BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

04 marca 2021

Od Jastrzębiej Łapy cd Płonącej Waśni

Od tamtego momentu nie widział się z Płonącą Waśnią, ponieważ on jak i Skała dostali karę. Nie przeszkadzało mu to. Wręcz cieszył się, że siostra nie mogła spotykać się ze swoją idolką. Po ich rozmowie uznał ją za zdolną i przebiegłą. No... Czasami jej bariera opadała, ale i tak kotka zrobiła na nim niemałe wrażenie. Dlatego też postanowił dokładnie ją poznać. Gdyby Skała to zobaczyła pewnie uznałaby, że z zazdrości zaczął prześladować kotkę. Nie mógł jednak skupiać się ciągle na obserwacji rudo-czarnej, ponieważ miał treningi z Jastrzębim Podmuchem. Ostatnio spiął się w sobie i zaczął przykładać się do nauki, aby siostra nie wytykała mu lenistwa. No i też, aby w odpowiednim czasie udowodnić im wszystkim, że pomimo spokoju jaki w nim panował, umiał nieźle przylać. 
Dlatego ustanowił sobie plan dnia. Poranek - treningi z mentorką. Zazwyczaj schodziły one do południa. W chwilach wolnych zajmował się obserwacją życia w klanie. Udało mu się wówczas dowiedzieć, że Płonąca Waśń nie lubi się z mamą Pokrzywowej Łapy, a ich medyk był niepokojącym osobnikiem. Akurat to go mało interesowało. Szukał informacji, które przydałyby mu się w "walce na spryt" z wojowniczką. Tylko kilka razy udało mu się ją dostrzec, kiedy wracała do obozu. Ciekawe co robiła poza... Nie miała ucznia. Może polowała lub była na patrolu? Widywał ją z jakimś kocurem, pewnie bratem. Inaczej nie umiał wytłumaczyć jego paniki, kiedy ta się zbliżała. 
- Jastrzębia Łapo, idziemy na trening - z rozmyślań wyrwała go mentora. 
No tak. Było już popołudnie, czyli przerwa się skończyła. Kiwnął głową i udał się z nią głębiej w las. Tereny już znał dobrze. Nie miał problemów z zlokalizowaniem swojej pozycji. Każde drzewo, krzak, widział tyle razy, że w głowie utworzył sobie ukształtowanie terenu. Dzisiaj kierowali kroki w stronę, gdzie odbywały się łowy. Czyli łapanie zwierzyny. 
Kiedy dotarli w odpowiednie miejsce, wojowniczka zatrzymała się i zaczęła tłumaczyć mu sztukę polowania. Skupiał na nią całą swoją uwagę. Tyłek nisko, patrzeć pod łapy, nie wydawać dźwięków. Brzmiało prosto. Niestety musiał to poćwiczyć. Przypadł do ziemi i zaprezentował swój styl. Jastrzębi Podmuch dała mu kilka cennych wskazówek i rad, po czym miał wywęszyć posiłek i spróbować go złapać. 
Dlatego też przez kolejne uderzenia serca, kierował się w stronę zapachu myszy. Cicho i powoli zbliżył się do stworzonka, kiedy to z krzaków wypadła ruda kupa futra, sprzątając mu zdobycz sprzed pyska. 
Rzucił Płonącej Waśni niezadowolone spojrzenie. Ta gdy go dostrzegła, od razu na jej pysku pojawił się grymas.
- Za wolno - skwitowała. 
Niezadowolony podniósł się na łapy i podszedł do wojowniczki. 
- Ah, no tak. Wybacz mi. Skalna Łapa opowiadała mi o twoich umiejętnościach. Jednak czy przypadkiem nie powinnaś być teraz w obozie i odwiedzać medyka? - zapytał. 
Zazwyczaj o tej porze widywał ją, kręcącą się w tamtym miejscu. Czyżby jednak kotka nie miała jakiegoś harmonogramu? Może się pomylił w swoich kalkulacjach? 

<Płonąca Waśnio?>
Posted by
.

2 komentarze:

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)