- Ależ spokojnie, na pewno znajdziesz ich więcej - niewzruszony włóczęga dalej bawił się ziołem rozkoszując się jego pięknym zapachem.
- Właśnie, że nie! Jest Pora Nagich Drzew! Wiesz jak trudno jest tu znaleźć cokolwiek? Wiesz ile razy musiałam chodzić po całym terytorium żeby znaleźć jeden marny liść?! - wykrzykiwała. Ona mu zaraz powyrywa futro. Czekoladowy nie odpowiedział. Westchnęła ciężko.
- Już więcej się tu nie pokazuj, bo zadbam o to żebyś wąchał kwiatki od dołu - warknęła i zrezygnowana poszła w stronę, w którą Szeleszczący Wiąz pobiegł za zwierzyną. Następnym razem będzie chodziła z lepszą obstawą.
***
skip do teraz
Głupia Biała Łapa, głupi Topielcowy Lament, głupia ona. Czemu nie może tak po prostu próbować naprawić ich relacji? Czy to dlatego że wcześniej się nie udało? Dlatego że ma dużo swoich obowiązków? Czy dlatego, że...bała się co on powie jak się dowie? Prawdopodobnie wszystkie. Czemu nie mogła normalnie przestać o nim myśleć? Dobra, nieważne. Musiała teraz się skupić na szukaniu trybuli na infekcję łapy Pokrzywowej Łapy. Szukała szczególnie tego zioła gdyż skrzyp był groźny w przedawkowaniu, a szansy na suche liście dębu nie było. Jeżeli już znalazłaby liście to wysuszenie ich zajęłoby za długo by wyleczyć infekcję na czas. Przemierzała właśnie las z Jadowitą Żmiją kiedy ta wyczuła zwierzynę.- Postaraj się nie potknąć o własne łapy kiedy będę polować, kociaku - rzuciła zielonooka i zniknęła. Kiedy córka Olszowej Kory była pewna, że wilczaczki nie ma w pobliżu, prychnęła z politowaniem. Nienawidziła kiedy porównywali ją do kociaka lecz nie zamierzała dać się tak łatwo podejść. Najśmieszniejsze w tym wszystkim było to, że siostra Wierzby jako dorosła kotka była już wyższa od partnerki Błękitnej Gwiazdy. Chodziła tak sobie dalej w ciszy, aż przez przypadek doszła do granicy z terenami niczyimi. Zupełnie nie wspominając księżyców, kiedy jeszcze nie umiała walczyć, nagle usłyszała szelest i miała wrażenie, że widziała przez chwilę błysk oczu. Szybko ustawiła się w pozycji bojowej i wysunęła pazury.
-Kim jesteś?
<Miodek?>
[338 słów]
[przyznano 7%]
Wyleczeni: Pokrzywowa Łapa
Wow, jakie intensywne i pełne emocji opowiadanie! Każde zdanie trzymało mnie w napięciu, a dialogi były niezwykle realistyczne. Świetnie oddane uczucia frustracji i desperacji bohaterki. Czekam na więcej
OdpowiedzUsuń