BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Zmiana pory roku już 3 maja, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

07 kwietnia 2023

Od Lisiego Ogona CD. Gronostajowej Bryzy

Miała ucznia. To wszystko wydarzyło się tak nagle. Była taka podekscytowana, że miała ochotę skakać z radości. Po chwili przypomniała sobie, że Czarnowroni Lot zginął i wyrzuty sumienia nie pozwoliły jej się cieszyć dalej. Wojna się zbliżała. Wiedział o tym każdy, kto był na zgromadzeniu. Wyszkoli Hiacyntową Łapę tak, że Klan Wilka będzie się go bał. Pokaże mu wszystkie techniki bitewne jakie zna i wbije mu do głowy, że należy przekładać klan ponad wszystko. Było jej trochę żal Gronostajowej Bryzy, która także chciała mieć ucznia. Dostanie w swoim czasie. Na razie trzeba się skupić na sobie i na Hiacyntowej Łapie.
- Hej, Lisi Ogonie! Idziemy na patrol, a ty idziesz z nami. – miauknęła Gronostajowa Bryza.
- Po co? – jęknęła kotka. Kiedy wreszcie miała ucznia nie mogła z nim spędzić trochę czasu?
- Idziemy patrolować terytorium Klanu Wilka. – powiedziała tajemniczym tonem siostra.
- No dobrze, jak sobie życzysz. – odparła zmęczonym głosem.

***

Przekroczyły granicę. Dlaczego to zrobiły? Gdy dotarli do granicy rozdzielili się i ona z Gronostajową Bryzą poszły w jedną stronę, a Mżyste Futro i Pochmurny Taniec w drugą. A teraz jak jakieś uczennice, które nie potrafią odróżnić myszy od nornicy po prostu weszły na terytorium Klanu Wilka. Oczywiście Gronostajowa Bryza wpadła na genialny pomysł, aby szpiegować. To nie miało sensu! Nigdy nie wchodziła głębiej na terytorium Klanu Wilka i nie znała tej ziemi. Na wrogich terenach nie miały szans. Poza tym, żeby się czegoś dowiedzieć, musiałyby dojść aż do obozu. Na pewno do tej pory zostaną nakryte i Kamienna Gwiazda będzie miała kłopoty. Właśnie, Kamienna Gwiazda. Nie żyje. Lisi Ogon szanowała starą kotkę. Nie wiedziała dokładnie jak to się stało, że odeszła. Tygrysia Gwiazda będzie dobrze prowadzić klan. To odpowiedzialna kotka.
- Nie, nie możemy pójść szpiegować! Nie mamy szans! Wróć ze mną na nasze terytorium!
- Lisi Ogonie, pomyśl! Zyskamy niesamowitą przewagę! Wiesz przecież, że będzie wojna. Wojna, której możemy nie wygrać. Musimy spróbować! – namawiała ją kotka.
- Nie! – Lisi Ogon odsunęła się od siostry na osiem długości lisa wracając tym samym na swoje terytorium. Teraz musiała prawie krzyczeć, żeby siostra ją usłyszała. – Proszę cię wracaj. Czy ty masz pszczoły w mózgu? – jęknęła. Miała dość błagania siostry o powrót.
- Nie chcesz iść? To idę sama. – ton głosu siostry się zmienił. Była na nią zła.  Lisi Ogon bezradnie patrzyła, jak Gronostajowa Bryza odchodzi sama. Zawrócę ją, ale wezmę ze sobą Pochmurnego Tańca. Od jakiegoś czasu kocur patrzył się na jej siostrę inaczej, a ona zdawała się odwzajemniać to uczucie, chociaż pewnie jej się tylko wydawało. Biegła. Liczyła uderzenia serca. Trzysta. Nagle coś usłyszała. Patrol! Zmierzał w stronę Gronostajowej Bryzy! Muszę tam wrócić! Zawróciła i dobiegła do siostry!
- Patrol!
- Słyszę. – powiedziała siostra spanikowanym tonem. – Lisi Ogonie, przepraszam cię. Miałaś rację to był głupi pomysł. Powinnam była ciebie posłuchać.
- Dobrze, już dobrze. Teraz musimy się ukryć. – pociągnęła siostrę za kępę paproci akurat wtedy, kiedy zza drzew wyłonili się wojownicy Klanu Wilka.
- Płonąca Łapo, słyszałaś coś? – zapytała jej mentorka, Sarni Krok.
- Ja… nie wiem, chyba coś w tamtych paprociach, ale mogę się mylić… - odparła uczennica z wahaniem. Serce Lisiego Ogona biło jak oszalałe. Nie, nie mogę się bać, bo wyczują woń strachu! Oby nas nie zauważyli…

<Gronostajowa Bryzo?>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)