- Pomożesz mi? Później ci wszystko wyjaśnię – uczennica po chwili przystanęła na prośbę i pokiwała powoli głową. Mimo wszystko teraz nie było czasu na rozmowy, trzeba było działać i spróbować nie doprowadzić kotów do takiego stanu jaki przed kilkoma minutami zaprezentowała Gardeniowy Pyłek.
- Tak pomogę – w oczach medyczki ukazała się na chwile radość, ale potem znowu zakryło je zwątpienie i smutek. Co się stało na zgromadzeniu? Cętka słyszała tylko ogromny grzmot i jakiś czas potem lunął deszcz i tylko tyle. Dlaczego niektóre koty są smutne inne z trwogą oglądają się w Srebrną Skórę, a jeszcze inne wykrzywiają pyszczki w złowieszczym grymasie? To nie czas na rozmyślania… Na pewno później Turkawie Skrzydło powie co się stało… na pewno powie. Tym pragnęła się pocieszyć córka Burki i dodatkowo przyćmić chęć, by spytać jej byłą mentorkę o informacje, które ponadto sprawiały przygnębienie. Cętkowana Łapa przytuliła jeszcze raz przyjaciółkę. Na pewno potrzebowała wsparcia. Kiedy tylko się odsunęła dojrzała wyraz bólu na pyszczku czekoladowej. Jak mogła wcześniej nie zauważyć, że kotce się coś stało?
- Chodźmy – zakomenderowała córka Biegnącego Strumienia i skierowała się do legowiska medyków. Cętka starała się jak mogła podpierać Turkawkę, ale ta widocznie nie potrzebowała pomocy.
- Opatrz to – miauknęła Cętkowana Łapa wskazując na łapę medyczki.
- Nie, nie trzeba. Poradzę sobie, najpierw klan - zapamiętaj – córka Burki westchnęła i poczęła zbierać podstawowe medykamenty.
- Wiesz co daje się na zmęczenie i smutek?
- Ymmm… nie
- Usypiająco działają np. Nasiona Maku, a ogólnie, aby uspokoić kota stosujemy np. Ogórecznik. Jest tez wiele innych roślin o podobnym zastosowaniu, powiedzmy np. Rumianek – Turkawie Skrzydło wzięła jedno z lekarstw i skierowała się do wyjścia. Cętkowana Łapa złapała trochę roślin z tej samej kupki co jej była mentorka i pobiegła za medyczką. W środku obozu Burzowe Futro uwijała się już obok poszczególnych kotów o większych dolegliwościach.
- Jak tam? Dobrze się bawicie? – Cętka podniosła brew pytająco, ale nie otrzymała żadnej konkretniej odpowiedzi tylko zajęła się opatrywaniem i uspokajaniem klanowiczów. Z początku szło to opornie, ale im więcej kotów przekonywało się do byłej pieszczoszki tym lepiej jej się pomagało. Medyczki razem z uczennicą pracowały, aż do rana kiedy zmorzył je sen.
…
Cętkowana Łapa obudziła się o zachodzie słońca. Dziwne. Nikt jej wcześniej nie obudził. W legowisku uczniów była tylko ona sama. Zaraz zabrała się do czyszczenia futra. Gdy wyszła pierwsze co rzuciło jej się w oczy to pełna kupka usypana ze zwierzyny. Od razu popędziła w tę stronę. Gdy posiliła już swój brzuch pokierowała kroki do legowiska medyczek. Turkawie Skrzydło już nie spała i razem z Burzowym Futrem uwijała się wśród lekarstw. Pierwsza zobaczyła kotkę młodsza medyczka.
- O! Cętkowana Łapo, czy mogłabyś pomóc mi zbierać zioła? Po wczorajszym zdarzeniu pozostała ich tylko niewielka część – córka Penelopy wskazała ogonem na mizerną kupkę.
- Tak, tak idźcie. Ja w tym czasie jeszcze raz dowiem się co gra u wszystkich. Czy rany się zagoiły i tak dalej – niebieska medyczka machnęła obojętnie łapą.
- Oczywiście!
- To wspaniale – Turkawka uśmiechnęła się do burej kotki i zaraz obie były już w lesie. Gdy znalazły się już jakiś kawałek od obozu Cętkowana Łapa zagaiła rozmowę.
- Opowiesz mi co stało się na zgromadzeniu? – jej wzrok przedstawiał niemą prośbę.
