BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

15 października 2020

Od Jeżowej Ścieżki CD. Stokrotkowej Łapy

Pokiwał głową zadowolony. 
- Poza białym i kocięcym kaszlem, jest jeszcze zielony, czerwony, żółty i czarny. Skupimy się jednak na tym zielonym. Jest to drugie stadium po białym kaszlu. Niebezpieczne. Może doprowadzić nawet do śmierci, dlatego tak ważne, jest szybkie wyleczenie chorego. Użyjesz wtedy gwiazdnicy lub kocimiętki.
Przez ten cały czas spoglądał na Stokrotkową Łapę. Chciał się upewnić, że przyszła medyczka, na pewno doskonale rozumie każde jego słowo. Była jednak mądrą koteczką, dlatego nie miał wątpliwości, że dobrze spożytkuje poznaną wiedzę. 
- Rozumiem. - miauknęła.

***

Stan Konwaliowego Serca coraz bardziej się pogarszał. Kotka majaczyła często bluźniercze rzeczy, narzekała na beznadziejność życia, uważała, że Klan Burzy przestał ją lubić. Jeżową Ścieżkę raniło takie zachowanie medyczki. Dawniej wesoła, pełna życia Konwalia, stała się cieniem samej siebie. Często pilnowana i tak szukała pretekstu, żeby spożyć kocimiętkę. Liczył, że czas uleczy jej rany, jednak z każdym kolejnym dniem, zdawało się być coraz gorzej. Marniała w oczach. Depresja czarno-białej stała się zbyt niebezpieczna. Martwił się o nią. Był medykiem i jego obowiązkiem było uleczyć Konwaliowe Serce.
Jego życie stało się więc bardziej zapracowane. Jeżyk ledwo znajdował czas, żeby coś zjeść. Właściwie gdyby nie wojownicy, przynoszący mu jakąś zwierzynę, pewnie nawet by nie podchodził do sterty. Posiłki pożerał błyskawicznie, nie chcąc tracić ani uderzenia serca więcej. Przez to też słabo sypiał, a przecież uwielbiał tą czynność. Medyk ranki spędzał na rozmowach z Konwalią, bardziej dobijających aniżeli przyjemnych. Popołudnia należały do treningu Stokrotkowej Łapy oraz opieką nad Klanem Burzy. Pomagał każdemu kotu, który do niego przychodził, bez względu na stan problemu. Znajdował też odrobinę czasu, żeby w przelocie odwiedzić Rzeczny Nurt, czy porozmawiać z którymś z bratanków. Wieczorem segregował zioła. 
Pora Nowych Liści dopiero się zaczęła, więc niektóre zioła jeszcze nie rozkwitły. Cieszył się jednak, że minęła senna i niebezpieczna dla chorób Pora Nagich Drzew. Nie mógł się już doczekać, aż wyruszy na poszukiwanie potrzebnych medykamentów i uzupełni zapasy.
- Czego użyjesz na ból brzucha? - zwrócił się do Stokrotki.
Stokrotkowa Łapa zmrużyła oczy w zamyśleniu, zanim udzieliła odpowiedzi.
- Trybuli.
- Dobrze. Pomoże ci też na zainfekowane rany. - miauknął. Przybliżył do kotki łapą słodko pachnącą roślinę o małych, białych kwiatkach. - Podbiał. Ułatwi oddychanie i zwalczy kocięcy kaszel. 
Kolejna była nawłoć lecząca rany. Musiał przyznać, że Stokrotkowa Łapa miała dobrą pamięć. Rozejrzał się po leżących obok nich ziołach, leżących na swoim miejscu w składziku. Nitek też ostatnio gorzej się czuł, chociaż dalej wytwarzał pajęczynę. 
- Co to za roślina i jakie ma właściwości. - Jeżowa Ścieżka sięgnął po wysoką, szczeciniastą roślinę z mięsistymi łodygami. Przybliżył ją pod łapki uczennicy, czekając cierpliwie na odpowiedz. 


<Stokrotkowa Łapo?> 
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)