BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Znajdki w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 8 lutego, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

27 grudnia 2022

Od Nastroszonej Łapy (Nastroszonego Futra) cd Zajęczej Łapy (Zajęczej Troski)

 Zatrzymała się w bezruchu i spojrzała na niego z wyższością.
— No i jak, randeczka się udała? — wymruczała, uśmiechając się szeroko. — Nie wiedziałam w ogóle, że zmieniłeś imię. Od kiedy dokładnie wołają na ciebie "homosiu"?  Nietypowe, ale skoro to lubisz, to nie mnie oceniać. Moim zdaniem Niechciany o wiele bardziej pasuje do twojej osoby... — rzekła z rozbawieniem.
Zamarł słysząc te słowa. Nie. Musiał się przesłyszeć. Wmurowało go totalnie w ziemie. Posłał jej pełen wściekłości wzrok, który jasno mówił kotce, że zaraz skończy jako rozszarpana, kocia breja. Skąd ona w ogóle o tym wiedziała?! Szyszek się wygadał czy może Echo? Był skończony. Przez tą wywłokę. Nastroszył sierść. 
— Nie jestem żadnym homosiem, a tym bardziej nie byłem na żadnej randce — syknął, drżąc z furii. — To głupie plotki, które rozpowiada moja świrnięta mentorka. — Zapłaci za to... Oj zapłaci. — Nie szczerz się głupio, bo nic ci to nie da — złajał ją, unosząc wyżej łeb. — Rozpowiadając te bzdury udowadniasz każdemu, że jesteś płytka i głupia jak każda kotka. W głowach wam tylko plotki i oczernianie innych. Zajmij się lepiej swoim życiem i zdradzieckim tatusiem.
Telepało nim ze złości. To była ostatnia osoba, którą chciał dzisiaj spotkać i słyszeć od niej takie słowa.
— Każdemu? To widzisz tu kogoś innego, poza sobą? Jeśli to już ten stan, w którym masz zwidy, to źle z tobą — odparła spokojnie, starając się utrzymać emocje na wodzach. — Od kiedy tak się mną przejmujesz? Niesamowite, dziękuję za troskę, ale jest ona zbędna, moje życie i moje sprawy mają się dobrze.
Warknął pod nosem, machając ogonem. Ważne, że nie kontynuowała tego tematu. Niech skupi się na sobie, a nie na nim, wronia strawa. 
— Jestem pewny, że już rozpowiedziałaś tym swoim psiapsiółką. Chodzicie jak taka chmara owadów. Słyszę tylko chichy, haha, jak byście były jakieś upośledzone. I nie martw się. Nie przejmuję się tobą, a tym bardziej nie obchodzi mnie twoje szczęście — syknął dosadnie.
— Zazdrościsz? — Widząc jak zaciska zęby, jej uśmiech tylko się poszerzy. — Ojej, biedny Niechciany. Nadal nie masz przyjaciół, co? Nie ciekawiło cię dlaczego? 
Zaraz ją tu ubije na miejscu. Wcale jej nie zazdrościł, że otaczała się chmarą kotek... No dobra. Nie będzie siebie oszukiwał. Żyłka mu pulsowała, gdy ją widział z nimi. To on powinien być na jej miejscu. One powinny lgnąć do niego. Kocica ukradła mu przyszłe adoratorki i teraz mógł tylko obejść się smakiem. 
— Zamknij się — zasyczał. — Daj mi spokój psycholko — Odwrócił się i odszedł nabuzowany, zostawiając tą paskudę samą. 
Jego godność cierpiała, a słowa Zajęczej Łapy wciąż obijały się w jego głowie. Rzeczywiście był sam. Nie miał nikogo z kim mógł pogadać. Siostra go nie rozumiała, matka tym bardziej. Nikogo więcej z rodziny nie znał lub też nie przyznawali się, że są z nim spokrewnieni. To przez świrniętą Tulipan i jej przesadną wiarę w jakieś magiczne duszki. 
Wszedł do legowiska uczniów, chowając pysk w mchu, mordując wzrokiem roślinę. Coraz bardziej nienawidził tego miejsca. 

*** 

Klan Gwiazdy, Klan Gwiazdy i wciąż tylko w głowie obijał mu się Klan Gwiazdy. Matka naprawdę starała się zrobić mu jakieś pranie mózgu, skoro wciąż i wciąż słyszał te słowa. Właśnie skończył poranną modlitwę z kocicą i miał zabrać swojego ucznia na trening, gdy natknął się na Zajęczą Troskę. Zamarł, wbijając w nią przestraszony wzrok, który szybko zmienił się w pełen irytacji. Po laniu jakie sprawiła mu z Sroczym Lotem, starał się unikać ich dwójki. Byli jednak w obozie, więc kocica nic mu nie zrobi. Mimo to... niepokój w nim pozostawał. Była nienormalna... Dokładnie tak samo jak jej ojciec. 
— Przyszedłeś po powtórkę? — zapytała z czystym rozbawieniem w głosie. — Aż tak się stęskniłeś za moim towarzystwem? To trochę żałosne, nie uważasz?
Położył po sobie uszy i zrobił krok do tyłu. No chyba ona oszalała! Nie przyszedł do niej, tylko napatoczyła mu się pod łapy, gdy kierował się do legowiska uczniów! 
— Nie chcę powtórki, a tym bardziej nie tęskniłem za kimś takim jak ty — Skrzywił się. — Idę po ucznia. Nie dopowiadaj sobie nie wiadomo czego — prychnął, chcąc ją ominąć.

<Zając?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz