Jemiołek

Autor grafiki: xxx

OGÓLNE

JEMIOŁEK
Poprzednie imiona: Brak
Płeć: Kocur
Orientacja: Biseksualny
Przynależność: Klan Nocy
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: alicja.lawicka1@gmail.com

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Jemiołek to dość chudy ale wysoki kocurek o długich łapkach. Ma duże żółte oczy, choć ich kolor każdy właściwie interpretuje inaczej. Jedni jako piaskowy, inni jako wpadający w bursztynowy. Jemiołek twierdzi jednak że mają odcień słońca. Ma kremowe niczym piasek półdługie futro, które przyozdobione jest pregowaniem dzikim z akcentami, które gęsto pokrywa jego grzbiet, łapki i ogon, natomiast na pyszczku pręgi zdają się znikać, są drobniejsze i bardziej wtapiają się w jego futerko.

Cechy szczególne - Brak

Kolor sierści - Kremowe pregowane dziko z akcentami

Długość sierści - Półdługa

Kolor oczu - Żółte

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Jemiołek to pogodny kociak. Będzie kroczył przez życie jako optymista, z zawsze podniesioną głową. Szukanie pozytywów bez dwóch zdań będzie jego mocną stroną i nie będzie poddawał się z byle powodu. Nie będzie stronić od towarzystwa innych kociąt, a w przyszłości innych uczniów. Będzie oddanym, lojalnym przyjacielem dla wielu kotów. Ktoś z pewnością doceni też jego szczerość, choć trudno będzie ją opanować. Nie będzie to dla niego czasami korzystne, bo nie potrafi trzymać języka za zębami i zaraz palnie coś głupiego, czego będzie żałować. Będzie pamiętliwy, zarówno w kwestii uczenia się na błędach, jak i kwestii długów czy zdrad. Okłamiesz go raz - on zapamięta to do końca życia, jeśli nie dłużej i prędzej jeże zaczną latać, niż on zapomni o ważnej rzeczy. W granicach rozsądku oczywiście Jemiołek nie będzie zapamiętywał błahostek, typu co jadł 4 księżyce temu.

MORALNOŚĆ

Jemiołek jest kociakiem, więc jego wiara jeszcze się kształtuje. Prawdopodobnie będzie wierzył w Klan Gwiazdy tak jak matka, chyba że ktoś przekieruje jego wiarę w inne miejsce we wczesnym dzieciństwie. Podobnie jak matka nie będzie dobrze nastawiony do brązowych kotów.

CIEKAWOSTKI

- Jemiołek ma bardzo wyrazistą mimikę, wszystko widać jak na dłoni (a może jak na łapie?).

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Wyrazista mimika, łatwo zobaczyć na jego pyszczku jak się czuje i czy kłamie, raczej drobna budowa, a także pamiętliwość, choć to nie zawsze jest jego słaba strona.

Mocne strony: pamiętliwość, (czasami) bezwzględna lojalność do przyjaciół i klanu, długie łapy, które pozwalają mu szybko biegać i pływać.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Morszczynowy Wąs (zaraz, to on ma ojca? Dlaczego nigdy ich nie odwiedza?)

Matka - Czosnkowa Krewetka (ulubiona mamusia, kocha bardzo!)

Rodzeństwo - Żółwik

Partner - Brak (nie wiadomo, jak na razie nie, ale może w przyszłości ktoś się znajdzie?)

Potomstwo - Brak partnera = brak kociąt

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Jemiołek przyszedł na świat w miocie Morszczynowego Wąsa i Czosnkowej Krewetki wraz z Żółwikiem za czasów panowania Mandarynkowej Gwiazdy.

Żółwik

Autor grafiki: baroksi

OGÓLNE

ŻÓŁWIK
*Poprzednie imiona: Lulek 
Płeć: Kocur
Orientacja: Heteroromantyczny, heteroseksualny
Przynależność: Klan Nocy 

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor i opiekun: weepingloti (dc)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Żółwik zdecydowanie z wyglądu bardziej wdał się w swoją rodzicielkę. Jedynymi cechami, które w genach przekazał mu Morszczyn, są jego niesforna, trudna do schludnego ułożenia grzywka i wiecznie skwaszony, gburowaty wyraz pyska — co zdaje się być jego naturalnym ułożeniem. Całą resztę swojego żółwiego jestestwa, od drobnych szczególików aż po znaczące atrybuty, odziedziczył po matce. Tak jak ona jest niziutki, chociaż trochę bardziej krępy, o krótkich, masywnych łapeczkach. Jest posiadaczem półdługiego, rudo-białego futerka, które zazwyczaj "przyozdabia" za pomocą węgla, aby dodać na nim czarne plamy. Jego uszka i nosek są malutkie, a brązowe oczka duże i ciemne, z ledwo widoczną w nich źrenicą. Pyszczek Żółwika zdobią również długie, białe wąsiki.

Cechy szczególne - Rozczochrana grzywka, długie wasy, namalowane węglem czarne plamy na futrze

Kolor sierści - Rudy pręgowany dziko z akcentami bicolor

Długość sierści - Półługa

Kolor oczu - Brązowe

Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Jakimś cudem znacznie odmienne i skrajne — na przeciwnych biegunach — osobowości jego rodziców wyprodukowały dość zrównoważonego kota. Żółwik jest co prawda strasznym leniem i cechuje go niesamowita wręcz umiejętność odwlekania wszystkiego w czasie tak długo, jak tylko to możliwe. Jest opieszały, ospały. Brakuje mu charakterystycznej dla Krewetki przebojowości i optymizmu. Odziedziczył po niej za to otwartość i chęć zawiązywania nowych relacji. Kiedy akurat nie śpi, zazwyczaj można go spotkać bawiącego się z innymi kociętami, zaczepiającego piastunów lub słuchającego opowieści starszych. Większość czasu zdecydowanie spędza jednak na tej pierwszej czynności, chętnie drzemiąc tak długo, jak tylko mu się na to pozwoli — lub zwyczajnie leżąc w miejscu z zamkniętymi oczyma i przysłuchując się rozmowom niczego nieświadomych, postronnych wojowników. Potrafi być także dosyć złośliwy i kąśliwy, często pozwalając sobie na uszczypliwe bądź sarkastyczne komentarze. Przy tym cechuje go pewność siebie i wysokie poczucie własnej wartości. Jeśli już uda się komuś zobaczyć go "na chodzie", maszeruje on zawsze miarowym krokiem, z wysoko uniesionym łebkiem i piersią wypiętą do przodu.

MORALNOŚĆ

Żółwik to na razie kocię. Nie wyobraża sobie rzeczy gorszej, niż powiedzenie komuś, że ten jest "mysim móżdżkiem" czy stwierdzenie, że nie będzie się z danym kotem przyjaźnić. Dzięki opowieściom starszych, piastuna, swojej matki i jej często odwiedzających go znajomych, kiełkuje w nim wiara w Gwiezdnych. Nie przepada też już za kotami czekoladowymi, uważając je za brudne — skoro podobno wypełzły z błota i mułu, to taki wniosek sam ciśnie się na mordkę, czyż nie?

CIEKAWOSTKI

- maluje się węglem, aby bardziej przypominać matkę, do której jest bardzo przywiązany,

- nie przepada za nadmiernym kontaktem fizycznym — nie lubi dzielenia się językami, przytulania i innych, podobnych gestów. Jego przestrzeń osobista, jak sama nazwa wskazuje, jest jego i tylko jego,,

- boi się pszczół i os, ale się do tego nie przyznaje,

- nie lubi karpi,

- potrzebuje więcej snu od przeciętnego kota,

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Szybko się męczy, waży mało (łatwo go przewrócić), niezgrabnie i dość wolno pływa

Mocne strony: Jest zwinny i szybki, dobrze nurkuje, ma dobrą orientację w terenie i świetny słuch

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Morszczynowy Wąs — smutny pan, który czasem odwiedza ich w żłobku; zazwyczaj tylko burczy coś pod burym nosem i odchodzi...

Matka - Czosnkowa Krewetka — najlepsza mama na świecie!

Rodzeństwo - Jemiołek — brat; Żółwik lubi mu czasem dogryzać, ale generalnie mu na nim zależy.

Partner - ///

Potomstwo - Fuj!

INNE

Śnieżna Mordka — koleżanka mamy, siedzi z nimi w żłobku i często się z nimi bawi;

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzony w Klanie Nocy za czasów panowania Mandarynkowej Gwiazdy.

Alka

Autor grafiki: piankacz

OGÓLNE

ALKA
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Uczeń zwiadowcy

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Opiekun i autor: happy_lunacy

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Alka to wysoka, średniej masy ciała kotka o pięknej aparycji. Ma długaśne rzęsy, oczy w kolorze ciemnych liści drzew i ciemne, czekoladowe futro. Najbardziej w oczy rzuca się jej puchaty ogon. Gdy kotka położy się na brzuchu łatwo ją rozpoznać po białej sierści tworzącej intrygujący pasek na brzuchu czekoladki. Do tego tak samo białe łapki i jaśniutki pyszczek z różowym noskiem.

Cechy szczególne - Białe “skarpetki” na wszystkich łapkach, głęboko zielone oczy okalane długimi rzęsami

Kolor sierści - Czekoladowy jednolity z bielą

Długość sierści - Długa

Kolor oczu - Zielone

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Kotkę przy pierwszym poznaniu można by bez problemu opisać jednym słowem — maruda. Alka bez przerwy narzeka na wszystko, co się rusza, a także na to, co poruszać się nie może. Przeszkadzają jej nawet kamyki pod własnymi łapami i szum liści. Także słonko o poranku. Narzekanie to jej pasja już od żłobka — jojczy praktycznie od urodzenia. A to wiaterek za chłodny, a to woda za mokra. Nie cierpi tylko ze względu na warunki atmosferyczne i inne martwe cuda, ale też na inne koty. Tymi, którzy najbardziej jej podpadają, są głupcami, nikt nie chciałby trafić pod szpony marudnej czekoladki. Nie omieszka komuś takiemu porzucić robala do legowiska czy wysmarować go mysią żółcią podczas snu. Jest to więc kolejną cechą kotki — potrafi być dosyć okrutna w swoich czynach, a na końcu świeci oczami, byle tylko nie oberwać. Gdzieś jednak w jej chłodnym serduchu znajduje się jednak miejsce na słabość. Uwielbia kwiaty, szczególnie stokrotki, a spokój odnajduje w wyplataniu ich w swoje futro. Ciężko ocieplić stosunki z taką marudą, jednak można osłabić jej nienawiść, wręczając jej piękny bukiecik.

MORALNOŚĆ

Alka jest młoda i kapryśna, lecz raczej nieszkodliwa. Nie jest wierząca, jest ateistką.

CIEKAWOSTKI

- Jest dosyć egoistyczna, a wygląd jest jej głównym priorytetem.

- Przepada za zielonym kolorem swoich oczu.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Podatna na złość, boi się ubrudzić swoje futro, słabo poluje i tropi

Mocne strony: Mówi co myśli, potrafi poruszać się bezszelestnie, dobrze się wspina i walczy

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Kurka, adopcyjny: Guziczek

Matka - Jeżogłówka

Rodzeństwo - Gronostaj, Bratek

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

SZKOLENIE

Mentor - Wrona

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodziła się w miocie Jeżogłówki i Kurki za czasów panowania Czereśni. Kotka pozostała pod opieką ojca oraz jego partnera Guziczka. W wieku czterech księżyców została uczennicą zwiadowcy, a jej mentorką została Wrona.

BRATEK

Autor grafiki: 57Lunarlunatic

OGÓLNE

BRATEK
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślony
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: 57Lunarlunatic (dc.)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Łapki i brzuch bratka z szyją i kawałkiem główki są pokryte białą maścią. Posiada maść szylkretową niebieską i duża część jej pleców, część ogona i główki są pokryte kremową sierścią, a uszka, prawa część głowy, łatka po lewej stronie brzucha i tylna część ogona są pokryte niebieskim futerkiem. Wyróżniają się jej żółte oczy wraz z długimi, czasem wystającymi włosami.

Cechy szczególne - Lekko kręcone, wystające włoski, zwiększające się w częstotliwości na ogonie; Niebieska plamka na lewej części brzuszka

Kolor sierści - Niebieska Szylkretowa Calico

Długość sierści - Długa

Kolor oczu - Żółte

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Bratek jest lekko zimna emocjonalnie, podchodzi do świata ze spokojem i uczuciem bycia kontent, kalkulując swoje zachowanie. Mimo to zależy jej na bliskich i klanie, chcąc pomóc im jak najbardziej, może i przynieść innym dużo szczęścia. Jest ciekawska i bardzo stara się dowiedzieć się o historii jej klanu i o życiu innych kotków. Oprócz słuchania, stara się odkryć świat wokół, badając jego teren. Łatwo się wystrasza, ale szuka zwiększonej adrenaliny, co tylko ją motywuje do odkrywania, czego może. Stara się ambitnie podchodzić do swoich zadań i zdarza się być zbyt pochopna w swoich działaniach. Zamiast uczynić to, co wystarczające, wykonuje wszystko ponad miarę, co czasem wpakowuje ją w tarapaty lub nie pozwala usatysfakcjonować się dobrze wykonanym działaniem. Pozostaje często zamyślona, z głową zapełnioną planami zaimponowania innym lub próbującą zrozumieć świat wokół, co często ją rozkojarza.

MORALNOŚĆ

Bratek stara się spełniać potrzeby innych i tym kieruje się najbardziej w swoich decyzjach. Gdy chęci kilku osób kłócą się ze sobą, najczęściej staje po stronie osób jej bliższych i jest skłonna do walki o ich potrzeby. Wyznaję Wszechmatkę, ale nie kształtuję wokół tego swoich postępowań.

CIEKAWOSTKI

- Jeszcze nie, ale będzie się starać stworzyć długą linię z szyszek, która ma odgradzać dębową ostoję od ulicy.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Perfekcjonizm, łatwo jest jej się rozkojarzyć

Mocne strony: Dobrze odnajduje się w terenie, ma dobrą pamięć,

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Kurka (biologiczny), Guziczek (niebiologiczny)

Matka - Jeżogłówka

Rodzeństwo - Gronostaj, Alka:

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzone w klanie podczas panowania Lidera Czereśnia

Gronostaj

Autor grafiki: owhitewhaleo

OGÓLNE

GRONOSTAJ
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślony
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: owhitewhaleo (dc.)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Gronostaj jest spory jak na swój wiek, dobrze zbudowany, choć łapy ma raczej krótkie. Ma małe, brązowe oczy i średniej długości ogon. Jego półdługa sierść nadaje mu puchaty, okrągły kształt. Jest cały czarny, z wyjątkiem pyska, dwóch przednich łapek oraz futerka na uszach i brwiach. Ma duże, brązowe oczka i małe uszka.

Cechy szczególne - ma białe “skarpetki” na dwóch przednich łapach.

Kolor sierści - Czarna jednolita z bielą

Długość sierści - Półdługa

Kolor oczu - Brązowe

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Gronostaj bardzo silnie koncentruje się na wszelkich powierzonych mu zadaniach, bardzo łatwo wpada w fiksację i nie jest w stanie odkleić się od wykonywanej czynności, zapominając o podstawowych potrzebach. Nietrudno jednak jest go niestety zdekoncentrować. Wpada wtedy w gniew i może zrobić lub powiedzieć rzeczy, których później będzie żałować, może krzyczeć i warczeć. Osobiście woli spokojne i raczej ciche otoczenie, ale z reguły nie przeszkadza mu obecność innych kotów. Lubi dzielić się swoimi opiniami i poglądami. Uwielbia dyskutować. Zawsze ma coś do powiedzenia. Nie zamyka mu się buzia. Często zupełnie ignoruje brak zainteresowania drugiej strony. Jednak prośby o zaprzestanie monologu zawsze spełnia, potrzebuje po prostu jasnego komunikatu. Z równą łatwością irytuje innych jak sam siebie. Nie robi tego oczywiście celowo, by wyprowadzić kogoś z równowagi. Uważa, że ma światu tyle do zaoferowania i tak niewiele okazji, by faktycznie coś z tym zrobić, że każdy moment wyciska w stu procentach. Bardzo silnie skupia się na rutynie. Jej zmiany bardzo łatwo powodują u niego gwałtowne zmiany nastroju i może się oberwać nawet przypadkowym przechodniom. Często bywa samolubny i nie cierpi dzielić się swoimi rzeczami czy jedzeniem, za to zrobi wszystko, co w jego mocy, by podobny przedmiot znaleźć i dać temu, kto go potrzebuje. Ma zasadę, że co jego jest, jego i tak ma być, nic na to nie poradzi. Choć miewa wyraźne trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji z powyższych powodów, robi on co w jego mocy, by znaleźć przyjaciół. Jest on bowiem niezwykle sympatycznym i pomocnym kotem, oddanym i łatwo się przywiązującym. Potrzebuję po prostu, by ktoś zrozumiał jego sposób działania, wtedy z irytującego złośnika okazuje się kotem niezwykle uporządkowanym i logicznie myślącym, o silnych wewnętrznych zasadach i poczuciu odpowiedzialności.

MORALNOŚĆ

Gronostaj wierzy we Wszechmatkę i żyje jak przykazała. Potrafiłby skrzywdzić kota, fizycznie zranić lub powiedzieć przykre słowa w gniewie, gdy straci równowagę, z której tak łatwo go wytrącić. Będzie potem żałował i spróbuje to wynagrodzić na wszelkie sposoby, jakie zna, bo wie, że takie zachowanie jest złe i że ktoś przez niego cierpi. Nie będzie jednak przepraszał. Nie czułby się winny, w końcu to nie jego wina, że jakiś mysi móżdżek nie wie, co to znaczy “cisza” albo “system”. Mógłby zabić innego kota w walce, w końcu nie jest to przeciwko żadnym prawom. Nie jest jednak okrutny ani brutalny. Jedyną jego granicą moralną są znane powszechnie zasady, zasłyszane lub utrwalone w Owocowym Lesie, ich nigdy nie złamie.

CIEKAWOSTKI

- Ma ustalony grafik jedzenia na podstawie faz księżyca (np. w pełnię zawsze je małą mysz) 

- Nie pozwala nikomu wymieniać ani czyścić swojego legowiska, robi to sam - tak jak zresztą wszystko. Nie uważa nikogo innego za wystarczająco kompetentnego by robić… no, cokolwiek; 

- Nie potrafi kłamać; 

- Gdy jest hiper skupiony potrafi rozwiązać każdy problem i wykonać każde zadanie, potrzebuje tylko chwili na myślenie; 

- Nie cierpi być mokry od wody w stanie ciekłym (wody z jeziora, deszczu itp), ale lód czy śnieg toleruje. 

- Często używa wykrzyknień, takich jak “Wusz!” czy “Usz!”. .

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: - Łatwo się irytuje i traci cierpliwość, gdy coś idzie niezgodnie z planem; 

- Strasznie przeszkadza mu hałas - walka w chaosie całkowicie wytrąca go z równowagi; 

- Nie jest w stanie działać w pewnych warunkach pogodowych czy środowiskowych, np. gdy pada deszcz. Może się kiedyś przyzwyczaić, ale na pewno przynajmniej początkowo będzie to dla niego spory problem;

Mocne strony: - Jest bardzo silny i w miarę szybki 

- Potrafi dobrze stworzyć strategię i taktykę gdy może się skupić 

- Uczy się przeciwnika w bardzo krótkim czasie, gdy go rozgryzie jest w stanie określić jego słabe punkty i zaatakować skutecznie

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Guziczek (biologiczny), Kurka (niebiologiczny): Gronostaj kocha ich obu i stara się dla nich szczególnie pracować nad sobą, nie chcąc ich skrzywdzić ani przysporzyć kłopotów. Nie będzie jednak w żadnym wypadku ograniczał swoich dobrych - według niego - cech, jak monologowanie przy dużym natężeniu decybeli czy wymuszanie porządku w miejscu pracy.

Matka - Jeżogłówka: traktuje jak dobrą ciocię, lubi słuchać jej historii i poprzez nie analizować świat poza obozem

Rodzeństwo - Bratek, Alka: Gronostaj kocha swoje rodzeństwo i choć często się na nie irytuje, stara się zawsze logicznie wyjaśnić wpierw powód swej irytacji, by broń Wszechmatko nie poczuło się one winne jego gniewu, na to Gronostaj nie pozwoli. Będzie dobrym bratem i zawsze będzie chronić rodzeństwo - jeśli tylko będzie w stanie. Bo gdy stwierdzi, że w danej sytuacji nie może pomóc, to nie spróbuje nawet.

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzony w Owocowym Lesie za panowania Czereśni, jako syn Kurki i Guziczka, urodzony przez Jeżogłówkę.

PSIANKA

Autor grafiki: imbirowykotek__

OGÓLNE

PSIANKA
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Zwiadowca

- - - -

Właściciel: yqalia. (discord)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Psianka wyrosła na drobną, smukłą kotkę o lekkiej, niezwykle zwinnej sylwetce, idealnie przystosowanej do życia w koronach drzew. Choć nadal należy do niższych kotów w klanie, jej ruchy nabrały pewności i płynności, a w każdym kroku widać doświadczenie zdobyte podczas treningu zwiadowcy. Mięśnie, szczególnie na barkach i tylnych łapach, stały się wyraźniej zarysowane, choć wciąż skrywa je półdługie, puszyste futro.

Jej sierść jest miękka i zadbana. Większą część ciała pokrywa jasne futro kontrastujące z dużymi, grafitowoczarnymi łatami rozmieszczonymi na grzbiecie, bokach i głowie. Ogon pozostaje wyjątkowo puszysty i niemal całkowicie ciemny, często służąc jej jako przeciwwaga podczas wspinaczki po gałęziach.

Pyszczek Psianki zachował łagodny, pogodny wyraz. Duże pomarańczowe oczy niemal bez przerwy obserwują otoczenie z ciekawością, a jednocześnie zdradzają spokój oraz uważność, z jaką analizuje każdy szczegół. Nad prawym uchem widnieje pojedyncze nacięcie – znak zwiadowcy Owocowego Lasu.

Cechy szczególne - 

- biały pasek na czole,

- ciemna plamka między oczami,

- pomarańczowe oczy,

- wyjątkowo puszysty ogon,

- jasna kryza,

- plamka na boku przypominająca serce,

- pojedyncze nacięcie na prawym uchu.

Kolor sierści - czarny jednolity arlekin

Długość sierści - półdługa

Kolor oczu - pomarańczowe

Problemy zdrowotne - brak

CHARAKTER

Psianka jest kotką niezwykle ciepłą, spokojną i cierpliwą. Z wiekiem jej empatia jedynie się pogłębiła, a większość kotów szybko zauważa, że potrafi słuchać bez oceniania i sprawia, że rozmówca czuje się przy niej bezpiecznie. Chętnie pomaga innym, nawet jeśli wymaga to poświęcenia własnego czasu lub odpoczynku. Nie oczekuje wdzięczności, wystarczy jej świadomość, że mogła komuś ulżyć.

Jako zwiadowczyni odnalazła swoje prawdziwe miejsce. Las fascynuje ją nie tylko jako terytorium klanu, ale również jako żywy organizm pełen historii zapisanych w śladach, zapachach i szumie koron drzew. Uwielbia uczyć się nowych rzeczy, obserwować przyrodę i poznawać kolejne zakątki Owocowego Lasu. Rzadko działa pochopnie, najpierw obserwuje, później podejmuje decyzję.

Nie oznacza to jednak, że brakuje jej odwagi. Gdy ktoś bliski znajdzie się w niebezpieczeństwie, potrafi odsunąć własny strach na bok i zrobić wszystko, by mu pomóc. Wciąż nie przepada za konfliktami i nie szuka walki, lecz jeśli zajdzie taka potrzeba, stanie w obronie swojego klanu bez wahania.

Największą wartość stanowi dla niej dom. Niezależnie od tego, jak daleko zaprowadzi ją patrol, zawsze pragnie wrócić do Owocowego Lasu. To właśnie z tego powodu podczas rytuału Poznania Oblicza Swego Mienia otrzymała Imię Duszy Ścieżka Prowadząca do Domu.

MORALNOŚĆ

Psianka kieruje się współczuciem, odpowiedzialnością i głębokim szacunkiem wobec życia. Wierzy we Wszechmatkę i stara się żyć zgodnie z jej naukami, traktując każdą wyprawę do lasu jako dar, za który należy okazywać wdzięczność.

Przemoc uznaje wyłącznie za ostateczność. Jeśli istnieje możliwość uniknięcia walki lub rozwiązania konfliktu rozmową, zawsze spróbuje właśnie tego. Jest lojalna wobec Owocowego Lasu i swoich bliskich, a dobro klanu stawia ponad własną wygodę.

CIEKAWOSTKI

- Po każdym posiłku zostawia niewielki fragment zdobyczy jako symboliczny wyraz wdzięczności wobec odebranego życia.

- Bardzo lubi siedzieć wysoko w koronach drzew i obserwować cały las.

- Potrafi godzinami analizować tropy pozostawione na ziemi lub korze.

- Uwielbia poznawać nowe gatunki drzew i rozpoznaje większość występujących na terenach Owocowego Lasu.

- Jej Imię Duszy brzmi Ścieżka Prowadząca do Domu.

- Marzy o tym, by kiedyś znać każdy zakątek lasu tak dobrze, by nigdy nie zgubić drogi, ani swojej, ani żadnego kota, który będzie potrzebował pomocy.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: VI

Słabe strony: 

- niechętnie walczy z zamiarem zadania poważnych obrażeń,

- łatwo przejmuje się emocjami innych,

- gorzej radzi sobie w otwartej walce niż większość wojowników,

- czasami bierze na siebie zbyt dużą odpowiedzialność za cudze problemy.

Mocne strony: 

- wspinaczka po drzewach,

- rozpoznawanie tropów, szczególnie lisów,

- bardzo dobra orientacja w terenie,

- cierpliwość i opanowanie,

- wytrzymałość psychiczna,

- spostrzegawczość.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Zawodząca Gwiazda

Matka - Purchawka

Rodzeństwo - Łzawa Łapa, Modrogończyk, Milknąca Łapa

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Kropla - Jedna z pierwszych dorosłych kotek, które Psianka naprawdę zapamiętała. Jeszcze jako kocię uwielbiała bawić się z nią w stróżki i pomagać wyimaginowanym pacjentom. Do dziś darzy Kroplę ogromnym szacunkiem i często zagląda do niej po treningach, opowiadając o swoich wyprawach. Widzi, że stróżka nie zawsze dostrzega własną wartość, dlatego stara się przypominać jej, jak wiele dobrego robi dla całego Owocowego Lasu.

Borowik - od zawsze wydawał się Psiance niezwykle osobliwy, ale właśnie to sprawiło, że szybko go polubiła. Z zainteresowaniem słucha jego nietypowych rozmyślań i pomysłów, nawet jeśli nie zawsze za nimi nadąża. Po rozpoczęciu szkolenia zwiadowcy ich rozmowy stały się częstsze, a Psianka chętnie opowiada mu o swoich treningach, wiedząc, że kocur zawsze wysłucha jej z uwagą i spojrzy na wszystko z nieco innej perspektywy.

SZKOLENIE

Mentor - Rohan

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzona w Owocowym Lesie podczas panowania Czereśni jako córka Purchawki i Zawodzącej Gwiazdy. Już jako kocię wyróżniała się ogromną ciekawością świata oraz chęcią pomagania innym. Początkowo sądziła, że zostanie stróżką, jednak pierwsze treningi z Rohan sprawiły, że zakochała się w życiu zwiadowcy. W ciągu zaledwie czterech księżyców opanowała umiejętności wymagane od tej specjalizacji, pomyślnie przeszła próbę zwiadowcy i została mianowana jedną z najmłodszych zwiadowczyń Owocowego Lasu. Tego samego dnia podczas rytuału Poznania Oblicza Swego Mienia otrzymała Imię Duszy Ścieżka Prowadząca do Domu, które najlepiej oddaje jej charakter oraz przywiązanie do rodzinnego lasu.

MODROGOŃCZYK

Autor grafiki: Baroksi

OGÓLNE

MODROGOŃCZYK
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Uzdrowiciel/pomocnik szamana

- - - -

Właściciel: pikmi0004 (Autor: Ruda)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Patrząc na kocura ze względu na umaszczenia, przypomina bardziej Zawodzące Echo, choć z czekoladowego futra, nie posiada żadne z rodziców. To jedyna taka rzecz, w której jest podobny do ojca, bo bardziej wdał się w matkę, jest niski jak ona, ma żółte oczy po niej i króciutkie futerko. Ozdabia je pałkami, paprociami i skrzydłami modrogończyka, choć ostatniego dodatku jest najmniej, bo woli bardziej się ozdabiać tym, co zielone, a skrzydeł może mieć na sobie dwa lub trzy. Co do sylwetki, jest taka dosyć nietypowa, a Modrogończyka można pomylić z kotką, bowiem ma drobną i delikatną urodę jak na kocura. Wręcz to taki bardziej chodzący szyk mody niż jakiś maczo.

Cechy szczególne - pałki i paprocie wplątane w futro

Kolor sierści - czekoladowy dymny z bielą (z lekko prześwitującymi pręgami tygrysimi)

Długość sierści - krótkowłosy

Kolor oczu - żółte

Problemy zdrowotne - brak

CHARAKTER

Owocniak jest miły z charakteru, zawsze powie dzień dobry, pomoże w czymś, nie umie być dla kogoś niemiły. Czasami, nawet gdy drugi kot by robił mu krzywdę słowną, to przeklinałby go w myślach, ale tak raczej by milczał, nie próbując się bronić. Chciałby być czasem niemiły, ale nie umie tego, czego żałuje czasem. Modrogończyk chciałby być głośny i bardziej ekstrawertyczny, ale jest raczej gdzieś w złotym środku, bardzo lubi przebywać z kotami, ale po dłuższym czasie musi naładować swoją społeczną baterię, będąc na chwilę samemu w swoim kącie. Z tego powodu, że ma dwóch rodziców w różnych przynależnościach, stara się jakby należeć do obu wspólnot. Lubi często przekraczać drogę grzmotu, by wejść do "innego świata", gdzie tereny są bardziej pagórkowate. Wchodzi tam na tereny z automatu, nie pytając o zgodę, więc ot, tak może wyskoczyć i zagadywać inne Burzaki, nawet zdarza się, że wchodzi do ich obozu, odwiedzając przy tym swoje rodzeństwo ze swego klanu. Oprócz zagadywania klanowych pysków wyleguje się na złocistych łąkach lub poluje na krnąbrne zające. Gdy tylko wraca do siebie, robi to samo co w Klanie Burzy, chętnie gada z innymi mieszkańcami Owocowego Lasu i wykonuje swoje zwyczajne obowiązki. Modrogończyk nie spędza jednak całego dnia na terenach klanu swego ojca, bo czasami może prawie cały dzień spędzić w swoim domu w owocowym lesie i tylko na chwilę wejść na Tereny Klanu Burzy, lub zupełnie może być na odwrót, koty w jego otoczeniu uważają to za dziwne a on za zupełnie coś normalnego. Kocur nie może jednak nic na to poradzić, że jego rodzina jest rozdzielona. Czuję, że jedną łapą stąpa po stronie ojca, a drugą stąpa po stronie matki w swoim aktualnym domu. Czekoladowy kocur jest kłębkiem nerwów i nie lubi, gdy coś jest zrobione niedokładnie i niestarannie, gdy komuś wisi źle pióro lub czyjeś futro jest źle ułożone, to podchodzi do danego kota i go poprawia, to dosyć nietypowe, ale Gończyk się tłumaczy, że dzielenie się językami to nie zbrodnia i że bez jego ingerencji dany kot wyglądałby nadal jak siedem nieszczęść. Nie tylko wymaga dokładności od innych, ale też od siebie, stara się być zawsze czysty i ułożyć wszystko tak by się składało idealnie.

MORALNOŚĆ

Jak przystało na przyszłego szamana w Owocowym Lesie, kocur całym sobą przesiąkł wiarą we Wszechmatkę, uznając ją za jedyne właściwe wierzenie, która koty powinny wyznawać. W końcu Wszechmatka objawia się poprzez naturę i kocha wszystkie żywe istoty, od małego robaczka, przez szczupaka, aż po wszelakiej maści koty. Do innych wiar posiada neutralny stosunek, a oprócz tego stara się doszukiwać w nich powiązań lub śladów Wszechmatki. Jak również przystało na jej wyznawcę, kocur stara się żyć zgodnie z jej naukami – nie spożywa ptaków, ponieważ wierzy, że jaskółki i jerzyki to zreinkarnowani zmarli wyznawcy Wszechmatki.

CIEKAWOSTKI

– Lubi słuchać o zakręconych snach swoich matki, zwłaszcza że mu też się śnią dziwne rzeczy, które potem opowiada innym.

– Z niewiadomych powodów za kociaka miewał ciarki, gdy widział koty z niebieskimi oczami, a najbardziej, gdy te patrzyły w pusty punkt. Sądził, że koty mające błękitny kolor oczu są opętane przez coś. Z biegiem księżyców udało mu się wyzbyć fobii względem błękitnookich kotów, co właściwie jest zasługą spędzania czasu z własnym rodzeństwem oraz zielarką posiadających ten kolor oczu.

– Z tego powodu, że jego imię jest długie, to kocur woli, gdy inni go nazywają Gończykiem lub Gońcem.

– Jego Imię Duszy brzmi Modrogończyk Wędrujący przez Sny.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: V

Poziom wojownika: I

Słabe strony: chudy jak modelka, niezbyt dobrze walczy i widzi z daleka

Mocne strony: umie wspinać się na drzewa, nie ma problemu z biegiem długodystansowym, ma dobry słuch i węch

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Zawodząca Gwiazda – ojciec będący liderem Klanu Burzy. Modrogończyk kocha swojego tatę i żałuję, że nieczęsto mają okazję spędzić wspólnie czas przez własne obowiązki, jak i przynależność do dwóch społeczności.

Matka - Purchawka – mamusia, a w dodatku mentorka. Modrogończyk szanuję i kocha zezowatą kotkę będącą ważną osobistością w Owocowym Lesie.

Rodzeństwo - Łzawa Łapa, Milknący Zew – rodzeństwo, które w wieku czterech księżyców w ramach sojuszu dołączyło do Klanu Burzy. Kocha ich, podobnie jak Psiankę, jednak nie często ma okazję się z nimi widywać. Jednak, gdy nadejdzie moment ich spotkania, dba o to, aby rodzeństwo pamiętało o tym, jak bardzo ich kocha i że nie zapomniał o łączących ich więzach.

Psianka – ukochana siostra, z którą pozostał w Owocowym Lesie. Z tego powodu jest z nią najbardziej zżyty z trójki rodzeństwa. Obdarowuje ją różnymi prezentami, od kwiatków, po piórka i kamyczki.

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Smok – szylkretowa kocica, która wydaje się Modrogończykowi ciekawa, nie tyle, co z wyglądu, ale również z charakteru. Podczas jednej z pierwszych interakcji omyłkowo wziął ją za uczennicę zwiadowcy. Lubi z nią spędzać czas.

Pierścień – niebieski kocurek, będący bratem Smoka. Młody szaman nie miał z kocurem zbyt wielu interakcji, mimo to w oczach Modrogończyka Pierścień maluje się jako mały staruszek, który zbyt wcześnie zdziadział.

SZKOLENIE

Mentor - Purchawka

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodził się z czwórką rodzeństwa w miocie sojuszniczym w Owocowy Lesie za panowania Czereśni. W wieku czterech księżyców rozpoczął trening pod okiem matki na szamana.

Sadzawka

Autor grafiki: ///

OGÓLNE

SADZAWKA
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: kotka
Orientacja: homoseksualna biromantyczna
Przynależność: pieszczoch
Ranga: pieszczoch

- - - -

Właściciel: kluska3586 (dc)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Sadzawka to kotka ośrednim wzroście i raczej drobnej budzowie ciała. Jej półdługie, zazwyczaj delikatnie splątane futro pokrywają czekoladowe i rude łaty, ozdobione tygrysimi pręgami. Część jej pyska, całą szyję i trzy z czterech łap pokrywają białe łaty. Futerko wokół szyji Sadzawki tworzy delikatną kryzę. Oczy kotki są ciemnobrązowe, a jej nos oraz poduszeczki łap różowe w ciemniejsze plamki. Kotka posiada pędzelki, pędzelek na lewym uchu jest czekoladowy, a pędzelek na prawym - rudy, bo w takich kolorach są też jej uszy.

Cechy szczególne - Pędzelki na uszach (jeden rudy, drugi czekoladowy), łaciaty nos i poduszeczki łap

Kolor sierści - Czekoladowa calico pręgowana tygrysio z bielą

Długość sierści - Półdługa

Kolor oczu - Brązowe

Problemy zdrowotne - Podatność na omdlenia

CHARAKTER

Sadzawka jest typem samotnika. Nie zobaczy się jej w większej grupie. Woli trzymać się na uboczu i obserwować oraz się przysłucjiwać, zamiast brać udział w wydarzeniach. Jest lekko aspołeczna i duża liczba kotów (których nie zna, jak na np. zgromadzeniu) ją przytłacza. Kotka ma też problem z emocjami. Ciężko jest jej nazwać, co czuje oraz często nie zauważa emocji innych. Zdarzają się jej nagłe zmiany nastroju (np. Mogłaby wybuchnąć wściekłością, bo ktoś ją obraził) i może się zdarzyć, że Sadzawka posunie się do ręko(łapo)czynów. Łatwiej przychodzi jej wyrządzanie krzywdy i później dostrzega, że coś jest złe bądź niemoralne. Zdarza się jej brać zbyt dużo do siebie i w konsekwencji wmawiać sobie negatywne rzeczy na swój temat. Jej samoocena nie jest na zbyt wysokim poziomie, ale nie jest też źle (w przyszłości tendencje do samookaleczenia i myśli/prób samobójczych. Uważa, że przemoc psyhiczna jest gorsza od fizycznej. W połączeniu z tym, że kotka jest jeszcze dosyć zamknięta w sobie, ciężko jest jej się z kimkolwiek dogadać, więc po prostu stara się robić dobre wrażenie. Nie chce, aby inni zobaczyli w niej zagubioną kotkę, która nie rozumie świata, a świat nie rozumie jej.

MORALNOŚĆ

Jest zdecydowanie przeciwna jakiejkolwiek dyskryminacji, a z każdym, kto nie ma podobnego zdania, może bardzo łatwo wdać się w kłótnię. Traktuje inne koty na równi. Nie ma problemu z użyciem przemocy, ale żeby zabić, musi mieć powód. Jak na razie najważniejsza jest dla niej rodzina. W nic nie wierzy.

CIEKAWOSTKI

- Nienawidzi być mokra

- Jej ulubionym kolorem jest zielony

- Jest zaciekawiona klanami, o których opowiadali jej rodzice i chciałaby dowiedzieć się o nich jak najwięcej

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Pływanie

- Słaba pamięć (szczególnie do miejsc)

- Siła

- Słaby wzrok

Mocne strony: Równowaga

- Wspinaczka

- Wytrzymałość

- Dobry słuch i węch

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Milo

Matka - Mariposa

Rodzeństwo - Migot, Karlik

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzona jako pieszczoch w miocie Mariposy i Milo.

Karlik

Autor grafiki: _misha.13 (dc)

OGÓLNE

KARLIK
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: kocur
Orientacja: nieodkryta
Przynależność: pieszczoch
Ranga: pieszczoch

- - - -

Opiekun: _misha.13 (dc)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Kocurek należy do tych bardziej pulchnych, mięciutkich i cięższych kociąt. Nie ma zbyt długich łap. Jego puchate futerko, które zawija się w paru miejscach, jest czarne dymne w chłodnym odcieniu. Jego policzki są zaokrąglone i przyozdobione jasnym, gęstym puchem. Gdzieniegdzie jego sierść błyszczy i olśniewa wszystkich wokół. Nie wygląda konkretnie na kocurka, a złudzenie kotki podkreśla obecność niebieskiej kokardy przyczepionej do jego obróżki. Na jego klatce piersiowej i brzuchu widnieją dwie niewielkie plamy z bieli.

Cechy szczególne - duża, niebieska kokarda na karku i pędzelki na uszach (nie są obecne na grafice). 

Kolor sierści - czarny dymny z bielą

Długość sierści - długa

Kolor oczu - niebieskie

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Karlik, mimo bycia synem dwójki klanowych kotów, niespecjalnie odziedziczył dzikie instynkty. Jest bardziej głupawy i potrzebuje innych by sobie radzić w życiu. Jak dobrze, że dwunożni opiekujący się kocią rodziną są tacy fajni! Dymny pcha się im pod ręce i rozkazuje wszystkim skupiać ich uwagę na właśnie jego. Młodzi wyprostowani w szczególności go zadowalają.

Uwielbia on się stylizować na kotkę, próbując udawać damski chód, ton, postawę, charakter i wszystko, co się kojarzy z płcią piękną. Nie znosi faktu, że urodził się kocurkiem, lecz nie lubi gdy ktoś mówi mu jako ona zamiast on. Jest to dość paradoksalne, ale co poradzić. Cichy tata w szczególności go nie zachęca do bycia chłopcem. Kto ma go nauczyć być męskim jak nie on? Skoro nie ma żadnego autorytetu w tym kierunku, to wypełnia tą lukę swoją mamą. Nikt go tak bardzo nie wspiera jak ona. 

Wobec tych, których na świeżo pozna, jest bardzo performatywny i stara się wydawać takiego uprzejmego i eleganckiego. Stara się walczyć o względy każdego. Po jakimś czasie znajomości jednak pokazuje, że jest bardzo lojalny i wspierający. Nie rozumie dokładnie uczuć innych, ale nie przeszkadza mu to by sympatyzować z innymi. 

MORALNOŚĆ

Kształtuje się.

CIEKAWOSTKI

- Bardzo lubi estetykę kotki. Podziwia je i próbuje naśladować.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: powolny, brakuje mu silnych instynktów, niesamodzielny

Mocne strony: sympatyczny, ekstrawertyczny, lojalny i socjalny

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Milo (Jest jego tatulem, czasem coś tam pogada ale raczej jest on dziwnie nieśmiały. Karlik nie rozumie go.)

Matka - Mariposa (KOCHA mamę! Bardzo lubi ją naśladować, ona dużo go uczy i opowiada, chciałby być jak ona)

Rodzeństwo - Sadzawka, Migot

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzony w miocie Milo i Mariposy razem z Sadzawką oraz Migotem.

Migot

Autor grafiki: ///

OGÓLNE

MIGOT
Poprzednie imiona: ///
Płeć: kocur
Orientacja: nieokreślona
Przynależność: pieszczoch

Ranga: pieszczoch

- - - -

Opiekun: pikmi004 (dc)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Migot jest przeciętnego wzrostu, niczym nie wyróżniającym się na tle innych kotów-pieszczochów. Wręcz można by powiedzieć bardziej wygląda, jak najzwyklejszy chudy bury dachowiec, jednak jego sierść poprzecinana tygrysimi pręgami jest w odcieniu brązu – ani zbyt ciemnego, ani zbyt jasnego. Nie da się więc ukryć, że nie jest czarnym kotem, którego zdobią po prostu pręgi. Gdzieniegdzie jego futro zdobią białe plamy. Jego oczy są w kolorze błękitu z lekko ciemniejszymi obwódkami w odcieniach brązu. Na szyi posiada bursztynową obroże z adresówką w kształcie rombu, na której znajdują się dane jego właścicieli oraz jego dwunożne imię.

Cechy szczególne - pędzelki na końcówkach uszu 

Kolor sierści - czekoladowa pręgowana tygrysio z bielą

Długość sierści - półdługowłose

Kolor oczu - niebieskie

Problemy zdrowotne - słabsze tylne łapy 

CHARAKTER

Migot to cichy, skryty kociak, który nie przepada za zabawami w grupie ze swoimi rówieśnikami. Od drużynowych potyczek woli oddawać się swoim pasją, jaką jest tworzenie własnych kocich zabawek z niczego. Kreatywność oraz ambicja pomaga mu w dążeniu do celu, który sobie zakłada. Do dwunożnych jest nieco mniej wycofany, lubi się tulić do szorstkiej brody dwunożnego oraz być głaskany przez dwunożną pod bródką czy za uchem. Jest bardzo zżyty ze swoimi rodzicami, którzy pieszczotliwie nazywają go "Skarbem" – do końca nie pojmuje, dlaczego mama i tata są wobec niego tak troskliwi, lecz akceptuje to i cieszy się, że ma z rodzicami, jak i również z rodzeństwem, dobrą relację. 

Aby zostać jego przyjacielem czy po prostu sprawić, żeby kocur się nieco otworzył podczas rozmowy, trzeba nadawać na podobnych falach, co on. Nie tyle, co również być samotnym ekstrentykiem, ale po prostu nie zadufanym w sobie pieszczochem czy chamskim samotnikiem. Już kilka razy miał okazję spotkać koty przejawiające wspomniane cechy charakteru i w ich towarzystwie czuł się, jak puzzel nie pasujący do układanki. Zazwyczaj milczy podczas rozmów, chyba, że temat rozmowy go na tyle zainteresuje, zaciekawi lub będzie dotyczył rzeczy, o których ma pojęcie – wtedy mordka nie będzie mu się zamykać.

MORALNOŚĆ

Jak na razie ateista można by rzec, lecz wykazuje zainteresowanie Klanem Gwiazdy, o którym kiedyś usłyszał od swoich rodziców. W końcu to ci dobrzy, prawda? Zaciekawiła go cała otoczka, oddawanie im czci oraz kultu.

CIEKAWOSTKI

– Ciekawią go nie tyle co same klany, jak sama idea utworzenia kocich społeczności, które mają własne wierzenia i stronią od pomocy dwunożnych, jak i od czasu do czasu walczą między sobą 

– Od gotowych zabawek dwunożnych woli sam tworzyć własne zabawki z rzeczy uznawane za śmieci: papierek po cukierku lub rolka papieru z dodatkiem tego kleejącego mazidła oraz piórek z kociej wędki i bum, mamy najlepszą zabawkę ever

– Dwunożni zwracają się do niego imieniem "Cookie"

– Mimo swojej "niepełnosprawności", nawet całkiem dobrze sobie radzi, chociaż czasami potrzebuje trochę więcej czasu, aby wykonać jakąś aktywność 

– Jego marzeniem jest przeprowadzenie rozmowy z kotem przebywającym na Srebrzystej Skórze. 

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: 

- słabsze tylne łapy (z upływem czasu będzie się ich stan pogarszać), uniemożliwiające mu szybkie czy intensywne bieganie

- problemy z równowagą 

Mocne strony:

- dobra, a nawet bardzo dobra pamięć 

– zwraca uwagę na szczegóły 

– silne przednie łapy 

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Milo

Matka - Mariposa

Rodzeństwo - Sadzawka, Karlik

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Narodził się w miocie pary pieszczochów, Mariposy i Milo, którzy większość swojego życia spędzili w Klanie Nocy. Od chwili, gdy wziął pierwszy oddech stał się oczkiem w głowie obojga rodziców, będąc dla nich niczym najprawdziwszy skarb.

Sosenek

Autor grafiki: _misha.13

OGÓLNE

SOSENEK
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: POSTAĆ NPC
Opiekun: happy_lunacy

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Sosenek to kocur o umaszczeniu czarny dymny (ghostmarkings) z bielą. Jego futro jednak może być dla niektórych mylne, gdyż ten może przypominać czasem czekota. Jego przenikliwe oczy będące jasno zielonego odcienia, odznaczają się na tle jego całej postaci, gdyż to właśnie one patrzą na wszystkich z ciepłem. Kocur bowiem ze swoją wysoką posturą nie raz wystraszył niektóre koty. Jednak jeśli tylko spojrzeć w jego łagodne oczy, od razu można ujrzeć w nich radość i przyjazne nastawienie. Ma skórę w ciemnym odcieniu różu i ogromne niczym wachlarze uszy. Posiada kilka cech charakterystycznych takich jak: biały palec u tylniej łapy, puchate futro na karku i polikach, jaśniejszy brzuszek.

Cechy szczególne - Biały palec u tylniej łapy, ogromne, ugięte uszka

Kolor sierści - Czarny dymny (ghostmarkings) z bielą

Długość sierści - Półdługa

Kolor oczu - Zielone

Problemy zdrowotne - Alergia na pyłki sosny

CHARAKTER

Sosenek to niezwykle wesoły i towarzyski kociak. Do tego strasznie dużo mówi. Jest tak straszną gadułą, że nie da się przy nim wytrzymać. Gdyby był on cicho choćby przez 5 minut, można byłoby to na spokojnie uznać za święto. To dosyć głupi, ale pracowity i pomocny kociak. Kocha rozmawiać z innymi w żłobku i bardzo często próbuje uciec mamie ze żłobka. Jak to kociak jest bardzo “dziecinny” i kocha gonić za motylami i innymi stworzeniami. Zdarza się, że pokazuje pazur przy gorszym humorze, szybko się irytuje przy tych, których nie lubi. Czasem bywa bardzo głupiutki, ale to się przecież zdarza każdemu. Już w wieku kocięcym widać u niego pewne dwie silne cechy - cierpliwość i rozsądek, na których będzie starał się kiedyś opierać swoją przyszłość.

MORALNOŚĆ

Moralność kocurka nie została jeszcze określona ze względu na jego młody wiek.

CIEKAWOSTKI

- Kocha łapać motyle.

- Nienawidzi lenistwa i nieładu.

- Uwielbia nowe znajomości.

- Zdecydowanie nie jest w stanie dogadać się z kotami aroganckimi i egoistycznymi. 

- W pierwotnej wersji jego imię brzmiało Sosenkowe Nasionko.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Słabo się wspina i pływa, nie należy do kotów szczególnie zwinnych, nie potrafi usiedzieć w ciszy

Mocne strony: Potrafi być całkiem szybki, dobrze poluje i walczy, jest bardzo pracowity

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Koniczyna

Matka - Poinsecja

Rodzeństwo - Płatek, Kostka, Rdeścik

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzony w miocie Poinsecji i Koniczyny za czasów panowania Czereśni.

PUCHACZ

Autor grafiki: barwinek1138

OGÓLNE

PUCHACZ
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Heteroseksualny, biromantyczny (in denial)
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Zwiadowca

- - - -

Właściciel: xxhazelxx_98068

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Puchacz wyrósł dość… ciekawie. Pomimo bycia dużo słabszym niż jego siostra, kiedy byli kociakami, okazał się nawet nie taki niski. Aktualnie jego wzrost jest lekko ponad normą. Kocur jak na stereotypowego zwiadowcę przystało, jest smukły, jednak widać, że dzięki treningom jest dość dobrze zbudowany. Jego długie czekoladowo-białe pręgowane futro nie jest już tak zjeżone, jak wcześniej. Zamiast tego spokojnie przylega do jego ciała. Jego niegdyś nieproporcjonalnie gruby ogon nie jest już tak zauważalny. W jego pomarańczowych oczach nie ma już iskierek jak za młodu, a zamiast tego po prostu czasami melancholijnie wręcz wpatruje się nimi w jakiś odległy punkt. Od mianowania na zwiadowcę nie ukrywa już blizny na lewym policzku, po uzyskaniu rangi zdobył też odznaczenie na prawym uchu.

Cechy szczególne - Biała końcówka prawego ucha, blizna na lewym policzku, pojedyncze nacięcie na prawym uchu

Kolor sierści - Czekoladowy pręgowany tygrysio bicolor

Długość sierści - Długa

Kolor oczu - Pomarańczowy

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Puchacz bardzo zmienił się od czasów kocięcych. Nie jest już tym wszędobylskim kotem, który tylko czeka, żeby coś wywinąć. Teraz jest częściej zatopiony we własnych myślach (zazwyczaj tych negatywnych). Jest spokojniejszy i bardziej wyluzowany. Zamiast biegać kółka po obozie woli po prostu posiedzieć pod jakimś drzewem i zjeść smaczny posiłek. Częściej też myśli o tym, co robi. Zamiast po prostu zrobić coś bez zastanowienia, prędzej na szybko skleci jakiś plan działania i dopiero wtedy przejdzie do akcji. Nadal jednak przy niektórych kotach potrafi być otwarty, uśmiechać się i żartować. Kiedy już obdarzy jakiegoś kota zaufaniem i przyklei do niego łatkę przyjaciela, będzie go chronić przed wszystkim i stanie za nim murem nieważne jak nierozsądne mogłoby się to wydawać. Nie oznacza to jednak, że poprze takiego kota w czymś, co mogłoby skrzywdzić kogokolwiek dla niego bliskiego. Jeśli z jakiegoś powodu okaże się, że będzie musiał zerwać z kimś znajomość, po prostu odizoluje się od takiego kota, nie przeszkadzając mu w dalszym życiu, o ile nie narazi to nikogo na niebezpieczeństwo. Przed niektórymi kotami może próbować kreować swój wizerunek jako nonszalancki czy szarmancki. Nie, żeby takie osoby wprowadzić w błąd. Po prostu chce pokazać się jako ten kot, którym chciałby być, ale (przynajmniej według niego) niestety mu nie wychodzi.

MORALNOŚĆ

Nie zabiłby innego kota, o ile ten nie stwarzałby zagrożenia dla niego lub jego bliskich. Jeżeli chodzi o skrzywdzenie kota… Nie zrobiłby tego dla własnej przyjemności, jeśli już to na prośbę kogoś bliskiego lub w samoobronie. Przemocy psychicznej nie toleruje w żadnym stopniu, wręcz brzydzi się nią. Niby solidne granice, a jednak powoli zaczynają mu się zacierać… Jest ateistą, nie wierzy w żadne bzdety o magicznych ptaszkach.

CIEKAWOSTKI

– Nie chce już dostać pióra sowy, o wiele bardziej interesują go ich szpony

– Pachnie suchym drewnem

– Jego imieniem duszy byłoby “Pióro Sowy Znikające w Płomieniach”

– Bardzo podobają mu się blizny, zarówno własne jak i innych

– Nie lubi kiedy koty mają zdolność do odczytywania szkiców psychologicznych innych. Przeraża go to

– Jego typ to koty zawadiackie i pewne siebie

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: V

Słabe strony: Siła fizyczna, podatność na manipulację, prędzej ucieknie z klanu niż poprosi o pomoc dla siebie.

Mocne strony: Szybkość, skradanie się, chodzenie po drzewach, umiejętność negocjacji.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Topola – Chyba jedyny członek rodziny, którego w żadnym stopniu za nic nie wini. Kocha ojca, mimo że nadal myśli, że jest przewrażliwiony.

Matka - Figa – Uważa, że od początku spisywała go na straty i trzyma w pewnym sensie do niej o to urazę. Stara się tego nie pokazywać.

Rodzeństwo - Wrona – Kocha siostrę, ale zbyt bardzo się od siebie różnią, żeby mieć idealną relację.

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Orłosęp – Uważa, że kocur go akceptuje takim jakim jest i widzi w nim kogoś na kształt starszego brata.

SZKOLENIE

Mentor - Figa

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzony w miocie Figi i Topoli razem z Wroną w Owocowym Lesie za panowania Pieczarki. Jako kociak był nieznośny. Stwarzał zagrożenie dla siebie i otoczenia. Podczas mianowania na ucznia jego siostra (która od urodzenia była od niego silniejsza fizycznie) nie dość, że wybrała taką samą drogę szkolenia jak on, to jeszcze dostała na mentora przywódcę. Puchacz załamał się. Uznał to za znak, że nikt nie wierzy w to, że ma jakiekolwiek szanse w rywalizacji z siostrą. Kiedy ta mianowała się bardzo szybko, już zrezygnował z konkurencji przekonany, że jest beznadziejny. Niedługo przed jego własnym mianowaniem na zwiadowcę spotkał samotnika – Orłosępa, który wydaje się przywódcą jakiejś bandy samotników. Wtedy zyskał również bliznę na policzku w walce z innym samotnikiem. On i Orłosęp znaleźli wspólny język i młodszy bardzo go lubi. Ostatnio przebył ceremonię na zwiadowcę i zdobył nacięcie na uchu.