<Ugh… nie wyszło to opowiadanie najlepiej, sorry>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Wojna z Klanem Wilka i samotniczkami zakończyła się upokarzającą porażką. Klan Klifu stracił wielu wojowników – Miedziany Kieł, Jerzykową Werwę, Złotą Drogę oraz przywódczynię, Liściastą Gwiazdę. Nie obyło się również bez poważnych ran bitewnych, które odnieśli Źródlana Łuna, Promieniste Słońce i Jastrzębi Zew. Klan Wilka zajął teren Czarnych Gniazd i otaczającego je lasku, dołączając go do swojego terytorium. Klan Klifu z podkulonym ogonem wrócił do obozu, by pochować zmarłych, opatrzeć swoje rany i pogodzić się z gorzką świadomością zdrady – zarówno tej ze strony samotniczek, które obiecywały im sojusz, jak i członkini własnego Klanu, zabójczyni Zagubionego Obuwika i Melodyjnego Trelu, Zielonego Wzgórza. Klifiakom pozostaje czekać na decyzje ich nowego przywódcy, Judaszowcowej Gwiazdy. Kogo kocur mianuje swoim zastępcą? Co postanowi zrobić z Jagienką i Zielonym Wzgórzem, której bezpieczeństwa bez przerwy pilnuje Bożodrzewny Kaprys, gotowa rzucić się na każdego, kto podejdzie zbyt blisko?W Klanie Nocy
Ostatni czas nie okazał się zbyt łaskawy dla Nocniaków. Poza nowo odkrytymi terenami, którym wielu pozwoliły zapomnieć nieco o krwawej wojnie z samotnikami, przodkowie nie pobłogosławili ich niemalże niczym więcej. Niedługo bowiem po zakończeniu eksploracji tajemniczego obszaru, doszło do tragedii — Mątwia Łapa, jedna z księżniczek, padła ofiarą morderstwa, którego sprawcy jak na razie nie odkryto. Pośmiertnie została odznaczona za swoje zasługi, otrzymując miano Mątwiego Marzenia. Nie złagodziło to jednak bólu jej bliskich po stracie młodej kotki. Nie mieli zresztą czasu uporać się z żałobą, bo zaledwie kilka wschodów słońca po tym przykrym wydarzeniu, doszło do prawdziwej katastrofy — powodzi. Dotąd zaufany żywioł odwrócił się przeciw Klanowi Nocy, porywając ze sobą życie i zdrowie niejednego kota, jakby odbierając zapłatę za księżyce swej dobroci, którą się z nimi dzielił. Po poległych pozostały jedynie szczątki i pojedyncze pamiątki, których nie zdołały porwać fale przed obniżeniem się poziomu wód, w konsekwencji czego następnego ranka udało się trafić na wiele przykrych znalezisk. Pomimo ciężkiej, ponurej atmosfery żałoby, wpływającej na niemalże wszystkich Nocniaków, normalne życie musiało dalej toczyć się swoim naturalnym rytmem.Przeniesiono się więc do tymczasowego schronienia w lesie, gdzie uzupełniono zniszczone przez potop zapasy ziół oraz zwierzyny i zregenerowano siły. Następnie rozpoczęła się odbudowa poprzedniego obozu, która poszła dość sprawnie, dzięki ogromnemu zaangażowaniu i samozaparciu członków klanu — w pracach renowacyjnych pomagał bowiem niemalże każdy, od małego kocięcia aż po członków starszyzny. W konsekwencji tego, miejsce to podniosło się z ruin i wróciło do swojej dawnej świetności. Wciąż jednak pewne pozostałości katastrofy przypominają o niej Nocniakom, naruszając ich poczucie bezpieczeństwa. Zwłaszcza z krążącymi wśród kotów pogłoskami o tym, że powódź, która ich nawiedziła, nie była czymś przypadkowym — a zemstą rozchwianego żywiołu, mszczącego się na nich za śmierć członkini rodu. W obozie więc wciąż panuje niepokój, a nawet najmniejszy szmer sprawia, że każdy z wojowników machinalnie stroszy futro i wzmaga skupienie, obawiając się kolejnego zagrożenia.
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Miot u Samotników!
(brak wolnych miejsc!)
Miot w Klanie Burzy!
(dwa wolne miejsca!)
Miot w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz