BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Klanie Burzy!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

07 czerwca 2024

Od Cuchnącego Śledzia CD. Topikowej Głębiny

 Pokiwał łebkiem, po czym poszedł po jakąś piszczkę. Kiedy wrócił, Topik już trzymał w pysku potrzebne zioła. Razem udali się do Ryjówki, która na ich oko nie wyglądała zbyt... dobrze. Liczył jednak na to, że jakoś uda im się przekonać do tego, aby kocica coś zjadła. Nie mogła aż tak się podłamać! W końcu... to ona nauczyła go jak jeść i że jedzenie bez umiaru to samo szczęście. 
Dlatego też zdziwił się, gdy kocica odmówiła ich pomocy. Nie chciał na nią naciskać... Nawet nie wiedział czy mógł, bo w końcu... jego mentorka była... kotką. Nie powinien więc się sprzeczać z jej wolą, ale... ale oboje widzieli, że w takim stanie to wojowniczka jak nic zemrze w przeciągu paru dni. Dlatego też prosił, przypominał jej ich trening i to z jaką pasją mówiła o piszczkach. Nawet sam zaczął jej opowiadać jaką ma dla niej wyborną rybę. To, że nie pociekła jej nawet ślinka na te opisy pożywienia, które uwielbiała, wprawiło go w olbrzymie zmartwienie. Ostatecznie jednak kocica skubnęła trochę ryby i przyjęła zioła. Ale czy uda im się powtórzyć ten czyn? Nie wiedział. 

***

To się nie działo naprawdę. Nie mogło. Nie! Topik... Topik nie mógł odejść! Kiedy doszły do niego te wieści, nie potrafił w nie uwierzyć. Dopiero stanięcie przed ciałem zmarłego przyjaciela spowodowało w nim taki wstrząs, że stracił na moment dech. Nie... Czemu Topiku cię to spotkało? Dlaczego wyszedłeś sam z obozu? Przecież mógł mu pomóc! Zawsze był gotów, aby ruszyć z nim po kwiatki i inne roślinki, których potrzebował. Wtedy... wtedy nie doszłoby do tej sytuacji. Wtedy... Ocaliłby go. 
Łzy popłynęły mu z oczu, a ciałem wstrząsnął szloch. Co mu strzeliło do głowy, aby go nawet o tym nie powiadomić? Przecież byli przyjaciółmi. Zrobiłby dla niego wszystko! Teraz... Teraz pozostała rozpacz. 

***

Był obecny przy pogrzebie i został na nim jak najdłużej. Dalej z trudem docierało do niego to, że już się nigdy nie spotkają. Nie porozmawiają... Został... sam. Topik był jego jedynym przyjacielem, jedynym tak bliskim... Nawet czasem myślał, że gdyby nie to, że został medykiem i obiecał wierność Klanowi Gwiazdy to może... może mogliby pogłębić swoją relację. Niestety... Wiedział, że to nie było im pisane. Byli w końcu czekoladowymi kocurami. W Klanie Nocy zapewne zostaliby za to wytępieni. 
Co miał teraz począć? Skupić się na służbie? A może to była kara? Nie powinien w końcu być szczęśliwy. To było zarezerwowane dla czarno-białych. A on... on był tym gorszym. 
Kiedy łzy wyschły, położył kilka kamyczków na grobie przyjaciela. Przyniósłby kwiaty, ale w tym błocie obawiał się, że nic nie znajdzie. Możliwe, że podzieliłby i jego los... W zasadzie... W tym momencie tego pragnął. Aby Topik pociągnął go na dno ze sobą, by mógł być szczęśliwy. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz