TERENY

Z góry informujemy, że cała zawartość oprócz zdjęć została stworzona przez administratorów bloga. Prosilibyśmy o niekopiowanie lub wcześniejsze skontaktowanie się z adminem. Dziękujemy!

~ ~ ~

Akcja bloga rozgrywa się we Francji!!

LEGENDA

Czerwony - tereny Klanu Wilka
Żółty - tereny Klanu Klifu
Niebieski - tereny Klanu Burzy
Fioletowy - tereny Klanu Nocy
Pomarańczowy - tereny Owocowego Lasu
Brak zaznaczenia kolorem oznacza terytoria stanowiące własność wspólną wszystkich klanów (miejsce zgromadzeń, miejsce kontaktu z Klanem Gwiazd) lub nienależące do żadnego z nich.

* * *

OPISY LOKACJI

KLAN KLIFU

Obóz Klanu Klifu - tym razem klifiaki powróciły do korzeni i ulokowały swój obóz na klifie - a dokładniej w jaskini za wodospadem. Praktycznie całą podłogę jaskini, a przynajmniej znaczącą większość pokryto suchą trawą, liśćmi oraz ptasimi piórami, by utrzymać ciepło wewnątrz. Większość stalagmitów została usunięta, aby nikt przypadkiem sobie nie zrobił o nie krzywdę. Mniejsze tunele zalepiono gliną bądź zatkano patykami, by żadne z kociąt nie próbowało się tam wcisnąć. W samym centrum obozu, znajduję się stare, ptasie gniazdo, które przyciągnięto tutaj z jednego klifów. Do niego wrzucane są upolowane piszczki, które przynoszone są przez wojowników czy też uczniów. Lider przemawia z półki skalnej, która znajduje się niedaleko wejścia do legowiska lidera. 

Legowisko lidera - wgłębienie w ścianie, przy którego wejściu z góry wiszą dwa stalaktyty, co nadaje złudzenie czyjejś paszczy. Znajduje się na wprost wejścia do obozu. 

Legowisko medyka - mniejsza jaskinia, do której prowadzi krótki tunel znajdujący się po prawej stronie od legowiska przywódcy. Została ona podzielona przez klifiaków gliną tak, aby chorzy mieli swoją część, gdzie będą mogli odpocząć i dojść do siebie a medycy mieli miejsce do składowania ziół. Ściany ich legowiska są zrobione odciskami łap.

Lęgowisko starszych - zrobione ze starych ptasich gniazd, wymoszczone mchem legowiska, które ulokowano na podwyższeniu tuż po lewej stronie od legowiska lidera. Prowadzi do nich szeroka skalna ścieżka, po której starsi bez problemu mogą się poruszać. 

Legowisko wojowników - uwite z trawy, piór i gałązek legowiska, które ulokowano na wzniesieniach po obu stronach wejścia do obozu. Niektórzy wojownicy wiją swoje legowiska też między wzniesieniami, które łączy coś na wzór kamiennego mostu. 

Legowisko uczniów - jaskinia, do której prowadzi tunel znajdujący się po prawej stronie od wejścia.

Żłobek - klifiaki ulokowali go we wgłębieniu, do którego prowadzi spokojna skalna ścieżka po lewej stronie od wejścia. Jako legowisk użyto największych ptasich gniazd, jakie wojownicy zdołali znaleźć. Do żłobka prowadzi jeszcze jedno wejście z zewnątrz, dzięki czemu do środka wpada światło, które potrzebne jest do rozwoju kociąt. Ze względu na to, że ścieżka do zewnętrznego wejścia jest strona i zdradliwa - mogą korzystać z niej tylko wojownicy a królowe tylko w sytuacjach krytycznych (np. podczas napadu na obóz).

