BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Znajdki w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 8 lutego, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

21 czerwca 2022

Od Zwęglonego Kamienia Do Pożaru

Po głowie krążyły mu słowa kocięcia. Naprawdę ośmieszył się tego dnia, gdy za rozkazem Płomień, przyznał się do bycia podwładnym rudych. Ale... czuł, że nie potrafi się postawić tej małej. Na dodatek straszyła go swoją matką, która zrobiła mu potworną krzywdę.
Ryczał po kątach, nie mogąc opanować łez. Tak bardzo było mu z tym źle. Nie panował nad emocjami. Powoli pogrążał się tak, jak Wilcza Zamieć. Nie chciał tego. Musiał sobie udowodnić, że nawet bez jaj potrafi być kocurem.
Tak!
Podniósł się z mchu, z zaciętym wyrazem pyska, kierując kroki w stronę żłobka. Trzeba było zmienić swoje nastawienie, jak i pokazać temu malcowi, że mimo bycia nierudym, potrafi być silny.
Może popełniał błąd, ale chciał się przemóc. Obrazi go i dzieciak się popłacze, a on nie! Dokona tego.
Pierwsze jednak co zrobił, to upewnił się, że Szczypiorkowej Łodygi nie było w pobliżu. Kotka wyszła z Płomień i Wyrwą, kierując kroki w stronę legowiska medyka. Oznaczało to, że kocurek został, czyli... mógł bez strachu wykonać swoją misję.
Powoli wszedł do środka i od razu w oczy rzucił mu się jego cel. Kociak z usztywnioną łapką, leżał na mchu. Dość szybko go zauważył, wykrzywiając swój pyszczek z odrazy.
- A ty czego tu pchlarzu? - warknął.
Wziął oddech. Tylko spokojnie. Dasz radę. To tylko dzieciak. Postawisz mu się. Nie będzie cię wtedy obrażał.
- Zamknij... mordkę... połamana kaczko! - wydusił.
Kocię zamarło zaskoczone. Udało się, mógł teraz go pocisnąć.
- Przyszedłem, bo nie podoba mi się twoje zachowanie. Nie dziwie się, że tata cię porzucił. Jeżeli będziesz fikał, to sam ci odgryzę jaja i zobaczymy co wtedy powiesz.
- Tata mnie nie porzucił! Nie wiesz, to się nie odzywaj, bo moja mamusia odgryzie ci cały zad, nie tylko jaja, zapchlona kotko! - zawołał bojowo, jednak widać było, że delikatnie go to ruszyło. Zaraz jednak znowu przybrał odważną, groźną minę. - Takiś nagle odważny, kastraciku?
Zatęskniło się do bycia prawdziwym kocurem? Może odgryźć ci jęzor i wsadzić pod ogon?
Podkulił ogon. Ciało ponownie zareagowało wbrew jego woli. Chciał już odbiec i skryć się pod jakimś mchem, ale przecież obiecał sobie, że zwalczy swój problem. Musiał być kocurem, po prostu musiał. Nie zamierzał żyć jako kotka... to by było jeszcze większe upokorzenie, na które nie był gotowy. Dlatego też spiął całe swoje mięśnie i wyprostował się, prężąc dumnie pierś.
- Nie jestem kotkom, brak jaj nie sprawia, że przestaje się być kocurem, zapamiętaj to! Nie boję się twojej mamy, nie zrobi mi nic bez zgody Zajęczej Gwiazdy, a twoja groźba jest nierealna. Możesz mi podskoczyć! Chociaż teraz i tego nie potrafisz. Widzisz? Nierudy dał ci w kość, a to oznacza, że mamy w sobie siłę, by przeciwstawić się komuś takiemu jak ty! - wytknął, powoli w duszy zaczynając panikować. - Więc... masz mnie przeprosić. Już.
- Pf, chciałbyś - prychnął, puszcąc się groźnie. - Nawet w twoich snach cię nie przeproszę. Wiesz dlaczego? Bo sam wiesz, że nie zasłużyłeś na nie, łajzo. A teraz spadaj, bo capisz, oblechu.
Zacisnął pysk. Słowa kociaka bardzo go uraziły. Tak bardzo, że nie wiedzieć kiedy zamachnął się łapą; bez pazurów, dając mu soczystego policzka.
Dopiero po chwili dotarło do niego co zrobił. Uszkodził dziecko Szczypiorkowej Łodygi...
Było już po nim.

<Pożar?>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)