BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

01 października 2021

Od Perkoza CD Puchacza

 Gdy tylko starszy kocur dał rudemu znak, ten od razu rozpoczął się chować. Zabawy pieszczochów były dziwne. Perkoz przekonał się o tym, grzebiąc w obozie w poszukiwaniu różnych kryjówek. Znalazł mniejszą skałę gdzieś na uboczu i wdrapał się na nią, szukając jakiejś szpary lub dziury, w którą mógłby wejść. Nic takiego jednak nie znalazł, więc zaczął szukać dalej. Żałował, że nie potrafił się wspinać. Korony drzew wyglądały na świetną kryjówkę!
Perkoz nie byłby jednak sobą, gdyby nie spróbował wdrapać się na jedno z drzew. Cóż, jak kocię by się nie starało, nim dotarło do pierwszej małej gałęzi  i tak spadłoby na sam dół. Małe pazurki i słabe ciałko nie pozwalały mu na wspinaczkę. Jeszcze nie teraz. Ale młodziak był nastawiony na to, że kiedyś będzie skakał jak prawdziwa łania. 
Dojrzał kolejną potencjalną kryjówkę. Spory krzak okalający brzegi obozu. Nic wokół niego nie było - ot, samotny, sterczący krzak. Proszący wręcz, by ktoś wściubił w niego nochal, jako w świetną kryjówkę do zabawy w chowanego. Perkoz przecisnął się przez specyficzne kolcowate liście, ale bystrak od razu spostrzegł, jak jego płomienne futro dobrze widać przez niezbyt obfity krzew. Nic dziwnego. W obecnej porze ciężko, by jakakolwiek roślina była na tyle gęsta, by całkowicie przykryć kota.
Więc zaczął szukać dalej. Kątem oka popatrzył się w punkt, w którym pozostawił Puchacza. Dostrzegł, że kocur przestał tkwić w tej dziwacznej, liczącej pozycji (naprawdę, syn Owieczki nie wiedział, że Dwunożni są aż tak powaleni, by wymyślać takie zasady. Ale czego się nie robi dla pozbycia się nudy?). Rude futerko Perkoza zjeżyło się i rozpoczął kolejne poszukiwania. Tak nie mogło być! Nie mógł przegrać. Nie wchodziło to w grę.
Kocur zaczął myśleć tak intensywnie, jak tylko mógł. Musiał znaleźć ciasną kryjówkę. Taką, by Puchacz nie mógł się prześliznąć. Bo co z tego, że go znajdzie, jak nie będzie mógł go złapać? Ha! Miał asa w rękawie.
Szybko dostrzegł wgłębienie w drzewie, które wykorzystał jako cel. Wtargnął do środka, prosząc wszystkie nadzwyczajne moce z zaświatów, aby nie mieszkały tam rozwścieczone wiewiórki. Wtedy miałby duży problem. 
Wetknął swój nos do środka dziury, a potem całe ciało. Przycisnął się do ściany wyżłobienia, żeby był jak najmniej widoczny. Usłyszał kroki i wypiął pierś. Gdy już Puchacz go znajdzie, to na pewno będzie dumny z tego, jak świetnie się chowa!
Wyjrzał lekko z wyżłobienia, widząc, jak uczeń przechodzi obok. Chyba go nie widział, ale kto go tam wie. Zawsze pozostaje zapach, a to on jest największym zdrajcą. Perkoz był już ciekawy, czy uda mu się wygrać grę. Była wciągająca! Czuł się jak prawdziwy wojownik kryjący się za wrogiem, by zaatakować go z zasadzki. Szkoda, że w tej zabawie nie ma żadnego łomotu. Chętnie by się rozprawił z przysłowiowym wrogiem. Ale tak też było fajnie! Perkoz od początku wiedział, że Puchacz to spoko kot. Może jeśli nie będzie zbyt wkurzający, to syn Owieczki chętnie spędziłby z nim więcej czasu.

<Puchacz?>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)