Sekretny tunel - idący pod ziemią, też pod częścią Klanu Wilka, skalny tunel umożliwiający schadzki w ukryciu kotom z tych klanów. Kręte tunele pełne ślepych zaułków oraz wąskich przejść a także randomowych spadów bardzo łatwo mogą doprowadzić do śmierci lub też zagubienia nierozważnych kotów. Czasami bardziej doświadczeni uczniowie zabierani są tutaj przez mentorów aby ćwiczyć nawigacje w ciemności oraz ograniczyć panikę, którą może wywołać znalezienie się w podobnej sytuacji. Sekretny tunel posiada kilka wyjść, dlatego nawet, gdy kot jest śledzony to jest szansa, że uda mu się zmylić śledzącego i uciec innym wyjściem.

Studnia - opuszczona i porośnięta mchem studnia, częściowo zamurowana oraz zabita deskami. Doświadczony wojownik wie, jak pozyskać z niej wodę, jednakże chodzenie tam samemu jest surowo zakazane ze względu na wysokie ryzyko utopienia się

Złote Kłosy - ogromne pole pełne pszenicy, miejsce zabaw uczniów, którzy spokojnie mogą bawić się tam w chowanego oraz ćwiczyć polowanie na myszy i inne drobne zwierzęta

Pogorzelisko - kawał martwej, pozbawionej trawy ziemi, pozostałości po pożarze, niedaleko obozu klanu klifu, które służy za cmentarz. Liderzy są chowani pod płaczącą wierzbą, która jako jedyna na tym terenie jest żywą rośliną. Koty klanu klifu uznają, że nadal kwitnąca wierzba na pogorzelisku symbolizuje siłę oraz witalność, którymi emanowali liderzy podczas swoich rządów. Jeśli kot jest pochowany poza pogorzeliskiem oznacza to, że był niegodny miana wojownika i dopuścił się zbrodni plamiąc tym samym swój honor. Na grobach kotów składane są małe, lśniące kamyki zebrane spod wodospadu oraz ptasie pióra. 

Każdy kot klanu klifu musi być pochowany z kępą piór oraz czymś, co symbolizuje życie na ziemi (np. szyszka, kamyk, upolowana mysz etc). Wierzy się, że pióra pomogą kotu wzlecieć do gwiazd jeśli jest godny wejścia między przodków zaś przedmioty z ziemi będą mu przypominać o najbliższych.

Sowi Strażnik - wysokie, potężne drzewo niedaleko obozu klifiaków (najpewniej topola) ze starym sowim gniazdem na samym jego czubku. Klifiacy wysyłają tam zawsze po jednym kocie, który pełni wartę przez pół dnia (później zostaje zmieniony). Z sowiego strażnika widać większość rzeczy dzięki czemu można wcześniej wezwać pomoc, gdy kot wypatrzy niebezpieczeństwo. Koty wyznaczane do tegoż zadania nazywają się sowimi strażnikami 

Kacze Bajorko - mały stawik, do którego prowadzi wąska odnoga rzeki, wiosną pełen młodych kaczuszek, stąd wziął swoją nazwę

Czarne Gniazda - rozrzucone po lesie opony, które koty wykorzystały do trenowania uczniów.

KLAN WILKA

Obóz Klanu Wilka - Jest otoczony przez gęste krzewy i obwarowania złożone z gałęzi. Prowadzi do niego jedno wejście w postaci tunelu, przebiegającego przez krzew. Legowisko lidera to duża borsucza nora, z jego prawej strony znajduję się inna, mniejsza, którą zajmują medycy. Obok niej rozłożysty krzew mieści żłobek.  Po lewej stronie nory lidera, mieści się kolejny krzak, w którym śpią wojownicy. Zaraz obok niego znajduje się mniejszy, przeznaczony dla uczniów. Ostatni, najbardziej wysunięty ku wyjściu z obozu jest miejscem spoczynku starszyzny. Na środku obozu na dwóch kamieniach, składowana jest żywność.  Lider przemawia ze ściętego pnia drzewa, ze śladami bobrzych zębów, który mieści się na przestrzeni pomiędzy żłobkiem, a wyjściem z obozu. Nad całością kompleksu, rozciągają się długie ramiona drzew, które osłaniają niebo swoimi liśćmi.

Cierniste Drzewo - samotne, martwe drzewo, poskręcane przez swój podeszły wiek. Jego gałęzie są niczym ramiona skierowane w górę, pozbawione liści. Otoczone jest ciernistymi krzewami, które rosną przy nim gęsto i rozciągają się po terenie niczym sznur. Na terenie tym panuje tajemnicza mgła, która zawsze pojawia się po zmroku. Sama lokacja budzi dziwną grozę i sprawia, że sierść się jeży. Koty z Klanu Wilka grzebią tam swoich zmarłych, a od kocięcia przekazywana jest im legenda, jakoby drzewo mimo bycia martwym żyło, karmiąc się krwią zabłąkanych stworzeń. Każdy kto przekracza granicę z nim, zawsze wyjdzie podrapany, z upuszczoną krwią. Ta krew odżywia drzewo jak i rosnące ciernie. Mówi się, że to miejsce zamieszkiwane jest przez złe duchy, które w zaćmienie księżyca, wychodzą spod jego korzeni, by spijać krew z rośliny. Także tutaj kocięta, które zostały uczniami, przez swoich starszych kolegów są poddawani “próbie wojownika” - wszyscy w klanie zdają sobie o tym sprawę, ale nikt się w to nie wtrąca. 

Potworna Przełęcz - skrzydło samolotu, które spoczęło pomiędzy dwoma skałami, nadając krajobrazowi ciekawego wyglądu.

Spalona Zatoczka - Mała zatoczka, jeziorko słodkiej wody, nad którym niegdyś wyrastała rozłożysta wierzba, teraz będąca jedynie blaknącym wspomnieniem. Po pamiętnej burzy, cała wysepka stała się czarna i spopielona, a ciemny pień, jaki pozostał po drzewie, rzuca złowrogi cień na tereny Klanu Wilka. Mało kto nadal odwiedza to dawniej piękne i przyjazne każdemu miejsce.

Opuszczone Obozowisko - Skryte w leśnej gęstwinie, na wydeptanej polanie, znajduje się resztka czegoś, co kiedyś zamieszkane było przez dwunożnych. Porozrywane, beżowe "skóry", pozostawione zbite kawałki drewna oraz wydrążony, czarny kamień, z którego wyczuć można słaby, słony zapach pokarmu, świadczą o nagłym porzuceniu tego miejsca przez ich starych właścicieli. Wewnątrz legowisk dwunożnych nadal można znaleźć dziwne, kolorowe przedmioty, których zastosowanie jednak, jak na razie, jest kotom nieznane. Odwiedzając to miejsce, wojownicy Klanu Wilka powinni zachować szczególną ostrożność, gdyż w ciemnych zakamarkach, pomiędzy powoli próchniejącymi płaskimi gałęziami, odnaleźć można kłapiące paszcze, które są w stanie boleśnie zatrzasnąć się na łapie nieszczęśnika, który nieświadomie na nie nadepnął. Może to jednak nie być jedyne niebezpieczeństwo, jakie czai się w tym mrocznym miejscu...

KLAN BURZY

Obóz Klanu Burzy - Znajduje się przy Skruszonym Drzewie, czyli wieży położonej w sercu bezdrzewnej równiny. Legowiska lidera oraz medyka klanu znajdują się w Skruszonym Drzewie. Przy jednej ze stron wieży mieści się legowisko starszyzny umieszczone w gęstym krzaku stanowiącym wystarczającą osłonę przed ciemną nocą oraz żłobek będący pniem drzewa obrośniętym krzewami, w którego korzeniach znajduje się norka służąca za miejsce do spania przebywającym tam kociętom i karmicielkom. Naprzeciw znajduje się legowisko wojowników i nieopodal legowisko uczniów umieszczone w norach okrytych niewielkimi krzewami. Punkt obserwacyjny, z którego przemawia przywódca klanu to jedno z niższych okien wieży. Na środku obozu wykopane jest wgłębienie przykryte dodatkowo dwoma większymi kamieniami, służące za stos ze zwierzyną. Serce terytoriów Burzaków okalane jest przez ostre krzewy uszczelniane dodatkowo patykami oraz głazami.

Kamienni strażnicy - wielki kamienny krąg, owiany legendą o tym, że pod nimi znajduje się coś bardzo cennego. 

Skruszone drzewo - stara ceglana wieża naruszona zębem czasu i porośnięta roślinnością. Z jej szczytu można oglądać wrzosowiska i część terenów Klanu Burzy.

Wrzosowiska - wielkie połacie fioletowo-różowych kwiatów. Koty mogą szukać bezpieczeństwa na polanie wśród wrzosów, jednak droga grzmotu przedziela te tereny. 

Martwy Szlak - ścieżka obrośnięta suchymi, obumarłymi krzewami. Miejsce owiane opowieścią wymyśloną przez uczniów, mówiącą o tym, że przyczyną śmierci tamtejszej roślinności są duchy z Miejsca Gdzie Brak Gwiazd, które podczas pełni wychodzą z tamtejszej spopielonej ziemi by zatrzymywać przechodniów i wabić ich na mroczną drogę.

Przybrzeżne Oko - przybrzeżny staw, w którym można spotkać żaby i zaskrońce. Czasem na wodzie pływają także kaczki. Miejsce często wybierane do polowań na węże, rzadko zabiera się tam młodszych uczniów.

Grota pamięci - Znajdująca się przy Kamiennych Strażnikach pod ziemią luźna przestrzeń przypominająca grotę, otoczona zewsząd wielkimi, płaskimi kamieniami, sąsiadująca z zakopanymi fundamentami, najpewniej jakiejś średniowiecznej piwnicy. W gruncie rzeczy wielka główna siedziba Kronikarzy. Od góry światło dociera przez coś rodzaju "świetlika", stworzonego przez mieszaninę korzeni i skał. Na ścianach groty malowane są historyczne sceny oraz gwiazdozbiory, a na jednej wybranej i odpowiednio podzielonej znajduje się miejsce na odbijanie łap przez koty które skończyły swoje szkolenie, medyków oraz liderów. 

KLAN NOCY

Obóz Klanu Nocy – ulokowany jest na największej z kilku wysep graniczących z morzem, dlatego aby się do niego dostać lub wydostać, niezbędna jest umiejętność pływania. Gęste trzcinowe mury blokują obcym wstęp do środka, jednocześnie kryjąc go przed nieproszonym okiem i nadmiernym oddziaływaniem słońca. W paru miejscach woda przepływa bliżej, tworząc bezpieczną mieliznę, między innymi kącik zabaw dla kociąt, w którym od pierwszych księżyców przyszli wojownicy mogą oswajać się z rzeką. Tuż po wyjściu z obozowiska, oczom ukazuje się mały, wydeptany skrawek lądu, z którego schodzi się już bezpośrednio w rzeczne odmęty. Tylko członkowie Klanu Nocy wiedzą, jak znaleźć tunel prowadzący do wnętrza obozu. 

Kociarnia – znajduje się w plątaninie szybko rosnących, niskich krzewów sumaków oraz trzcin. Powyginane przez wojowników gałęzie sprawiają, że jest niewidoczna z góry dla drapieżników, lecz nie uniemożliwia też maluchom samodzielnych wędrówek. Jego ściany są szczelne i gęste, a podczas Pory Zielonych Liści kwitnie, a następnie owocuje, ozdabiając konstrukcję żywym szkarłatem swych kolbo-kształtnych owoców. Kolorów nadają im także złociste tojeści, które rozkwitły tam po odbudowie obozu. Wnętrze żłobka jest przestronne i pachnące mlekiem, z posłaniami zrobionymi ze świeżego mchu i puchu wodnych ptaków. Rozłożone są w niedalekiej odległości od siebie, wzdłuż ścian legowiska. Szczególnie piękne jest leże członków Rodu, które przygotowane zostało z króliczego futerka. Obok niego znajduje się natomiast miejsce piastunki, śpiącej na nieco uboższym, bardziej przypominającym wojownicze, posłaniu. Kociaki, na podobieństwo starszych uczniów, również chowają swoje skarby w posłaniach i plątaninie gałązek, jednak nie zawsze udaje się im skryć je na długo.

Legowisko starszych – zostało doszczętnie zniszczone przez powódź. Aktualnie, już po odbudowie, dzieli się na dwie części; znajome kłęby bylic, pośród których unosi się woń medykamentów, oraz przestronną kłodę, której szczelina służy za wejście do wnętrza legowiska. Posłania starszyzny znajdują się w pierwszej części, natomiast druga, drewniana, stanowi przedsionek, suchy i chroniący przed wiatrem, a jednocześnie pozwalający kotom na wylegiwanie się w słońcu bez wychodzenia na zewnątrz. Otwór zdobią pajęczyny, plecione przez tutejsze pająki, których zadaniem jest chronienie starszyzny przed owadami, od których ci mogliby mieć trudność się odgonić. Tę samą kłodę porastają huby, wykorzystywane zarówno przez medyków, chcących odłożyć na chwilę niesione zawiniątka ziół, jak i niesfornych uczniów. Ci drudzy zrobili z nich schodki prowadzące na górę legowiska starszych, po której często się ganiają. Jak można się domyślić, mieszkańcy nie są z tego powodu najszczęśliwsi.

Legowisko medyka – skryte jest pomiędzy dwoma głazami, zasłoniętymi od góry konstrukcją z tataraku i gałęzi sumaka, splątanych pnączami. Mimo licznych próśb, uczniowie nadal lubią wspinać się na tworzące je kamienie i "daszek", irytując przy tym medyków i ich pacjentów, próbujących zaznać chwili spokoju. Składzik znajduje się w płytkim tunelu, podkopanym pod jednym z głazów, jak i również w samych skalnych szczelinach. Część dłuższych ziół, zaczepionych o gałęzie na czas wysuszenia, zwisa z sufitu. Niektóre jednak są tam na stałe, jak na przykład wrotycz, służący do odganiania owadów. Podobne zadanie pełni mięta, nadająca legowisku świeżego zapachu. Niektóre z jej pędów zaczepione są o liście tataraku. Górę leża zdobią jaskry, znajdujące się na tyle wysoko, by żaden kociak nie spróbował ich skosztować.

Legowisko wojowników – znajduje się po przeciwległej stronie legowisk starszyzny i medyka. Zbudowane jest z połamanych gałęzi, trzcin i kamieni, a jego wielkość dwukrotnie przewyższa pozostałe kocie leża. Większość posłań jest do siebie zbliżona wyglądem, ciasno zbita blisko siebie. Ściany są mocne i porośnięte mchem tam, gdzie znajdują się głazy, z czego chętnie korzystają leniwsi wojownicy, niezbyt skorzy do długich wycieczek w celu odświeżenia lub całkowitej wymiany legowiska.

Legowisko uczniów – bezpośrednio graniczy z legowiskiem wojowników, przez co nierzadko śmiechy z jednego niosą się urywkami do drugiego. Jest to zdecydowanie najbarwniejsze leże, z którego aż krzyczy indywidualność każdego ucznia. Posłania są często upstrzone kolorowymi piórami, liśćmi, a niektórzy posuwają się nawet do chowania swoich skarbów pod mech, na którym śpią. Trzcinowa ściana ozdobiona jest "trofeami" mieszkańców, zawieszonymi owadami czy ościami, barwionymi sokami owoców. Kolekcja ta zmniejszyła się od czasów powodzi, jednak dzięki dużej ilości uczniów, na nowo wraca do czasów swej świetności. Porą Zielonych Liści rozkwitają na tym legowisku kwiaty krwawnicy, wabiąc swym zapachem motyle i pszczoły. W tym czasie korzystają z ich właściwości również medycy, przygotowujący z nich medykamenty.

Legowisko lidera – mieści się w szczelinie w korze największego sumaka. Ciemne i skromne, jednak dostojne wnętrze skrywa w sobie posłanie liderki, położone w jego najodleglejszym kącie. Z ów niemałego krzewu przywódca także przemawia, jak i ma dobry widok na resztę klanu. Jako że znajduje się najbliżej wyjścia z obozowiska, wojownicy często kontrolują z niego sytuację, niepostrzeżenie łypiąc na świat z jego niższych partii. Oprócz swoich pokaźnych wielkości, sumak ten charakteryzuje się też najbardziej intensywną barwą kolb.

Źródełko – powstały po powodzi płytki zbiornik wody, która gromadzi się w nim w czasie deszczów. Jego spód jest wyściełany gliną i kamykami, by zapobiec szybkiemu wchłanianiu wody przez glebę, a spomiędzy małych szparek, pozostawionych przez ogrodników, wyrastają drobne roślinki stale oczyszczające deszczówkę i zapobiegające powstawaniu glonów (jeśli jednak takowe powstaną, uczniowie zmuszeni są wyławiać je konstrukcją złożoną z patyka z rozgałęzieniem na końcu, oplecionym pajęczyną). Wokół samego źródełka posadzono lawendę, odpędzającą komary i ważki od potencjalnego składania jaj. Podobnie jak pod wodą, także i na powierzchni otaczają je kamienie, tym razem większe i płaskie.

Dziupla na zwierzynę – bezpośrednio graniczy ze źródełkiem. Tworzy je pień z szeroką dziuplą, oparty o średniej wielkości głaz, na którym kociaki i uczniowie lubią odciskać ślady swoich łapek. Zwierzyna spoczywa bezpiecznie w głębi dziupli, zapobiegając potencjalnemu jej wypadaniu, jak i wpadaniu do niej wścibskich kociąt. Przed nieproszonym okiem ptaków padlinożernych, piszczki broni zasłona z paproci, zarzuconych na korę drzewa. Mniejszym kotom w trafieniu do dziupli pomaga parę kamyczków, ustawionych tuż u jej stóp.

Zrujnowany Most – Wystające z wody belki przypominają kotom ucięte w niecodzienny sposób pieńki cienkich drzew. W niektórych miejscach łączą je drewniane kładki (deski), a wspomniana konstrukcja ciągnie się przez całą szerokość rzeki. 

Jest to alternatywna droga na drugą stronę, zamiast płynąć, można skakać po “pniach”. Odległości między nimi są różne i nie każdy będzie zdolny do oddania pełnego skoku. 

Stara Łupina (Łódka) – W połowie znajdująca się na brzegu, a w połowie w wodzie spróchniała łódź stanowi dla kotów niecodzienną zagadkę, bowiem nikt nie ma pojęcia, czym to jest i do czego to służy. Jej dziób przymocowany jest linią do wystającego z ziemi wysokiego i cienkiego pieńka. 

Opuszczone cmentarzysko – Kilka płyt grobowych porozrzucanych w jednym miejscu. Wyryte na nich napisy to dla kotów jedynie dziwne i niezrozumiałe wzorki. Jeśli ktoś zdecyduje się wkopać głębiej w ziemię, może odnaleźć skupisko kości dwunożnych. 

Brzozowy Zagajnik – Lasek pełen młodych brzóz, znajduje się blisko granicy, za którą nie wiadomo, co się kryje. Miejsce pozornie sprawia wrażenie bezpiecznego i uroczego. Nikt jednak tak naprawdę nie wie, co może kryć się w zaroślach. 

Kolorowa Łąka – Ogromna, otwarta przestrzeń, porośnięta różnorodnymi i kolorowymi kwiatami. Wśród łodyg roślin najłatwiej o znalezienie gryzoni wraz z ich norkami. Łąka nie tylko jest świetna do polowań, ale i stanowi idealne miejsce do spacerów z bliskimi. Jedynym jej minusem jest brak miejsc do skrycia się w przypadku ataku wroga.

OWOCOWY LAS

Obóz Owocowego Lasu - usytuowany w środku lasu obóz owocniaków skupia się wokół dużej, starej topoli, na której gałęziach znajduje się legowisko przywódcy. Duża dziupla w jej niższych partiach wykorzystana została jako legowisko medyka. Za pomocą pobliskiej ziemi usypane zostało do niego podejście, ułatwiszy chorym i rannym odwiedzanie uzdrowiciela. W niewielkiej odległości od topoli swe gałęzie rozpościerają trzy krzewy kaliny, kolejno pełniące role żłobka, legowiska starszyzny i legowiska stróży. Legowisko uczniów zostało umieszczone w gałęziach nieco oddalonego od głównej części obozu kasztanowca, natomiast wojownicy i zwiadowcy swe posłania umieścili na dwóch klonach znajdujących się w przeciwnej części obozu niż kasztanowiec uczniów. Podczas Pory Nagich Liści owocniacy budują prowizoryczne daszki, umieszczając gałęzie na konarach drzew używanych jako legowiska. Stos zwierzyny usytuowany został między żłobkiem a topolą. Przestrzenie niezagospodarowane jako legowiska służą członkom Owocowego Lasu za miejsce odpoczynku. Cały obóz otoczony jest przez gęsto rosnące drzewa i krzewy. Mównica przywódcy znajduje się na najniższej gałęzi topoli.

Grota Strachu – porzucona i zniszczona drewniana szopa, która pewnego dnia ulegnie degradacji. Wnętrze nie wygląda zbytnio zachęcająco, wypełnione jest niepokojącymi, tajemniczymi sprzętami. Niektórzy uważają, że to narzędzia tortur, inni są przekonani, iż służą one wytwarzaniu kolejnych potworów. Niezależnie od tego, w którą z teorii wierzysz, nie da się zaprzeczyć złowrogiej aurze, osiadłej w tym miejscu. 

Owocowy Lasek – zagajnik złożony wyłącznie z dzikich drzew owocowych, porzucony sad dwunożnych. Można znaleźć tu między innymi jabłonie, grusze, śliwy, czereśnie, wiśnie, aronie, a także liczne krzewy owocowe. Przypomina kotom dawny dom. Miejsce wesołych schadzek, jak i o wartości religijnej dla wierzących we Wszechmatkę. Ptaki często odwiedzają niewielki gaj, a w szczególności honorowane przez wyznawców jaskółki i jeżyki.  Akompaniament ich śpiewu nigdy nie opuszcza przystani. 

Upadła Gwiazda – mistyczny twór porzucony na terenach Owocowego Lasu. Przez niektórych uznawany za gwiazdę, która spadła na ziemię, inni twierdzą zaś, że to dowód innej cywilizacji na niebie. Miejsce spotkań młodzieży, krąży wokół niego wiele legend i szokujących teorii. Ze względu na wyjątkową, niepowtarzalną magię tej przestrzeni niektórzy wybierają ją na randki. 

Wrzosowa Polana – barwne wrzosowisko najczęściej służące kotom za miejsce wypoczynku. Najbardziej nasłoneczniony fragment Owocowego Lasu, a zarazem najbardziej wietrzny, ze względu na znikomą obecność drzew oraz krzewów. Dzięki swojej charakterystyce najchętniej uczęszczany podczas ciepłych dni, w celach oglądania nieokrytego nieba lub upragnionego relaksu w promieniach słońca. Nie jest natomiast popularne w zimniejszych porach roku, przez brak osłony powietrznej stanowiąc wówczas najmroźniejszy zakątek terenów. 

Śliwowy Gaj – urokliwy fragment lasu, bogaty w drzewa śliwowe. Najliczniej występują tutaj mirabelki, ale można także natknąć się na morele, węgierki, brzoskwinie, renklody i nektarynki. Przypomina trochę Owocowy Lasek, ale jest mniej popularny, dzięki czemu może stanowić dobre miejsce, jeśli ktoś pragnie odetchnąć w samotności. To właśnie tutaj odbyło się święto na cześć powrotu córki lidera. 

Konający Buk – stare spróchniałe drzewo, które przez wilgoć opadło na rzekę i stanowi most pomiędzy jej stronami. Jest wyjątkowo śliskie, gdzieniegdzie kruszeje pod łapami. Miejsce treningów wyczucia oraz koncentracji, jak i ryzykownych zabaw uczniów.

Rozlewisko – błotnisty teren, na którym łatwo o nieszczęście. Mulista, podmokła ziemia oraz wysokie kępy traw utrudniają poruszanie się, natychmiastowo oblepiając swe odnóża wokół każdego, kto śmie zbliżyć do nich swe oblicze. Teren bogaty we wszelkiego rodzaju bagienną roślinność. 

Cmentarz Potworów (śmietnisko) – zbiór opon oraz śmieci wielkogabarytowych porzucanych przez dwunożnych przy drodze. Z każdym rokiem rośnie i powiększa swe tereny. Uczniowie często testują swoją odwagę, spędzając noc na górze gratów. Niejeden uciekł z piskiem przez rzekome nawiedzone potwory dwunożnych.

Dębowa Ostoja – jedyny zalesiony fragment Owocowego Lasu, w którym nie występują żadne drzewa owocowe. Można zaobserwować tu nieznaczną dominację dębów, lecz na obszarze licznie występują również buki, jawory, leszczyny, jesiony, graby, jarzęby, a także kilka kasztanowców. Z tego względu jest to najlepsze miejsce do polowania na gryzonie, które posiadają tu duże siedlisko. Ten fakt nie pozostaje niezauważony przez garstkę lisów, które co jakiś czas odwiedzają teren. Zazwyczaj dzieje się to jednak w czasie absencji kocich sąsiadów, a w razie spotkania rudzielce z reguły trzymają dystans. Ściółkę w głównej mierze porastają mchy, nieraz przeplatając się z jagodą leśną i borówką brusznicą. Miejsce to stanowi najstarszą część Owocowego Lasu, zatem widok okazałych, osobliwych drzew nie jest tu rzadkością. Te wszystkie czynniki sprawiają, że knieja emanuje atmosferą spokoju i dostojności. 

TERYTORIA NICZYJE

lub do żadnego klanu na własność nienależące

Miejsce Zgromadzeń - Jest to bursztynowa wyspa, która wynurza się podczas odpływu w czasie pełni księżyca. Wtedy też klanowe koty są w stanie się na nią dostać, przez cofnięcie się wód morskich.

Sadzawka Klanu Gwiazdy - Znajduję się głęboko pod ziemią, wejście do niej prowadzi przez Sekretny Tunel umieszczony na terenach Klanu Klifu. Aby się do niej dostać należy przejść spory kawałek przez mroczne tunele. Sadzawka lśni nikłym blaskiem, na ścianach pomieszczenia widnieją pradawne malunki opowiadające zapomnianą historię poprzednich mieszkańców tych terenów. Tam przodkowie obdarowują darem 9 żywotów nowych liderów i odbywają się tam spotkania medyków.