Na bagna wybrali się niedługo później. Po obchodzie terenów chyba urosła w oczach młodego na bohaterkę, bo gdy po niego przyszła, rozemocjonowany opowiadał siostrze o treningu i “niesamowitej kondycji” swojej mentorki, podczas gdy jemu “łapy już odpadły”. Zaskoczył ją tym, bo nigdy nie uważała swoich możliwości za nic niezwykłego, a równocześnie sprawił, że zrobiło jej się tak jakoś cieplej na sercu.
Bagna były dokładnie takie jak powinny - wilgotne, tajemnicze i piękne. Chłonęła ich urok, rozpoznając poszczególne rzadkie kwiaty. Jej oczy błyszczały, a pyszczek sam nieświadomie otworzył w niemym zachwycie. Kogut krzątał się gdzieś obok, ale nawet go nie widziała. Podbiegła do jednej z roślin, ciesząc się jak kociak na widok przysmaku.
- Nie rusz! - usłyszała syknięcie tuż przy uchu. Zaskoczona, odwróciła łeb. Po jej prawej stronie stała bura kocica i wpatrywała się w przestrzeń gdzieś przed nią.
- A teraz się odsuń - burknęła, pokazując szereg nierównych zębów. - No, już! - ponagliła, gdy czekoladowa nie wykonała nawet ruchu, przyglądając jej się z zaciekawieniem.
- Okej - stwierdziła z uśmiechem, odchodząc w stronę zdezorientowanego Kurki. - Chciałam ją tylko obejrzeć.
- Obejrzeć, obejrzeć - wymamrotała pod nosem bura. - On też tak wtedy mówił, tak, a później… - zachichotała, a Iskra pomyślała, że taki śmiech może wydać z siebie ktoś, kto przed chwilą otruł swoją teściową.
Mentorce coś cały czas nie dawało spokoju. Przyglądała się kocicy, niemal wiercąc w niej wzrokiem dziurę. Ktoś inny pewnie już by się zirytował, ale ona…
- Jesteś niewidoma? - wypaliła Iskra.
Kocica natychmiast się zjeżyła.
- Tak. Masz z tym jakiś problem? - warknęła, unosząc dumnie łeb.
Kątem oka zauważyła jak Kogut przyjmuję pozycję łowiecką. To jej o czymś przypomniało.
- Nie - odparła pogodnie jak zawsze. - A tak w ogóle, to jesteś na terenie Klanu Lisa, wiesz?
Kocica spięła mięśnie i posłała im zimne spojrzenie niemal białych oczu. Arlekin się wzdrygnął i nieznacznie cofnął.
- Klan Lisa nie ma czego tu szukać. To mój teren - wysyczała.
Iskra spoważniała.
- To ziemia tych, którzy mają ją pod łapami.
Niewidoma wybuchnęła upiornym śmiechem.
- Iskro? - Kogut szturchnął ją ogonem. - Może… chodźmy stąd?
Iskra zignorowała jego prośbę, wytrzymując niewidzące spojrzenie buraski. Kotka miała niejasne wrażenie, jakby ślepe oczy starszej próbowały zajrzeć prosto w jej duszę.
- Nie chcemy walki - stwierdziła pewnym tonem. Starucha przyglądała jej się zaciekawiona, cały czas mamrocząc coś do siebie.
- Skoro tak, ta ziemia należy także do mnie - powiedziała po chwili z niepokojącym uśmiechem na szczupłym pysku. I bez ostrzeżenia rzuciła się na arlekina.
Iskra zadziałała instynktownie - przybrała odpowiednią pozycję, spięła mięśnie i skoczyła, zrzucając napastniczkę ze swojego ucznia. Kocurek szarpał się i miotał, ułatwiając jej zadanie. Przeturlały się i bura z niespodziwaną zwinnością uciekła, zanim czekoladowa ją przygniotła.
- Jeszcze się spotkamy - stwierdziła przyciszonym głosem, po czym zniknęła gdzieś w zaroślach. Kogut odetchnął, a Iskra uświadomiła sobie, że wstrzymywała oddech.
- Jesteś cały? - spytała, odzyskując humor. Kocurek kiwnął głową.
- Ale może lepiej nie mówić o tym mamie, co?
- Zdecydowanie - zgodziła się mentorka, wyobrażając sobie, jak ciocia Płomykówka suszy jej głowę. - Wracamy? - Uśmiechnęła się, odzyskując dobry humor.
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Po śmierci Różanej Przełęczy, Sójczy Szczyt wybrała się do Księżycowej Sadzawki wraz z Rumiankowym Zaćmieniem. Towarzyszyć im miała również Margaretkowy Zmierzch, która dołączyła do nich po czasie. Jakie więc było zaskoczenie, gdy ta wróciła niezwykle szybko cała zdyszana, próbując skleić jakieś sensowne zdanie. Z całości można było wywnioskować, że kotka widziała, jak Niknące Widmo zabił Sójczy Szczyt oraz Rumiankowe Zaćmienie. W obozie została przygotowana więc zasadzka na dymnego kocura, który nie spodziewał się dziur w swoim planie. Na Widmie miała zostać wykonana egzekucja, jednak kocur korzystając z sytuacji zdołał zabić stojącą nieopodal Iskrzącą Burzę, chwilę potem samemu ginąc z łap Lwiej Paszczy, Szepczącej Pustki oraz Gradowego Sztormu, z czego pierwszą z wymienionych również nieszczęśliwie dosięgły pazury Widma. Klan Burzy uszczuplił się tego dnia o szóstkę kotów.W Klanie Klifu
Plotki w Klanie Klifu mimo upływu czasu wciąż się rozprzestrzeniają. Srokoszowa Gwiazda stracił zaufanie części swoich wojowników, którzy oskarżają go o zbrodnie przeciwko Klanowi Gwiazdy i bycie powodem rzekomego gniewu przodków. Złość i strach podsycane są przez Judaszowcowy Pocałunek, głoszącego słowo Gwiezdnych, i Czereśniową Gałązkę, która jako pierwsza uznała przywódcę za powód wszystkich spotykających Klan Klifu katastrof. Srokoszowa Gwiazda - być może ze strachu przed dojściem Judaszowca do władzy - zakazał wybierania nowych radnych, skupiając całą władzę w swoich łapach. Dodatkowo w okolicy Złotych Kłosów pojawili się budujący coś Dwunożni, którzy swoimi hałasami odstraszają zwierzynę.W Klanie Nocy
Świat żywych w końcu opuszcza obarczony klątwą Błotnistej Plamy Czapli Taniec. Po księżycach spędzonych w agonii, której nawet najsilniejsze zioła nie były mu w stanie oszczędzić, ginie z łap własnego męża - Wodnikowego Wzgórza, który został przez niego zaatakowany podczas jednego z napadów agresji. Wojownik staje się przygnębiony, jednak nadal wypełnia swoje obowiązki jako członek Klanu Nocy, a także ojciec dla ich maleńkiego synka - Siwka. Kocurek został im podarowany przez rodzącą na granicy samotniczkę, która w zamian za udzieloną jej pomoc, oddała swego pierworodnego w łapy obcych. W opiece nad nim pomaga Mżawka, młodziutka karmicielka, która nie tak dawno wstąpiła w szeregi Klanu Nocy, wraz z dwójką potomków - Ikrą oraz Kijanką. Po tym wydarzeniu, na Srebrną Skórkę odchodzi także starsza Mrówczy Kopiec i medyczka, Strzyżykowy Promyk, której miejsce w lecznicy zajmuje Różana Woń. W międzyczasie, na prośbę Wieczornej Gwiazdy, nowej liderki Klanu Wilka, Srocza Gwiazda udziela im pomocy, wyznaczając nieduży skrawek terenu na ich nowy obóz, w którym mieszkać mogą do czasu, aż z ich lasu nie znikną kłusownicy. Wyprowadzka następuje jednak dopiero po kilku księżycach, podczas których wielu wojowników zdążyło pokręcić nosem na swoich niewdzięcznych sąsiadów.W Klanie Wilka
Po terenach zaczynają w dużych ilościach wałęsać się ludzie, którzy wraz ze swoją sforą, coraz pewniej poruszają się po wilczackich lasach. Dochodzi do ataku psów. Ich pierwszą ofiarą padł Wroni Trans, jednak już wkrótce, do grona zgładzonych przez intruzów wojowników, dołącza także sam Błękitna Gwiazda, który został śmiertelnie postrzelony podczas patrolu, w którym towarzyszyła mu Płonąca Dusza i Gronostajowy Taniec. Po przekazaniu wieści klanowi, w obozie panuje chaos. Wojownikom nie pozostaje dużo możliwości. Zgodnie z tradycją, Wieczorna Mara przyjmuje pozycję liderki i zmienia imię na Wieczorną Gwiazdę. Podczas kolejnych prób ustalenia, jak duży problem stanowią panoszący się kłusownicy, giną jeszcze dwa koty - Koszmarny Omen i Zapomniany Pocałunek. Zapada werdykt ostateczny. Po tym, jak grupa wysłanników powróciła z Klanu Nocy, przekazując wieść, iż Srocza Gwiazda zgodziła się udzielić wilczakom pomocy, cały klan przenosi się do małego lasku niedaleko Kolorowej Łąki, który stanowić ma ich nowy obóz. Następne księżyce spędzają na przydzielonym im skrawku terenu, stale wysyłając patrole, mające sprawdzać sytuację na zajętych przez dwunożnych terenach. W międzyczasie umiera najstarsza członkini Klanu Wilka, a jednocześnie była liderka - Stokrotkowa Polana, która zgodnie ze swą prośbą odprowadzona została w okolice grobu jej córki, Szakalej Gwiazdy. W końcu, jeden z patroli wraca z radosną nowiną - wraz z nastaniem Pory Nagich Drzew, dwunożni wynieśli się, pozostawiający po sobie jedynie zniszczone, zwietrzałe obozowisko. Wieczorna Gwiazda zarządza powrót.W Owocowym Lesie
Społeczność z bólem pożegnała Przebiśniega, który odszedł we śnie. Sytuacja nie wydawała się nadzwyczajna, dopóki rodzina zmarłego nie poszła go pochować. W trakcie kopania nagrobka zostali jednak odciągnięci hałasem z zewnątrz, a kiedy wrócili na miejsce… ciała ukochanego starszego już nie było! Po wszechobecnej panice i nieudanych poszukiwaniach kocura, Daglezjowa Igła zdecydowała się zabrać głos. Liderka ogłosiła, że wyznaczyła dwa patrole, jakie mają za zadanie odnaleźć siedlisko potwora, który dopuścił się kradzieży ciała nieboszczyka. Dowódcy patroli zostali odgórnie wyznaczeni, a reszta kotów zachęcana nagrodami do zgłoszenia się na ochotników członkostwa.Patrole poszukiwacze cały czas trwają, a ich uczestnicy znajdują coraz to dziwniejsze ślady na swoim terenie…
W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Znajdki w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)
Miot w Owocowym Lesie!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz