BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

06 czerwca 2022

Od Kuklika Cd Agresta

    Momentalnie coś go ukłuło w serce. Troska? Strach? Czy może rozczarowanie nim samym, tym durnym Kuklikiem jakim się urodził? Mógł tutaj być od początku, ale nie. Olał to, a przecież mógł być lepszy… Czemu był takim przegrywem życiowym? Nawet nie dał rady zaopiekować się najlepszym przyjacielem, kimś kto był tak dla niego ważny. Agrest, będący dla niego całym światem, bo stracił w końcu każdego i miał tylko jego. On- kolega, którego bliżej poznał na pamiętnym zgromadzeniu, niegdyś niewidzialny dla niego, tak samo jak reszta kotów. Po prostu istniał, nie był nikim szczególnym. A jednak teraz był tak dla niego ważny, że wraz ze łzami czekoladowego, poczuł się, jakby zawiódł. Nie zauważył tego, że Agrestowi coś się sypie w życiu, dlaczego akurat natrafił na takiego idiotę jak Kuklik? Był przecież głupi i nie mógł mu dobrze pomóc.
 - J-ja… T-ten…- zaczął cicho, nie mogąc przestać wyrzucać sobie w myślach jaki to on nie jest niedobry dla Agresta. Tak bardzo nie chciał, by kocurowi było jeszcze gorzej. Po prostu nie chciał. Już teraz sytuacja była beznadziejna, bo wszędzie były łzy, ale mogła być również tragedia, jeśli nie pomoże. Wtulił się głęboko w puchate futro ucznia, czując otulające go ciepło. Mógłby tak przez cały czas, po prostu siedzieć przy nim, po raz pierwszy będąc tak blisko kogoś. 
- W-wiem, ż-że pewnie j-jest ci ciężko...- jeszcze raz próbował coś zrobić, jednak jeszcze bardziej skarcił się w myśli. A może nie wie jak mu jest źle?
 - J-ja... N-nie chcę, b-byś był s-smutny... B-bo w-wiele dla mnie z-znaczysz... N-nie chcę widzieć t-twojego cierpienia...- w panice zaczął coraz szybciej nawijać.- J-jesteś dla mnie j-jak... W-wschód słońca... Z-zapowiada coś nowego , p-przez co d-dodaje mi sił b-by żyć dalej, b-bo to niesamowite, ż-że tu jesteśmy i-i każdego dnia może nas spotkać coś pięknego... J-jeżeli nie b-będzie wschodu, t-to nie będzie również nadziei... J-jesteś jak melodia ptaków, zawsze p-podnosi na duchu... A-ale jak przestanie brzmieć, t-to boję się, c-co się stało... D-dlatego daj mi być twoim wschodem słońca, daj mi być twoją melodią, równie śpiewną co ptaków... Chcę ci pomóc choć nie potrafię tego za dobrze, bo jesteś dla mnie moją nadzieją, moją radością, kimś dla kogo żyję... Bez ciebie już zawsze będzie noc, a słyszeć będę tylko płacz... A-a to n-nie jest f-fajne… B-bo śpiew ptaków jest… P-piękny, m-marzycielski, b-błogi… J-ja naprawdę nie chcę twojej zguby, bo... Nie chcę cię stracić… J-jesteś dla mnie… Z-zbyt ważny… J-ja nie przeżyłbym t-tej straty, bo j-ja cię k- miał dokończyć cicho, ale zamiast to oblał się rumieńcem i jeszcze czulej objął ciało kocura, czując lekki dreszcz. Skąd on się wziął? I co to było niby za uczucie? 
- A-agrest? T-ty wiesz, że ja cię bardzo lubię... J-jesteś dla mnie bardzo ważny....


<Agreeeest? uwuwu>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz