Zalotna Krasopani stwierdziła, że tym razem lepiej będzie, jeśli pójdzie na poszukiwanie jajek razem z Prążkowaną Kitą. Wtedy na pewno żadne jajko jej nie ucieknie ani nie zniszczy się w drodze do obozu! Szylkretka zajrzała do legowiska wojowników, a gdy jej wzrok napotkał srebrnego kocura, na jej pysk wkradł się ciepły uśmiech.
— Słońce! Chodź, przejdziemy się razem na spacer — zaproponowała swojemu partnerowi, na co ten bezgłośnie się zgodził i wstał z miejsca. Gdy dobił już do Zalotki, przyszedł czas na pytania.
— Chcesz o czymś porozmawiać? Albo coś mi pokazać? — zapytał, maszerując tuż obok szylkretowej kotki. Wojowniczka musiała się przez chwilę zastanowić nad odpowiedzią.
— Właściwie myślę, że mogę mieć dla ciebie pewną niespodziankę, ale raczej się na nią nie nastawiaj… nie wiem, czy uda nam się ją znaleźć akurat dzisiaj — mruknęła tajemniczym głosem.
— Czy chcesz dla mnie upolować jakąś wiewiórkę? — przechylił łebek.
— Nie, nie! Wiewiórka to zbyt nudny prezent dla tak ważnego kota, jak ty! Mam lepszy pomysł — zachichotała, mówiąc mu do ucha. Po Prążku widać było, że zaciekawił się nieco słowami Zalotnej Krasopani, ale nie zamierzał dopytywać – w końcu miała być to niespodzianka, a co to za niespodzianka, jeśli ktoś już wie, o co w niej będzie chodzić? No właśnie, żadna!
— Może przejdziemy się do Potwornej Przełęczy? — miauknęła, zwracając się do wojownika.
— Jasne, prowadź — odparł i razem ruszyli na polanę. Tam szylkretka próbowała dyskretnie rozglądać się za jajkiem, lecz Prążkowana Kita najwidoczniej był uważniejszy.
— Szukasz czegoś? Coś cię martwi? Wiesz… mi zawsze możesz wszystko powiedzieć — odchrząknął, ze zmartwionym wyrazem pyska przyglądając się swojej partnerce. Wojowniczka zaśmiała się nerwowo, a jej ogon zaczął delikatnie podrygiwać na wietrze.
— No co ty! Jestem już dorosłym kotem, a nie małym kocięciem. Żadna sprawa nie jest dla mnie problemem! — odparła szybko, nie chcąc rozwodzić się o swoich własnych kłamstwach. Mimo jej słów srebrny wciąż nie wyglądał na przekonanego.
— Jesteś pewna? Chodzi o tę sytuację z Płonącą Duszą? To musiało być straszne i… ja to rozumiem. Jeśli chcesz, możesz powiedzieć, że jesteś chora, a ja przejmę twoje obowiązki — zaproponował. Po głosie pręgowanego można było stwierdzić, że był trochę zmieszany.
— A w życiu! Niepełnosprawna też nie jestem! Nic mi się nie dzieje, napra- — nie dokończyła, gdyż jej oczom ukazało się sierpówcze jajo.
— Zobacz! Chodź za mną, muszę ci coś pokazać! — zawołała. Wojownik zmarszczył brwi.
— Nie zmieniaj tematu, Zalotko. Wiem, że może być ci ciężko rozmawiać o takich tematach, ale to niezwykle ważne! —
— Nie, nie! No nie żartuję, chodź tu! Zobacz, co znalazłam! — ponownie zawołała, nie zwracając uwagi na słowa wojownika. W końcu Prążkowana Kita podbiegł do niej i zatrzymał się, gdy dostrzegł leżące przed jego partnerką jajko.
— Jajko? I co w nim takiego specjalnego? Czy to jakaś twoja kolejna zagadka? Co chcesz, abym z nim zrobił? —
— Zjadł! —
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.W Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz