BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)

Znajdki w Klanie Klifu!!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

13 czerwca 2023

Od Kawczej Łapy

Kawka nie mogła powstrzymać radości na wieść o tym, że udaje się na kolejne zgromadzenie. Miała nadzieję, że tym razem będzie na nim spokojnie. Była ciekawa czy kotka, którą udało jej się spotkać na poprzednim zgromadzeniu, również i na tym się pojawi. Nim opuścili obóz, spojrzała jeszcze na swoją rodzicielkę, która również została wybrana na członka delegacji. W przeciwieństwie do swojej córki wyglądała jak jeden kłębek stresu. Kawka niie zdecydowała się jednak do niej podejść, miała nadzieję, że któreś z reszty rodzeństwa to uczyni i jakoś uspokoi kotkę. Sama dołączyła już do reszty kotów gotowych do wymarszu.
Po dotarciu na bursztynową wyspę, kotka bez zbędnego zwlekania, postanowiła odszukać Burzaczkę. Oddaliła się od swojej grupy nieco, skupiając wzrok na kotach z innych klanów. Starała się wzrokiem odszukać uczennicy z Klanu Burzy. Gdy tylko ją dostrzegła, podeszła do niej z uśmiechem na pysku.
Rozglądała się wokół aż trafiła na zielone ślepka. Jej uśmiech sprawił, że Słoneczko aż poczuła się jakby dostała skrzydeł. Lekkim i tanecznym krokiem skierowała się w stronę kotki.
— Hejka! Jak u ciebie? Super jest dziś. Tak letniooo
— Cześć — przywitała się, po czym odpowiedziała na zadane pytania — Dobrze. Chociaż przez ten upał ostatnio przegrzałam się. Na szczęście mogłam liczyć na szybką pomoc medyków — Usiadła na ziemi, liczyła na to że będzie mogła dzisiaj dłużej porozmawiać z kotką — Oh! — powiedziała dostrzegając piórko, które podarowała kotce ostatnim razem. Ucieszyła się, że Słoneczko zachowała jej prezent— To miłe, że je nosisz!
— Oczywiście, że noszę. Jest śliczne. — miauknęła podekscytowana, prezentując kotce swój lepszy profil. — Jak wyglądam? Bo brat mi powiedział, że jak leśny dzikus!
Parsknęła słysząc jak została nazwana kotka przez brata. Przyjrzała się uważnie kotce.
— To w takim razie jesteś jednym z ładniejszych leśnych dzikusów — rzuciła śmiejąc się i obdarowała Słoneczko ciepłym uśmiechem — Chociaż żeby być prawdziwym leśnym dzikusem musiałabyś mieć bardziej nastroszone futro i jeszcze kilka dodatkowych wplątanych w niego piórek. No i musiałabyś pachnieć bardziej lasem, a nie kwiatami
— Chciałabyś się przebrać za morskiego dzikusa? Możemy nabrać mojego brata. — zaproponowała po chwili Burzaczka
Kawka zgodziła się na pomysł przyjaciółki. Koniec końców skończyło się na przestraszeniu innych kotów, ich ofiarą stała się młodsza kotka z Klanu Klifu o imieniu Księżycowa Łapa. Po krótkiej rozmowie z nią, Kawka dowiedziała się, że cała ich trójka była spokrewniona z zastępcą ze swojego klanu. To pewnie dlatego potrafiły z taką łatwością dogadać się ze sobą. Śmiejąc się zaczęły rozmyślać nad tym, jak to by było, gdyby kiedyś w przyszłości zostały liderkami swoich klanów. Na samą myśl jej oczy się zaświeciły. To byłoby niczym spełnienie marzeń.
— Oczywiście! Wtedy już by nie było żadnych wojen, na pewno! — wspomniała odnośnie możliwego sojuszu zarówno z Klanem Burzy, jak i Klanem Klifu. W końcu nie chciałaby walczyć ze swoimi przyjaciółkami
Niedługo po tym, Księżycowa Łapa pożegnała się z Kawką i Słoneczko. Nim jednak Klifiaczka odeszła, Kawka łapa na znak nowej przyjaźni podarowała Księżycek jeden ze swoich piórek. Gdy niebieska znikła im z oczu, czarno-białe kotki postanowiły znaleźć kolejną ofiarę żartów. Nie musiały długo szukać, bo już po chwili wystraszyły kolejną młodą członkinie Klanu Klifu.
— Hej, spokojnie! — zwróciła się do Klifiaczki marszcząc brwi, widząc że ta zareagowała agresją na ich żart — Wszystko w porządku? — spytała się Słoneczko, przybliżyła się do niej chcąc się upewnić że młodsza kotka nie wyrządziła jej przyjaciółce większej krzywdy
— Aaa! Przepraszam, nie chciałam! — Niebieska szylkretka rzuciła się do przodu, by stanąć tuż obok i też spojrzeć czy nic nie zrobiła
Słoneczna Łapa teatralnie padła na ziemię, jakby zamiast uderzenia łapką dostała co najmniej kamieniem.
— Widzę... widzę światło... — miauknęła tragicznie i padła na ziemię, by wywalić po chwili jęzor. Po chwili zaczęła chichotać.
Zmartwiła się, gdy nagle czarno-biała padła na ziemię. Jednak widząc jak ta zaczyna chichotać odetchnęła z ulgą.
— Nie rób tak… — szturchnęła łapa wciąż śmiejącą się Słoneczko — Jak masz na imię? Ja jestem Kawcza Łapa. — zwróciła się do nowo poznanej kotki
— Kwiecista Łapa. — zerkała to na jedną, to na drugą, trochę zmartwiona
Jak się udało dowiedzieć, Kwiecista Łapa była siostrą Księżycowej Łapy. Kawka ucieszyła się, że udało jej się poznać nowe kotki. Jeszcze chwilę z nimi siedziała rozmawiając, gdy usłyszała wołanie swojego imienia. Żegnając się z uczennicami, skierowała się w stronę Nocniaków. Nim Klan Nocy wrócił na swój teren, spędziła jeszcze trochę czasu rozmawiając ze swoją rodziną o nowo poznanych koleżankach z Klanu Klifu i poznanej na wcześniejszym zgromadzeniu Słoneczko.

[przyznano 20%]

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz