BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 3 maja, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

26 października 2024

Od Serafina

 Ostatnimi czasy coraz bardziej się denerwował. Nie dlatego, że wymykał się z Wróblem do Betonowego Świata, zwiedzając i poznając mroczne zakamarki miasta, a dlatego, ponieważ jego spotkanie z wybranką serca zbliżało się do niego wielkimi krokami. Jaka będzie? Czy się od razu polubią? Czemu nie miał nic do powiedzenia w tej sprawie? Wydawało mu się, że jako dziedzic powinien przynajmniej znać jej imię, ale ojciec zachowywał to w tak wielkiej tajemnicy, że coraz bardziej martwił się, że coś było z nią nie tak. 
A może tylko mu się to wydawało? Przecież nie mogło być źle... Na pewno będzie lepsza od jego sióstr. Po pamiętnej scenie, po której jego drogi z Omnisem się rozeszły, ich relacja uległa ochłodzeniu. Tak jakby wcześniej nie była zbyt dobra, tak teraz... Nie był w stanie nawet o tym myśleć. Najchętniej przeprowadziłby się z domostwa, aby tylko ich na co dzień nie widywać. Niestety... Nie mógł tego zrobić ojcu, a tym bardziej Pani jak i babci. Dla tych dwóch bliskich mu osób trwał w tym piekle, licząc na to, że los się do niego uśmiechnie. 
Nie uśmiechnął. Za to przysporzył mu olbrzymiego bólu głowy! Pani oczywiście zabrała go do Obcinacza, który podał mu leki, ale sam fakt, że musiał doznać kolejnej dawki stresu w postaci zastrzyków, nie poprawiał jego już i tak dość złego samopoczucia. 
Na dodatek... Słyszał, że coś na salonach się działo, ale oczywiście nie wiedział co. Jak miał w przyszłości reprezentować godnie swój ród, kiedy ojciec nie pozwalał mu zajmować się obowiązkami? Czyżby dalej było mu za niego wstyd? Liczył, że nie. Od tamtego czasu minęło tak dużo księżyców, że powoli zapominał o co tak dokładnie tam poszło. Czyżby dojrzał? Inaczej patrzył na pewne sprawy? Na pewno. 
Dlatego też wizja ożenku sprawiała, że tak się denerwował. Niedługo to on będzie wychowywał swoje dzieci. Na razie jednak musiał dowiedzieć się z kim przyjdzie mu spędzić resztę życia. 
Po cichu skierował swe kroki do pokoju, w którym urzędował Baron. Myśl o konfrontacji z kocurem bardzo go przerażała. Nie zapomni ile razy dostał od niego w pysk za to, że miał czelność mu się stawiać. Ale teraz będzie inaczej, prawda? Chciał tylko zadać niewinne pytanie. 
Wychodziło na to, że dalej nie był dorosły. Bał się, a strach był czymś co definiowało go jako słabeusza. 
Wziął głębszy oddech, a następnie przekroczył próg, dostrzegając jak bury wyglądał właśnie przez okno. Trudno mu było określić w jakim był humorze, bo siedział do niego tyłem. 
— Ojcze? — zwrócił na siebie jego uwagę. 
Oczy kocura wbiły się w te jego, co spowodowało, że od razu stracił resztki odwagi. 
— O co chodzi Serafinie? Mam nadzieję, że nie przyszedłeś mnie zadręczać głupotami? 
— Oczywiście, że nie! — Szybko pokręcił głową, licząc na to, że ta sprawa naprawdę nie była aż tak błaha. — Chciałem się zapytać... Kiedy jest to spotkanie z moją miłą? — zamarł, czekając na odpowiedź. 
Czuł jak powietrze gęstnieje, jak stres wżera się w niego aż do kości. Obawiał się najgorszego - odmowy, pogonienia, więc zdziwił się, kiedy uzyskał odpowiedź. 
— Za siedem nocy przybędzie do naszego domostwa. Liczę na to, że zachowasz się godnie jak na swój status przystało i się nią zajmiesz odpowiednio. To do ciebie będzie należeć oprowadzenie jej po domu i wyłożenie zasad. Rozumiesz?
Pokiwał szybko głową. Oczywiście, że rozumiał! Szykował się do tej chwili od wielu księżyców! Z babcią przerobił całą etykietę traktowania dam. Był gotowy oddać jej swe serce na talerzu, obsypać ją wszelkiego rodzaju kosztownościami i zapewnić jej byt, którego pragnęła większość kotek z Konsorcjum. Będzie miała u niego dobrze, będzie się starał, aby go pokochała, tak jak i on będzie się starał, aby odwzajemnić jej uczucie. Na ten moment jednak ciężko mu było określić jak szybko to się stanie, ale im szybciej między nimi zaiskrzy, tym zyska najprawdziwszą miłość, której tak pragnął. 
— Nie zawiodę cię ojcze. Nie w tej sprawie — zapewnił go. 
Baron wpatrywał się w niego przez chwilę zamyślony, jak gdyby nie dowierzając, że mógłby zrobić coś idealnie i nie popełnić nigdzie żadnego błędu. Następnie skinął łbem, co Serafin uznał za znak, że mógł odejść. 
Wyszedł na korytarz dopiero tam biorąc wydech. Udało się. Przeżył. Za siedem nocy pozna swoją ukochaną i kto wie co się stanie? W jego życiu właśnie rozpoczynał się nowy rozdział. Liczył tylko na to, że okaże się zdecydowanie lepszy niż poprzedni. 

Wyleczony: Serafin
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)