BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

24 listopada 2019

Od Pszczółki

Pszczółka uśmiechnęła się szeroko ukazując białe kiełki, kto wiedział czy był to szczery uśmiech? Tylko kremowa, tylko ona to wiedziała, starała się nie wyglądać sztucznie, a widząc minę Chmurki raczej jej wychodziło. Właściwie to czy ktoś kiedyś zastanawiał się czy uśmiech, na który on szczerze odpowiada serdecznym i ciepłym uśmiechem jest prawdziwy? Czy ktoś chciał po prostu być miły albo wykorzystać cię do swoich celi i porzucić? Co się stanie, gdy odejdzie najlepszy przyjaciel, któremu ufałeś, który był twoją radością? Odejdzie i zostawi cię samotnego? Ze złamanym sercem? A partnerka? Czy coś może tak okropnego? Twoja jedyna radość życia odejdzie, zostawi cię samego. Czy boli to bardziej od spalenia żywcem albo od wbicia miliona noży w serce, warto dodać ostrych noży. Czy to nie boli przypadkiem tak samo? Dlaczego więc kocica to robiła? Czy nie żal było jej Chmurki? Pomimo tchórzliwej natury, gdy postawiła sobie jakiś cel była w stanie zrobić wszystko, by go osiągnąć, jeśli mówię wszystko oznacza to dosłownie wszystko, byleby osiągnąć cel. Biały kocur się uśmiechał, cieszył się z chwil spędzonych w towarzystwie kremowo-białej po tym jak zmarło tyle kotów, kto wie czy następnego dnia rzeka nie zabierze Pszczółki w swoją ostatnią podróż. W tym momencie córka Pszczelego Żądła starała się poznać lepiej kocury, który łaził za nią od okropnie długiego czasu.
— Może się przejdziemy Chmurko? — spytała lekko patrząc się wspaniałymi zielonymi oczami wprost w brązowe oczy wojownika, ten kiwnął głową i razem ruszyli do krzewu, pod którym Pszczółka ukryła się z bratem, gdy byli kociętami. Opowiadali sobie historie, same szczęśliwe, bo po co psuć atmosferę?
Wkrótce doszli blisko kilku drzew i krzewu, usiedli. Chmurka spojrzał się prosto w oczy kocicy. Wziął głęboki wdech i  zamknął oczy zestresowany. Trochę się bał, trochę bardzo. Pszczółka obserwowała go, gdy Chmurka pochylił głowę do przodu czekała. Spokojnie czekała. Wkrótce ich noski się zetknęły, Pszczółka na chwile zastanowiła się czy na pewno się nie zakochała. Może lekko — pomyślała — No, może trochę więcej niż lekko. Wszystkie problemy odeszły, gdy byli obok siebie. Tylko oni, nic im nie przeszkadzało. Nic, a nic. Sami, bez kotów, bez zwierząt poza ptakiem, które zapiszczał jakby wyraźnie z czegoś szczęśliwy. Wkrótce Chmurka zabrał pysk, a ona szczerze się uśmiechnęła. Spojrzała na białego kocura, czas na wyznanie. Serce biło jej jak oszalałe, od tego zależało wszystko. Bała się, musiała przyznać. Już otwierała pysk, ale wtedy Chmurka to powiedział. Na jednym oddechu
— Kocham cię Pszczółko — powiedział biały kocur uśmiechając się lekko. — Chce być była przy mnie na zawsze.
Medyczka się uśmiechnęła.
— Ja ciebie też Chmurko.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz