BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

10 lutego 2021

Od Brzoskwinki

dawno temu

Spojrzała w oczy Gąsce. Była to jej ostatnia chwila w Owocowym Lesie. No i umarła. Krew lśniła na łapach wszystkich zgromadzonych, ścieliła także podłogę. Srebrna kotka opuściła całą społeczność oraz zmartwionego Szakłaka. Jego najbardziej. Rodzina rozpadła się na jej oczach. Wschód nie dał rady uratować maluchów oraz karmicielki. Ojciec zmarłych kociąt jeszcze sekundę próbował szturchać zwłoki, mówiąc to co jego partnerka przed chwilą, jakie cudowne będą kocięta gdy dorosną. Odpowiedziała mu cisza. Przytulony do partnerki zaniósł się cichym płaczem. Wszyscy już wyszli. Owieczka nie wytrzymała i zaczęła szlochać. Ich mentor objął ogonem jeszcze młodą istotkę. Brzoskwinka zwolniła, by zrównać się z Sokołem. Dawno nie rozmawiała ze swoim wujkiem... A teraz było dosyć źle.
- To było tak straszne.- jęknęła cicho. On także podzielał jej strach oszołomienie.
- Ja nie wiem co bym zrobił, gdybym stracił Szyszkę... I dzieci.- mruknął. Kotka nie wiedziała czy się dziwić czy może nie. Nawet tych największych wojowników może ogarnąć smutek. W takiej sytuacji to było oczywiste. Wszystkich, którzy widzieli to... Co tam się stało, po chwili popadali w rozpacz. Nie chciała nigdy więcej być świadkiem śmierci. W szczególności takiej. Dopiero po chwili skapnęła się, że na łapach wciąż było widać czerwoną ciecz.
- Oh, bardzo przepraszam, muszę się umyć.- uśmiechnęła lekko mordkę w stronę wujka. Przytaknął głową i ruszył w stronę czarnej liderki, która rozmawiała ze Wschodem. 
   Brzoskwinka wyszła z obozu, pospiesznie krocząc do pobliskiego strumienia. Szła ze spuszczonym pyszczkiem, a w jej oczach pojawiły się łzy. To nie powinno się tak stać. Teraz cała rodzina w komplecie powinna się cieszyć cudem życia. Został on... Rozbity. Kociaki oraz ich matka przepadli na zawsze ze świata. Już nigdy nie zobaczą tego, co dzieje się w ich ukochanym Owocowym Lesie. Przepadną wraz z wiatrem, wywieje ich nie wiadomo gdzie. Nie powrócą. Ale... To nie była jej rodzina? Więc... O co był problem. Szybko strzepnęła głową by wyzbyć się złych myśli. Było... Dobrze.
    Z odległości kilka lisów rozległo się wołanie. Trzmiel. Znowu on. Miał dobre intencje w każdej sytuacji, lecz czasem przeginał.
- Cześć!- miauknął zbliżając się do niej. Wyraźnie wracał z treningu. Był mentorem Bielik, przez co miał oczywiście mnóstwo obowiązków, ale znajdywał dla niej czas.
- Hej...- nieśmiało odpowiedziała.
- Jak tam?
- No... Gąska... Ona... Nie wytrzymała porodu... I... Dzieci...- zaczęła się jąkać. Kocur tylko objął jej sylwetkę ogonem oraz polizał po uszach.- Niestety... M-my... Nie daliśmy rady.- spuściła głowę. Gdy tylko bardziej się skuliła, liliowy odsunął się ze smutkiem w oczach.
- Rozumiem. A-a co powiesz na... Spacerek?
- Jak najbardziej.- cicho szepnęła zaskoczona tą reakcją. Nie mogła powstrzymać pomruków dochodzących z jej krtani. Co za przyjemne uczucie. Piękne. 
     Skierowali swoje kroki w stronę... Tak serio sama nie wiedziała jaką. Po prostu szli, oboje trochę zmieszani. Aż w końcu przerwał im trzask łamanej gałęzi. Jak się okazało, tak skończył swój żywot Szakłak. Popełniając samobójstwo.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz