BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

02 maja 2016

Od Onyksowego Łowcy CD Błyskającego Wąsa

Błyskający Wąs popatrzył na mnie z uśmiechem
- Cóż... Jak dotąd mają się całkiem dobrze. - Powiedziałem dość poważnym tonem i wziąłem mysz by ją zjeść. Wojownik znów wyrwał mnie z posiłku.
- Trudno się tak zajmować kociętami i partnerką? - Zapytał z ciekawskim spojrzeniem.
- Tfu!! - Wyplułem mysz kiedy zadał to pytanie. - Kociętami zajmuje się Ametyst a ja bardziej nią. Nie wiedziałeś że wojownicy praktycznie nie zajmują się kociętami? - Ciągnąłem dalej rozmowę, kiedy kocur nic nie mówił ponownie wziąłem mysz w pysk
- To prawda! - Wcisnęła się Ametyst. Popatrzyłem na kotkę z uśmiechem i odwróciłem głowę w stronę przywódczyni gdy skończyłem jeść mysz.
- Dobrze, skoro wszyscy już zjedli... - Niespodziewana Gwiazda zamilkła by wskoczyć na wyższy głaz. - Chcę by Błyskający Wąs, Onyksowy Łowca i Szary Płomień wybrali się na patrol granic. - Rozkazała po czym zeskoczyła z kamienia. Kiedy Ametystowa Chmura kierowała się do legowiska królowych pokłusowałem w jej stronę.
- Nie życzysz mi szczęścia? - Mruknąłem do kotki. Wtuliła się w moje grube futro i ruszyła do kociąt. Ja także poszedłem w swoim kierunku.
Kiwnąłem głową do Szarego Płomienia i Błyskającego Wąsa by dać znak że jestem gotowy. Nikt nie miał spraw do załatwienia więc szybko wyszliśmy z obozu przeciskając się przez liczne skały. Przyglądałem się uważnie granicom terytorium by spostrzec jakieś koty, na szczęście żadnego nie wypatrzyłem.
- Będziemy z kimś walczyć? - wyrwał się Błyskający Wąs.
- Przecież to tylko patrol. - parsknął Szary Płomień.
Rudy wojownik wlepił we mnie wzrok. Odwróciłem się w innym kierunku i poczułem smród Drogi Grzmotu a za nią sylwetkę jakichś kotów. Był wśród nich dość spory czarno biały kocur, brązowa kotka i szylkretowy kocur.
- Stójcie! - Machnąłem cicho ogonem do Szarego i Flachy.
- Tam jest patrol klanu Burzy. - syknąłem i ruszyłem dalej.
- Najwyraźniej patrolowali granice tak jak my. - Pomyślałem. Szliśmy prawie obok Drogi Grzmotu lecz w bezpiecznej odległości.
- Masz niezłego nosa! - Pochwalił mnie Błyskający Wąs.
- Dzięki. - Uśmiechnąłem się do niego, w sumie był z niego niezły przyjaciel.
- Chyba już patrolowaliśmy wszystkie granice. Może już chodźmy. - Wtrącił się Szary Płomień.
- Tak, chyba już zrobiliśmy to co mieliśmy. - Uśmiechnąłem się do drużyny.

Po powrocie do obozu położyliśmy się w legowisku na kilka chwil by odpocząć, koło mnie leżeli wszyscy wojownicy. Grzbiet tuż przy grzbiecie innego wojownika. Po odpoczynku ponownie zajrzałem do Ametyst. Królowa ucieszyła się na mój widok i natychmiastowo wstała. Podszedłem do niej i polizałem po policzku.
- Jak sobie dajesz radę z tymi puszystymi kulkami? - Zapytałem z uśmiechem.
- Są aniołkami. - Mruknęła kotka.
Ponownie się uśmiechnąłem i wyszedłem. Przede mną stał Błyskający Wąs.
- Pomógłbyś mi? - Zapytał.
- W czym? - przekręciłem łeb patrząc ukośnie na przyjaciela.

<Błyskający Wąsie ty jeden? xD>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz