BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Klanie Burzy!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

10 października 2020

Od Zimorodkowej Łapy cd Szczawiowego Liścia

 - To byłem ja, Zimorodku. Saren nie ma na terenach Klanu Klifu. Gdy jakąś znajdziesz, wtedy daj mi znać. - wywrócił oczami liliowy kocur. Owinął łapy ogonem, żeby uchronić je przed zimnem. - A wracając do twojego pytania. Tak, kocur może mieć dzieci. Kocica sama sobie kociąt nie zrobi, do tego potrzebuje odpowiedniego kocura. No wiesz, my mamy mamę i tatę. Kocur nie urodzi sobie bachorów, od tego są kotki, ale on cóż... powiedzmy, że jest pszczółką.
- Czym? To już nie kocurem? - zdziwił się.
Trudno mu było pojąć fakt, że nagle został owadem! Było w tym coś przerażającego. Zerknął aż na swój ogon, sprawdzając czy zamienił się w żądło, ale nie znalazł tam niczego wartego uwagi.
- To taka przenośnia. Pszczółka zapyla kwiatek. Więc uznając, że kocur jest taką pszczółką, a kocica kwiatkiem, tak właśnie przez zapylenie, rodzą się młode. Tak właśnie przyszedłeś na świat. Ty, ja, nasze rodzeństwo i wiele kocich pokoleń. Łapiesz?
Zimorodkowa Łapa pokręcił głową. W ogóle nie rozumiał. Czemu koty miały być pszczołami i zapylać kwiatki? Po co w ogóle to się zapylało? Owady były dziwne. Skupił się bardziej, kiedy brat po raz kolejny tłumaczył, używając prostszego słownictwa. Więc on był pszczółką, a Wronia Łapa kwiatkiem. On się do niej tulił, czyli zapylał i ona rodzi więcej wron. Ale... Tu chodziło o kociaki, a nie wrony! 
- A można zapylać Kwaśną Łapę? - zapytał. 
- Nie. Kocur nie może być zapylony - wojownik westchnął. - Inaczej. Chcesz mieć kociaki, to zapylasz kotkę. Kocura nie można. 
- Dlaczego?
- No... Bo nie jest kotką.
- To kotkę można, a kocura nie? To niesprawiedliwe! - Tupnął łapką. 
O rany! Jego mysi móżdżek powoli się przegrzewał. Już wszystko zdawało mu się dziwne, niezrozumiałe i niepojęte. Fajnie, że miał tak mądrego brata, który to rozumiał. On jednak nie był w stanie tego sobie nawet zwizualizować. No właśnie! 
- Pokażesz mi jak się zapyla? - Zrobił proszące oczy.
Brat spojrzał na niego zaskoczony i zaczął kręcić łbem.
- O nie, nie, nie. Jesteś na to za młody.
Na pyszczek niebieskiego wkradł się smutek. Czyli musiał być starszy? O ile księżyców? No nic... Może odkryją to razem z Kwaśną Łapą i Wronią Łapą. W końcu syn Lisiej Gwiazdy na zgromadzeniu chciał mieć kociaki.
- No dobrze... - westchnął, kończąc temat. - Pójdziemy poćwiczyć walkę? Pokaże ci czego się nauczyłem od mentorki! Moja technika zwie się... Walka z duchami! 
Szczawiowego Liścia to mocno zainteresowało, dzięki czemu się zgodził. Oboje stanęli naprzeciw siebie, a Zimorodkowa Łapa przyjął pozycję, którą widział u Tańczącej Pieśni. Łapy rozstawione, gotowe do ataku, głowa prosto, wzrok skierowany gdzieś w bok, z dala od przeciwnika. I... Atak! Przez to, że nic nie widział, potknął się w śniegu i runął pyskiem na ziemię. No nie! Dlaczego mu nie wyszło, a jego mentorce tak? 

<Szczawiowy Liściu?>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)