Od Gęsiej Łapy

 Nienawidził był chłopcem, chociaż w tym przypadku, dziewczynką na posyłki, jednakże bez szemrania wykonał polecenie spasionej Borówy, ich zasranej zastępczyni. Drepcząc przez obóz wyłapał swoją biologiczną matkę, która wygrzewała się w słońcu, brzuchem do góry. Gąsior drgnął, mając ochotę zatrzymać się tuż nad nią i sprzedać solidną lepę na ryj. Ot tak, by poczuła nienawiść jednego z jej dzieci na własnej skórze. 

Kocur nie był jednak głupi, wiedział, że najpewniej dostałby po dupie a i jego przykrywka zostałaby zdemaskowana. No a tego nie chciał. Mimo wszystko nie miał zamiaru usługiwać tym wariatkom przyczyniając się przy okazji do przetrzebienia zwierzyny łownej. Już i tak sporo myszy czy ptaków się marnowało bo jej wysokość spasiona dupa nie była w stanie wepchnąć w siebie ani okruszyny.

Wkroczył do legowiska liderki jak do siebie; zupełnie tak, jak robiła to pozostała garść przydupasek Wielkiej.

— O. Gęsia Łapo, jak miło cię widzieć moja droga! — Wielka podniosła dupę ze swojego legowiska. Gąsior uniósł brew. Przytyła? No tak, pewnie poszło jej w boczki od nicnierobienia.

Potrzymał się od wrednego prychnięcia.

— Cóż to cię do mnie sprowadza?

Otworzył pysk, by się odezwać, jednakże ruch łapy ich fejkowej przywódczyni uciszył go.

— Hasz kochana. Daj mi skończyć. Doszły mnie słuchy, że często spędzasz czas z kocurami. Głównie chodzi mi tu o Chłodną Łapę... — wiedział, że go podglądali. Parszywe zdradzieckie france! Ledwie utrzymał nerwy na wodzy, pozwalając czekoladowej kontynuować. — Nie ukrywam, że dla tak urodziwej kotki jak ty chciałabym lepszego towarzystwa. Może pospędzasz trochę więcej czasu z nami, kochaniutka?

Lepsze towarzystwo? Ha! Lepsze to on mógł sobie wysrać! Nie zmieniało to faktu, że zbulwersował się srogo na nieprzychylne słowa pod adresem jego kolegi.

— Wybacz mi Wielka Gwiazdo, myślałam, że czegoś go nauczę. Wiesz... to przecież kocur — wysilił się na śmiech, ciągnąc dalej tą farsę nieporozumień. Liderka machnęła ogonem, owijając go dookoła swoich własnych łap. — Ale dziękuję za propozycję, chętnie skorzystam. Zawsze to jakaś miła odmiana od towarzystwa tych ćwierć mózgów.

Skinął jej głową, odwracając się, jednak Wielka zatrzymała go miauknięciem.

— O czym chciałaś porozmawiać? 

Gąsior przystanął, wbijając w nią turkusowe ślepia.

— Przepraszam, zapomniałam. Jakaś taka zarobiona jestem... — skrzywił się, faktycznie zapomniał, po jaki chuj tu przylazł.

— Ojoj, Gęsia Łapo, masz przywileje, korzystaj z nich! — mówiąc to, kotka wzięła jednego wróbla ze stosiku zwierzyny, który znajdował się u jej łap, po czym rzuciła ptaka prost przed tonkija. Ten uniósł brew, wbijając ślepia w kotkę. — Proszę, weź i korzystaj. To propozycja ale i polecenie liderki. Odpocznij moja droga. Kocury niech popracują.

— Dziękuję.

Wziął wróbla w pysk, kierując się do wyjścia. Musiał zapamiętać aby bardziej siebie pilnować. Jeszcze pozbędzie się tej lampucery a klan wilka odetchnie z ulgą.

[przyznano 5%]