- Widzieliście coś ciekawego na patrolu? - zapytała Wierzbowe Serce. Sądząc po minie Ostrego Kła - tak.
- Wyczuliśmy najpewniej samotniczkę. Ślad był stary, ale lepiej uważać na polowaniach, patrolach i treningach. - miauknął rudo-biały kocur. Wierzba kiwnęła głową i otarła się o bok ukochanego.
- Zaraz wracam. - powiedział wojownik i poszedł opowiedzieć o samotniczce Niedźwiedziej Gwieździe. Kotka powiodła za nim wzrokiem i westchnęła. Obok niego była najszczęśliwszą kotką na świecie, ale jednak... wydawało się, że czegoś z czasem zaczyna jej brakować. Nie chodzi o miłość, bo Ostry Kieł na prawie każdym kroku jej ją okazywał. Więc o co może chodzić?
***
Wiele myślała, czy to odpowiedni moment, czy nie są za młodzi na taki obowiązek i najważniejsze - czy Ostry Kieł się na to zgodzi. Mimo tych wszystkich pytań postanowiła spróbować. Jednak kota zapomniała o tym tuż przed mianowaniem kociaków Zabluszczonego Futerka na uczniów. Ostry Kieł został mentorem Szumiącej Łapy, Senny Krok - Żądlącej Łapy, a Wierzbowe Serce - Wschodzącej Łapy. Zielone oczy burej kotki mieniły się radością. W końcu została mentorką!
- Gratuluje. - Ostry Kieł usiadł obok Wierzby po ceremonii.
- Dziękuję. - uśmiechnęła się szeroko Wierzba. - Jednak... odrobinę się boję, że nie dam rady nauczyć jej wszystkiego tak dobrze, jak ty nauczyłeś mnie.
- Spokojnie. - kocur przybliżył się do kotki i polizał ją po policzku. - Będziemy mogli razem prowadzić treningi, a rodzeństwo na pewno nie będzie miała nic przeciwko. Jakbyś miała jakieś problemy będziesz mogła do mnie przyjść, pamiętaj.
- Dobrze. - wymruczała Wierzbowe Serce wtulając się w futro Ostrego Kła i zamykając oczy. - Wiesz, że cię kocham?
- Wiem. - roześmiał się kocur. - Ja ciebie też.
Kotka poczuła, jak płomienno-biały liże ją po głowie. Wierzba otworzyła oczy i rozejrzała się. Nowo mianowani uczniowie rozmawiali ze sobą przy legowisku terminatorów. Zabluszczone Futerko patrzyła na nich z dumą w oczach. Nic dziwnego. Przecież jeszcze przed chwilą byli kociakami... Wierzbowe Serce nagle przypomniała sobie o tym, że chce porozmawiać z Ostrym Kłem
- Em... moglibyśmy iść razem na polowanie? - zapytała, patrząc w złote oczy kocura.
- Jasne. - miauknął, wstając. Wierzbowe Serce uśmiechnęła się lekko i oboje wyszli z obozu. Po upolowaniu paru piszczek, kotka zaproponowała, by poszli na Plażę. Tam będą mogli porozmawiać, a przy okazji przyjrzeć się tamtym terenom. W sumie nigdy tam nie była, a bardzo chciała zobaczyć to miejsce. Po chwili zastanowienia kocur się zgodził. Minęli wejście do obozu i zeszli na Plażę. Wiatr wiejący znad Miejsca Gdzie Zachodzi Słońce był zimny i mierzwił kotom sierść. Wierzbowe Serce otworzyła szerzej oczy ze zdziwienia. Niebieskie fale zmieniały się w białą pianę i zmywały złoty piasek z brzegu. Dalej widziała niekończącą się kałużę. Rozejrzała się i zobaczyła dziwne, brązowo-czerwone zwierzątko chodzące bokiem.
- Co to jest, Ostry Kle? - zapytała, zbliżając się powoli do tego... czegoś.
- Nie wiem... - miauknął zainteresowany kocur. Gdy kotka znalazła się obok żyjątka, podniosła łapę i pacnęła go w jego dziwnie twardą skórę. Zwierzątko stanęło bez ruchu i wlepiło w nią swoje małe czarne oczy... bo to chyba były oczy. Gdy zbliżyła nos do żyjątka, to podniosło łapę i uczepiło się jej pyszczka. Wierzbowe Serce wydała z siebie bliżej niezidentyfikowany dźwięk i przestraszona próbowała zdjąć przeciwnika z nosa. Ostry Kieł szybko podbiegł do niej, by pomóc ukochanej, ale oboje nie wiedzieli, co zrobić podczas ataku krwiożerczej piszczki. Na szczęście zwierz po chwili puścił jej pyszczek. Wierzbowe Serce usiadła i zaczęła lizać obolałe miejsce. Jej partner podszedł do niej i usiadł naprzeciwko, po czym zaczął lizać jej nos.
- Nic ci nie jest? - zapytał troskliwym głosem.
- Nie. - miauknęła szybko Wierzbowe Serce. Nagle z tyłu rozległ się przerażający dźwięk. Oboje szybko się odwrócili i zobaczyli dziwnego ptaka, który chyba zamierzał się na nich rzucić, bo rozłożył skrzydła, przez co wydawał się dużo większy niż normalnie. Kotka położyła uszy po sobie i wyciągnęła pazury, podobnie, jak Ostry Kieł. Zanim zdążyła zaatakować, ptak dziobnął ją w grzbiet. Kotka pisnęła z bólu i podkuliła ogon, szybko się cofając.
- Nie, nie, nie. - miauknęła szybko i razem z Ostrym Kłem starali się opuścić Plażę. Nie obyło się bez paru dziobnięć, ale w końcu udało się uciec z tego niebezpiecznego miejsca. Kotka odetchnęła z ulgą, gdy byli przy wejściu do obozu.
- Ufff. - roześmiała się. - Jeszcze tak dziwnych zwierząt nie widziałam.
- Ja też nie. - potwierdził kocur. Gdy kocica przestała się śmieć, spojrzała w oczy Ostrego Kła i miauknęła szybko:
- Chodź. - pobiegła w stronę Słonecznej Polany. Rudo-biały ruszył za nią bez słowa. Jakby to powiedzieć? Myśl, Wierzbowe Serce, myśl! To nie może być aż takie trudne do powiedzenia... prawda? Droga do polany dłużyła się jej okropnie, przez co wydawało się jej, że szli tam parę godzin. Gdy dotarli na miejsce kotka wzięła głęboki wdech i usiadła sobie niedaleko krawędzi. Po chwili przy jej boku znalazł się Ostry Kieł.
- Chcesz o czymś porozmawiać, prawda? - zaśmiał się pod nosem.
- Oczywiście. - mruknęła. - Doś ważnym.
- To... o co chodzi?
- Wiesz, myślałam trochę i no.... ja wiem, że możesz się nie zgodzić i zrozumiem, ale... - mówiła, wpatrując się w swoje bure łapy. Denerwowała się, sama nie wiedziała czym. Przypomniała sobie, jak siedzieli w tym miejscu parę księżyców temu. Pierwsze wyznanie miłości temu kocurowi, nieudane zresztą. - Ostry Kle... ja... chciałabym mieć kocięta.
Kotka spojrzała na pysk kocura, który miał minę, jakby miał się właśnie zakrztusić futrem.
<Ostry? Odpis postanowił sobie zrobić dłuższy spacerek, ale przyszedł i chyba ma jakieś patyki we włosach xd Jeśli coś pokręciłam, powiedz XDD>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Znajdki w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz