BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

02 stycznia 2019

Od Świetlistego Potoku CD. Nocnej Burzy

Odskoczyła z cichym prychnięciem na widok lecącego prosto w jej stronę niewielkiego przedmiotu. Zamrugała z zaskoczeniem, po czym spojrzała na nieudolnie wyrzucony pocisk. Na powierzchni strumyczka unosiła się niewielka, młoda gałązka - szylkretka od razu zorientowała się, kto za tym stoi. Jak Nocna Łapa śmie w nią rzucać badylami!? Oj, pożałuje tego!
Dalej nie wiedziała, gdzie znajduje się młodsza kotka, ale prędko ruszyła w drogę, momentalnie przyspieszając do sprintu. Skoro Nocna przed chwilą uskuteczniła na nią zamach, nie mogła być w tarapatach. Świetlistej zdawało się nawet, że słyszała jej śmiechy odbite echem przez drzewa, ale tego akurat nie była pewna. Tak czy owak, burzowiczka miała wyścig do wygrania, więc porzuciła rozmyślanie nad losami przyjaciółki i skupiła się na biegu.
Chociaż pomysły córki Borsuczej Gwiazdy bywały szalone, ten sprawdzał się całkiem nieźle - pęd powietrza suszył sierść calico niczym promienie słońca w samym środku Pory Zielonych Liści, a pozostałe, nieposłuszne grudki błota strzepywały sztywne źdźbła traw. Nie mówiąc już o tym, że samej kotce gonitwa bardzo się podobała - miarowy rytm biegu działał na nią uspokajająco i nawet pieczenie pracujących ciężko płuc nie mogło tego przyćmić.
Była blisko. Już tylko parę lisich długości dzieliło ją od Czterech Sióstr. Skoncentrowana na celu, zapomniała o reszcie świata. Widziała już miejsce, w którym pamiętnego dnia złamała się gałąź, posyłając ją i Nocną na dno strumienia. Jeszcze tylko momencik. Pomimo zmęczenia, łaciata przyspieszyła jeszcze bardziej, aż do granic swoich możliwości...
Niespodziewany ciężar zbił ją z nóg, a świat w ułamku sekundy stał się czarny. Kiedy ściśnięte płuca chciały zaczerpnąć powietrza, nos i pyszczek wojowniczki napotkały tylko piach. Krztusząc się, uniosła z trudem głowę.
- Nocna Łapo - syknęła z cichą furią, zapalczywie mrugając oczyma. - Co ci na osty, ciernie i jeżyny strzeliło do łba, żeby na mnie skakać!?
- Przepraszam! - W głosie kotki dało się usłyszeć lekką panikę. - Chciałam wylądować przed tobą! Nie myślałam, że pobiegniesz jeszcze szybciej... - Pomogła Świetlistej wrócić do pionu. - Nic ci nie jest?
- Przynajmniej wciąż jestem w jednym kawałku. A tobie? - zapytała burzowiczka, widząc, że uczennica lekko się skrzywiła. No tak, w końcu upadek też musiał boleć, choć przynajmniej Nocna miała miękkie lądowanie.
Zanim jej rozmówczyni zdążyła odpowiedzieć, Świetlisty Potok zdała sobie z czegoś sprawę - kotka nie mogła spaść na nią z takim impetem, skacząc z drugiego brzegu. Podążyła wzrokiem w jego stronę. Dokładnie naprzeciwko miejsca, w którym zaliczyły niezbyt przyjemne spotkanie, rosło drzewo, którego gałęzie wyciągały się ponad strumień. To potwierdziło teorię szylkretki.
- Czy ty aż dotąd skakałaś po drzewach? - zapytała z niedowierzaniem, wpadając w słowo Nocnej Łapie, która właśnie chciała udzielić odpowiedzi na poprzednie pytanie. 

<Nocna?>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)