Od Mrówki

 Kostka i Orzeł cieszyli się z postępów swojego potomstwa. Słonecznik i Mrówka podchodzili do szkolenia z entuzjazmem. Nie musieli się zmuszać do rannego wstawania i uczestnictwa w treningu. Z każdym dniem odnosili większe sukcesy. Mrówka uważała jednak, że takie "krok po kroczku" to za mało. Chciałaby trenować nie tylko rano, ale również wieczorem. W ten sposób szybciej opanuje materiał. Jednak podobno kot w jej wieku potrzebował odpoczynku. 
Krzemień obiecał, że nauczy ją polować podczas dzisiejszej lekcji. Nie miała wątpliwości, że właśnie tak się stanie. Znała się z mentorem krótko, niedawno została uczennicą, ale już go polubiła i czuła, że stworzą razem silną więź. 
Mrówka opuściła obóz u boku mentora. Szli ramię w ramię, łapa za łapą, oddalając się od znajomego schronu, coraz bardziej w las. Postanowiła zachować czujność. Mentor zawsze był czujny. Przyglądała się uważnie Krzemieniowi. Miała to po Kostce. Obserwowała. Dzięki temu dostrzegła, że jej mentor ma iście wojowniczą postawę. Praktycznie każdy jego krok wydawał się wyćwiczony. Mrówka nie mogła być świadoma, że nauka walki z dobrze wyćwiczonym mentorem może już nie być taka kolorowa. W mentorze znalazła swój wzór do naśladowania. To była taka cecha wieku - najpierw wzór stanowili rodzice, teraz przeniosło się to na mentora. Młoda koteczka, licząca już sześć księżyców, chciała mu dorównać [a nawet być lepsza] w umiejętnościach.
Po długim marszu dotarli do polany, otoczonej przez śliwy i wiśnie. Polanę obrastała wyższa trawa. Na ziemi leżały stare gałązki i liście. Mrówka podniosła wzrok na mentora, czekając na dalsze instrukcje. Polowanie było niezwykle ważne. Dzięki tej zdolności będzie samodzielnie mogła zdobywać pożywienie dla siebie, rodziny i pobratymców. 
- Zaczniemy od prawidłowej pozycji łowieckiej. Ugnij łapy. Brzuch nie może dotykać ziemi, ogon musi znajdować się na równi z głową. Wysuń pazury, utrzymaj równowagę. Unikaj wiatru wiejącego od twojej strony, gdyż zdradzi twój zapach zwierzynie. Skradaj się cicho i cierpliwie. Gdy będziesz blisko zwierzyny, musisz na nią skoczyć. Do każdej zwierzyny podejdziesz inaczej - królik cię najpierw usłyszy, ptak zobaczy, mysz wyczuje. Nie stawaj na patykach, możesz wykorzystać otoczenie. Wszystko jasne?
Mrówka zmarszczyła nosek. Musiała się postarać. Instrukcja wydawała się skomplikowana, jedna mogła to być kwestia przyzwyczajenia. Złota kotka w myślach powtórzyła przekazane przez kocura informacje. Wkrótce przypadła do ziemi, starając się przybrać odpowiednią pozycję. Jednak jej brzuch zwisał zbyt nisko, ogon był dziwnie wygięty, łapy bolały ją od wysiłku. Krzemień pomógł jej się ustawić. 
Drugą przeszkodę stanowiło skradanie. Zanim zaczną na prawdziwej zwierzynie, kotka miała wytropić swojego mentora i go zaskoczyć. Niestety przy skradaniu nie miała podzielności uwagi i często łamała gałązki. Mrówka była coraz bardziej zirytowana. Z frustracją wróciła do obozu. 
Trening polowania przeciągnął się. Kolejne dni poświęciła na opanowanie pozycji, oraz jak się skradać. Wreszcie, po czterech dniach, udało jej się opanować te nieprzyjemną pozycję. Była gotowa upolować pierwszą zdobycz. Ekscytowała się. 
Mrówka przypadła do odpowiedniej pozycji łowieckiej. Sprawiła wiatr, otoczenie, zachowała pozycję. Kotka zaczęła powoli skradać się w stronę wiewiórki. Jej zapach był jej doskonale znany. Wiedziała, że musi być szybka i zwinna. Po przybliżeniu się dostatecznie blisko, Mrówka wybiła się z tylnych łapek, celując prosto w rude stworzenie. To jednak, jakby się domyśliło obecności kotki, od razu ruszyło ku swojej kryjówce. Mrówka zaklnęła pod nosem, rzucając się w pogoń na stworzeniem. Niestety wiewiórka zdołała jej uciec. 
- Lisi bobek! - fuknęła w stronę miejsca, gdzie zniknęła wiewiórka. 
- Powinnaś spróbować na łatwiejszej zdobyczy, jak mysz. 
Uwaga mentora była cenna, gdyż upolowanie wiewiórki, sprawiało niekiedy problem dorosłemu wojownikowi, a co dopiero mówić o nowicjuszu. Mrówka była zdenerwowana. Nie podobało jej się, że tyle czasu marnują na naukę polowania. 
Dwa dni później złota kotka upolowała swoją pierwszą zdobycz - szarą myszkę.