Szylkretowa kotka przepłynęła spory odcinek od brzegu. Jej łapy rytmicznie uderzały o taflę chłodnej wody, pysk miała wysoko uniesiony, żeby przypadkiem woda nie wpadła do jej uszu. Samotniczka wyszła na brzeg, szybko otrzepując futro z kropelek. Zaburczało jej w brzuchu więc uznała, że to odpowiedni czas do łowów. Spojrzała na błękitne niebo i wolno sunące po nim chmury. Pora Zielonych Liści. W planach miała spędzić jej większą cześć na bagnistych terenach. Nie mogła zbyt długo pozostać na terenach Klanu Nocy. Te jej się znudziły. Wzrok kotki przesunął się na Siedliska Dwunożnych. A może powinna udać się również w tamtym kierunku? Na pewno życie tam było inne, bardziej leniwe niż to w klanach.
Kotka usiadła na piaszczystym brzegu, owijając ogon wokół łap. Wpatrywała się w powietrznię, obserwując płynące spokojnym rytmem ryby. Uniosła łapę uważając, żeby jej cień nie padł na wodę. Jak dobrze, że pobrała lekcję od Wieczornikowego Wzgórza. Smaczna ryba na śniadanie była kuszącą propozycją. Srebrna ryba podpłynęła na tyle blisko, że kotka sprawnym ruchem uderzyła w nią. Ryba wyleciała na brzeg, więc samotniczka klapnięciem pyska odebrała jej życie. Zabrała się niemal od razu za zjedzenie posiłku. Smak wodnego stworzenia był oczekiwany i smaczny, nawet jeśli różnił się znacząco od leśnej zwierzyny.
Jej uszy poruszyły się. Dotarły do niej niosące się głosy. Syknęła pod nosem. Rybojady. Czmychnęła w najbliższe krzewy, kryjąc się w nich całym ciałem i obserwując dziejące się wydarzenie. Zwykły patrol albo trening, z resztą to nie było zbyt istotne. Intruzka zjeżyła futro w niecierpliwym oczekiwaniu aż sobie pójdą. Wbiła pazury w ziemię. Niezbyt przepadała za czekaniem. Na ten moment nie miała jednak innego wyboru. Żeby zająć jakoś swoje myśli, przypomniała sobie wszystkie zioła, które poznała i ich lecznice właściwości. Zdecydowanie musiała jeszcze powiększyć swoją wiedzę. W końcu nigdy nie wiadomo, kiedy ta będzie jej potrzebna.
Musiała zaczekać jeszcze wiele uderzeń serca, aż wojownicy przestaną się kręcić. Zapewne wyczuli jej zapach i widzieli szczątki posiłku, dlatego nie zdziwiła się ich badaniem terenu. Samotniczka poderwała się w pewnym momencie z miejsca i rzuciła w stronę granicy. Wysuwała długie łapy przed siebie, żeby tylko przyspieszyć. Trening w Klanie Burzy dał o sobie znać. Wiedziała jak skutecznie panować nad oddechem podczas biegu. Wszystkie miejsca czegoś ją uczyły, a to nie był jeszcze koniec jej wędrówki. Kotka w ostatniej chwili przekroczyła linię graniczną i zatrzymała się na bagnistym, podmokłym terenie. Sierść Ryjówki zjeżyła się nerwowo, ogon poruszył z napięciem. W powietrzu dotarła do niej mocna woń lisów. Skrzywiła się. Nie miała specjalnej ochoty na spotkanie tych śmierdzących drapieżników.
Za sobą usłyszała kroki. Co znowu? Myślała, że patrol odpuści. W końcu im uciekła. Odwróciła się i zmierzyła pogardliwym wzrokiem stojącego za nią kota.
- Z kim mam przyjemność? - uniosła brew. - Kolejny śmierdzący rybojad szuka zaczepki?
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.W Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
07 lutego 2021
Od Ryjówki
<Jak ktoś z Klanu Nocy chce, to może odpisać>
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Klep
OdpowiedzUsuń