BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

08 czerwca 2023

Od Liściastej Łapy

Wyszła na polanę obudzona przez Czarnego Ognia. Była gotowa na trening.
- Dzisiaj pójdziemy na patrol graniczny. – Oznajmił mentor. Kotka uśmiechnęła się. Lubiła patrole! Oprócz tego, że na poranne trzeba było wcześnie wstawać.
- Z kim? – Zaciekawiła się. Miała nadzieję, że z kimś miłym, bo nie chciała iść z żadnymi marudami. Kocur wskazał ogonem trójkę kotów stojących przy wyjściu. Czekali na nią! Najszybciej jak potrafiła dobiegła do wojowników. 
- Hej! Gdzie pójdziemy? - Spytała.
- Najpierw do Sowiego Strażnika, a potem do granicy z Klanem Nocy. – Miauknął Lśniący Księżyc.  Może być ciekawie - pomyślała kotka. Gdy byli gotowi, Prószący Śnieg wyszedł z obozu jako pierwszy. Pewnie to on prowadził ten patrol. Czaszkowa Rozpadlina dogoniła go i szła obok niego. Liściasta Łapa podążyła za innymi. Nie chciała spowalniać! Stanęła przy wodospadzie, od razu została opryskana przez kilka kropelek. Jakie to było przyjemne w upalne dni pory zielonych liści! Podeszła bliżej.
- Uważaj, żeby nie spaść. – Miauknął jej mentor.  – Chodźmy. Reszta już poszła. – Uczennica podążyła za wojownikiem i dogonili resztę patrolu. Właśnie przechodzili rzekę. Liściasta Łapa wskoczyła na kamień, potem na następny. Woda była płytsza niż gdy była pora nowych liści. Kotka przeskoczyła na brzeg i poszła do Sowiego Strażnika.  Obwąchała suchą trawę, ale nie czuła niczego podejrzanego. Tylko koty z Klanu Klifu. Nie widziała też żadnych niebezpieczeństw. Uczennica podeszła do stojącej przy wielkim drzewie Wilczej Pogoni.
- Hej! – Przywitała się wesoło. Szylkretowa kotka przewróciła oczami i westchnęła cicho. Czemu jej nie lubiła? Przecież Liściasta Łapa zawsze była miła dla niej. Chociaż w sumie rzadko z nią rozmawiała i nie znały się za dobrze. Uczennica poszła z wojownikami piaszczystym wybrzeżem w kierunku terytorium Klanu Nocy. Niedługo potem zobaczyła kolorową łączkę i poczuła okropny smród ryb. Sprawdziła, czy na terytorium Klanu Klifu nie ma tego zapachu, ale nic nie wyczuła. Otarła się o kamień na granicy, by zostawić swój zapach. Powinni jej podziękować, że dała im swój ładny zapach. Przecież oni pachną o wiele gorzej! Poszła dalej, a gdy już razem z resztą patrolu oznaczyła całą granicę, wrócili do obozu.

***

Wzięła dwie myszki z ptasiego gniazda i poszła do Srebrnej Szadzi.
- Chcesz trochę? – Spytała i podsunęła koleżance myszkę pod łapy. – Czy może już jadłaś?
- Dzięki. – Miauknęła wojowniczka i ugryzła zdobycz.
- Dobre, prawda? – Miauknęła Liściasta Łapa. – Bardzo lubię myszki. Ty też? – Srebrna Szadź pokiwała głową. Też lubiła! Ale kto by nie lubił myszek! Zobaczyła, że jej koleżanka ugniatała łapką mech, patrząc uważnie na wchodzących do obozu wojowników. Przysunęła się do niej. Obserwowała koty, kręcąc się i wiercąc. Było jej niewygodnie, jak siedziała, bo pewnie gdzieś był cierń! Kręciła się i próbowała go odnaleźć, a po długiej chwili odrzuciła go i usiadła spokojnie. Nudziło jej się. Postanowiła pogadać z szylkretową kotką. – Kto był twoim mentorem?
- Najpierw Osmalona Dusza, a potem Wilczy Zew. – Miauknęła Srebrna Szadź.
- I co, byli mili? – Dopytywała się Liściasta Łapa. Jej koleżanka powoli pokiwała głową. – Okej, to ja już chyba pójdę spać. Późno jest. Dobranoc!
- Dobranoc. – Kotka weszła do legowiska uczniów i zwinęła się na swoim posłaniu. Po chwili zapadła w słodki sen.

[przyznano 5%]

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz