BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Klanie Burzy!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

22 sierpnia 2019

Od Miedzianej Iskry CD Rudka

- Mówisz? - zapytała kotka, unosząc powoli jedną brew i dziwnym uśmieszkiem zdradzając, co ma na myśli. Nastawiła uszu na krótką chwilę, aby się upewnić, że nikogo w pobliżu nie ma, aby faktycznie nie wpędzić kocura w kłopoty. - Ratunku! Pomocy! - zawyła niezbyt głośno na wszelki wypadek, szarpiąc się przy tym, usiłując się uwolnić.
Na Gwiezdnych, co za upokorzenie! Przecież tyle razy wchodziłam na chyba już każde drzewo na terenie Klanu Wilka i musiałam się zaklinować w pierwszym lepszym drzewku z NIM?! Masakra!
- Ćśiii! Oszalałaś?! - zaraz uciszył ją Rudek, wymachując łapami przed jej pyskiem - Daj, pomogę ci - dodał usiłując wyszarpnąć jakoś ogon Miedzi.
Miedź czuła się niekomfortowo. Byli za blisko. ZDECYDOWANIE za blisko.
- Zabieraj te łapska! - zaprotestowała, uderzając delikatnie swoją łapą jego łapy i usiłując odepchnąć kocura na trochę bardziej komfortową dla niej odległość.
Rudek odpowiedział na to pacnięciem kotki w ucho. I tak zaczęły się z pozoru niewinne przepychanki i machanie łapami na oślep. Do czasu, aż kocur nie stracił równowagi. Rudo-białe futro śmignęło w dół, a jego właściciel wisiał teraz głową w dół, kiwając się delikatnie w przód i w tył.
Ups...
- Widzisz co zrobiłaś? No, teraz jestem dużo dalej od ciebie, zadowolona? - miauknął, jakby wiedział co wcześniej myślała Miedziana, gestykulując przy tym zabawnie łapami.
Niebieskooka wyciągnęła szyję, aby spojrzeć w dół na kocura.
- Chwyć mnie za łapę, podciągnę cię - powiedziała wyciągając swoją białą łapę w kierunku wiszącego Rudka, na tyle, na ile pozwalał jej uwięziony ogon i na tyle, aby stać wciąż stabilnie na gałęzi.
Rudek usiłował przednimi łapami dosięgnąć Miedzi, ale nie szło mu najlepiej. Wtedy zsunął się delikatnie w dół. Zaraz spadnie!
- Szybciej! - ponagliła go wojowniczka.
- Staram się, nie widzisz? - odpowiedział jej syn Pszczelego Żądła, wciąż rozpaczliwie próbując wyciągnąć jeszcze bardziej swoje łapy.
- Nie wiem, rozbujaj się czy coś! - rozkazała mu.
Wojownik Klanu Lisa zaczął bardzo delikatnie się huśtać. Potem troszkę mocniej, i mocniej... I przy okazji obsuwał się coraz bardziej w dół, i w dół...
- Pospiesz się bo zaraz spaaAAAAA-! - i tylko tyle zdążyła powiedzieć, bo w tej samej chwili Rudek wziął większy zamach i udało mu się chwycić Miedzi. Zrobił to z taką siłą, że teraz obydwoje spadali ku twardej ziemi.
Krótki lot, huk, trzask i po wszystkim. Dwa koty leżały na ziemi, jeden na drugim. Miedziana Iskra jęknęła krótko, po czym zorientowała się, że Rudek leży na niej... Znowu jęknęła, tym razem głośniej, czym prędzej wygrzebując się spod kocura, jakby zapomniała o obolałych kościach po upadku. Rudek po chwili również się podniósł, masując łapą obolałą głowę.
- Ał... - syknął cicho.
Płowo-mleczna rozzłoszczona stanęła na równe łapy, uderzając ogonem o pięty.
- To wszystko twoja wina! Masz się natychmiast wynosić z terytorium Klanu Wilka! - wrzasnęła na kocura, jerząc nieznacznie sierść na karku i zamiatając wściekle ogonem.


<Rudku?>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)