt, że pewnego dnia postanowiła to odkryć, najpewniej nigdy nie trafiłaby do Klanu Wilka. Przybrany - Pustułkowy Szpon – Była przekonana, że to właśnie on jest Wilczkiem, który jest jej biologicznym ojcem. Była z nim bardzo zżyta i starała się, by był z niej dumny. Gdy jednak dowiedziała się, że wcale nie jest jej prawdziwym ojcem, zaczęła go trochę unikać.

Matka - Mewa – Pamięta, że lubiła swoją mamę, lecz teraz już prawie jej nie pamięta. Zbyt dużo czasu spędziła w Klanie Wilka i zbyt długo nie widziała kotki, by pamiętać jeszcze, jak wygląda. Gdyby przypadkiem ją spotkała, pewnie nawet by jej nie poznała.

Rodzeństwo - Kobczyk – Jej siostra, choć Wąsatka myliła jej płeć i nazywała ją bratem. Nadal myśli, że jest kocurem, lecz teraz również niezbyt dobrze ją pamięta. Najpewniej nie poznałaby jej, gdyby kiedyś przyszło im się spotkać.

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Gruba Ryba – Jej kolega ze żłobka, z którym zaprzyjaźniła się całkiem przypadkiem. Gdy spytała o jego płaski pysk, kocur pomyślał, że się z niego naśmiewa. Szybko jednak zrozumiał, że Wąsatka nie jest najostrzejszą kredką w piórniku i zadała to pytanie całkiem poważnie.

Cykoriowy Cykor – Przez pewien czas były przyjaciółkami. Razem trenowały, a Wąsatka cieszyła się, że wreszcie ma z kim porozmawiać oprócz Pustułkowego Szponu. Jednak po jednym z treningów, podczas którego młodsza zwyciężyła nad Cykorią, ta nasyczała na nią i przestała się do niej odzywać.

Zwęglona Kukułka – Kotka, której płeć Wąsatka również pomyliła, nazywając ją kocurem. Uważa ją za swoją znajomą ze względu na te kilka zdań, które ze sobą wymieniły, lecz Kukułka zdaje się unikać jej z niewiadomego powodu.

SZKOLENIE

Mentor - Pustułkowy Szpon

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Wąsatka urodziła się jako samotniczka; jej matką jest Mewa, a ojcem wojownik Klanu Wilka – Wilczy Skowyt. Przyszła na świat razem z Kobczykiem i przez kilka pierwszych księżyców wiodła spokojne, wręcz sielskie życie wśród swoich najbliższych. Dokuczał jej jednak fakt, że jej kochany tata pojawiał się w norze stosunkowo rzadko. Zastanawiało ją, dokąd tak wędruje, aż pewnego dnia postanowiła to sprawdzić. Jak? Oczywiście, wychodząc za nim w świat.

Drepcząc jego śladem, dotarła aż nad rzekę. Wodna struga jednak jej nie powstrzymała; Wąsatka podjęła próbę przekroczenia jej poprzez drogę utworzoną przez porozrzucane kamienie. Te okazały się jednak zbyt śliskie i gdy Wąsatka była już o włos od śmierci, zjawił się czekoladowy wojownik, którego koteczka mylnie uznała za swojego ojca. Pustułkowy Szpon został z dnia na dzień obarczony obowiązkiem rodzicielstwa.

Niedługo później młoda Wąsatka została wysłana, by odbyć noc w samotności, zgodnie z tradycją. Czuwanie podczas Pory Nagich Drzew nie należało do łatwiejszych – młódka niemal nabawiła się hipotermii! Udało jej się jednak wytrwać do ranka, a w azylu Zalotna Gwiazda nadała jej nowe imię – Wąsatkowa Łapa, a także przydzieliła jej “tatę” jako mentora.