BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Znajdki w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 8 lutego, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

24 listopada 2019

Od Iskry CD. Sokoła


     Od razu wyczuła w Sokole bratnią duszę. Nie miała oporów żeby zasypywać go gradem przeróżnych pytań, ani mówić, co jej ślina na język przyniosła. Dlatego, gdy tylko niebieski powiedział, że wybiorą się na obchód terenów, bez zastanowienia zaproponowała najbliższą granicę. Ile się musiała później napocić, żeby nie wyszły na jaw jej liczne nielegalne eskapady! Mentor chyba nie do końca dał się przekonać, że jej wiedza wynika z wielu zasłyszanych opowieści, ale nie drążył tematu, a i kotka postanowiła być ostrożniejsza. Dopóki nie zapomni oczywiście.
A stało się to dosyć szybko. Przemierzając mokradła, które o tej porze wyglądają intrygująco, pozwoliła się porwać marzeniom o wielkich przygodach i wędrówkach. Była Czekoladową Furią, wielką odkrywczynią, która właśnie miała postawić łapę na leżącym pniu, biorąc tę ziemię w wieczyste posiadanie i…
- Mówiłem chyba wyraźne, że mam na myśli: „za mną”! - głos mentora wyrwał ją z zamyślenia. Posłała mu skruszone spojrzenie i poczekała, aż do niej dołączy.
Bagna o tej porze zdecydowanie miały swój urok…  Może i wilgoć łatwo wgryzała się w futro, nie ważne jak puszyste by było, sprawiając, że chłodny wiatr miał łatwiejszy dostęp do delikatnej skóry, może i łapy marzły przy każdym postoju, zanurzone w zimnym błocie, ale warto było, żeby zobaczyć kolory trochę inne niż zwyczajna zgniła zieleń i bury karłowatej roślinności. A najfajniejsze były mlaszczące dźwięki wydawane przez ich łapy na każdym kroku! Iskra specjalnie tupała trochę głośniej i trochę wyżej podnosiła nogi, żeby dźwięk rozlegał się jak najczęściej. Że wyglądała przy tym komicznie to już inna sprawa.
A oto kolejny cud! Kocioł, w którym duchy bagna gotują po nocach swoje dziwne wywary z niegrzecznych kotów! Albo po prostu zwykłe bajoro. Podbiegła do niego, zapominając o napomnieniu mentora. Zajrzała w mętną toń, dostrzegając ruch.
- Ciekawe, czy są tu ryby - Wytężyła wzrok, próbując znaleźć źródło poruszenia tafli. Bez skutku.
- Wątpię, a na twoim miejscu łowienie ryb zostawiłbym Klanowi Nocy - mentor ostudził jej zapał. - Klan Lisa nie lubi mieć mokrych łap, za to często polujemy na drobne zwierzątka na bagnach. Zwykle są to myszy, wiewiórki albo nornice, no i czasami żaby. - Iskra wyobraziła sobie Sokoła skaczącego za żabą tak jak ona i aż parsknęła śmiechem.
- A pamiętasz, jakie mamy klany?
I tu ją miał. Ktoś cośtam jej o tym opowiadał, ale chyba akurat wtedy przebiegał obok niego taki zabawny żuczek, prawie kąsając tamtego w łapę, więc… Nie chciała źle wypaść przed swoim własnym mentorem, skupiła się maksymalnie, szukając w pamięci odpowiednich nazw.
- Klan Burzy, Wilka, Klifu i eee… Klan Pełni?
- Blisko. Klan Nocy. Ten od ryb. Teraz już na pewno zapamiętasz.
Skinęła głową, myślami będąc raczej przy żuczku niż Klanie-Nocy-tym-łowiącym-ryby. Niebieski widocznie to zauważył, bo westchnął, złapał ją i zmusił do spojrzenia na siebie.
-  Teraz idziemy na granicę z Klanem Burzy. I mówię poważne,  z a   m n ą.
- Oki! - Koteczka nagle odzyskała cały entuzjazm. Widocznie siedzenie w jednym miejscu już zaczynało ją nudzić…
Ruszyła za skonsternowanym mentorem, tym razem starając się pamiętać, co jej przykazał. Nie mogła go zawieść! Był taki fajny, wiedział tyle różnych rzeczy! A właśnie… W jej puchatym łebku kłębiła się setka różnych pytań. Musiała je zadać. Szczególnie, że zrobiło się jakoś podejrzanie cicho…
- Sokoleeee - zagadała niewinnie. - Jaki jest twój ulubiony kwiatek? A pora dnia? Wolisz rozgryzać mysie oczy czy… no wiesz - brakło jej słowa - ciamkać? Kto był twoim mentorem? Na której części drzewa lubisz siedzieć najbardziej? Wolisz chmury wyglądające jak wielkie, pływające potwory czy stada małych owieczek? Masz jakieś blizny? Opowiedz jakąś historię! Jest jakaś kotka, która… - te i jeszcze więcej pytań czekoladowa wyrzuciła z siebie na jednym wdechu, nie dając dojść mentorowi do słowa. A gdy zamilkła, usiadła wpatrzona w niebieskiego, wyraźnie oczekując odpowiedzi. Przynajmniej na połowę z pytań.

<Sokole? Przepraszam, że tyle to trwało i dziękuję za ruszenie z treningiem! I powodzenia z Iskrą xD>

Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)