Ciernista słuchała z uwagą pomimo, że jako kociak niejednokrotnie wymykała się z obozu. Nie chciała zrobić złego wrażenia na mentorach, a w szczególności na Rdzawym Ogonie. Co jak co, czekało je jeszcze wiele księżyców nauki w towarzystwie szylkretowej, więc lepiej nie zachodzić jej za skórę. Chciała wyciągnąć jak najwięcej ze swoich treningów. Obserwowała również swoją siostrę, która także z uwagą przysłuchiwała się każdemu słowu. Dziwne spojrzenie, jakie Kaczeńcowy Pazur posłał Rdzawej również nie uszło oczom Ciernistej Łapy. Nie znała historii swojej mentorki, wiedziała tylko, że ta wróciła do obozu po długiej nieobecności. Miała jednak wrażenie, że coś ją drażni. W końcu poczęli wędrówkę do Wielkiego Drzewa, miejsca zgromadzeń. Kotka poczuła dziwny dreszcz na wspomnienie minionej nocy. Ponownie zawładnęło nią lekkie obrzydzeniem zachowaniem Lamparciej Gwiazdy. Tak bardzo chciałaby rozumieć...
— Jak było wczoraj? — zapytała w drodze Ćmia Łapa. Bura kotka poruszyła noskiem. Lekki chłód przeszedł jek ciało, gdy przechodzili przez wodę, aby dotrzeć na miejce.
— To była długa noc — powiedziała, ukradkiem oka patrząc na Rdzawą. Obie wiedziały, że chyba nikt nie odszedłdo obozu zadowolony. Tamto zgromadzenie to było coś więcej. Zapowiedź. — Klan Wilka odszedł w połowie — dodała.
— Naprawdę? — zdziwiła się Ćmia Łapa.
— Tak... Wszyscy byliśmy zaskoczeni. — Ciernista westchnęła. Znaleźli się na miejscu, a ona niemal od razu dojrzała dołek, który wykopała nerwowo grzebiąc łapą w ziemi. Nie spodziewała się, że był aż tak widoczny.
— Więc, to jest Wielkie Drzewo — odparła Rdzawy Ogon, siadając przed obiektem — tutaj odbywają się wszystkie zgromadzenia.
— Na konarze zasiadają liderzy, polana zaś, to miejsce wojowników, terminatorów i medyków — wtrącił Kaczeńcowy Pazur — Będziecie miały przyjemność zasiąść tutaj nie raz.
— Oby w lepszych nastrojach, niż wczoraj — mruknęła Rdzawa. Kaczeniec spojrzał na nią, jednak nic nie powiedział. Ćmia Łapa z zainteresowaniem rozejrzała się po terytorium.
— Wszyscy się tutaj mieszczą? — zapytała. Jej mentor pokiwał głową.
— Bez problemu — potwierdził. — Zgromadzenia mają charakter pokojowy. To czas, gdy możecie poznać członków innych klanów i porozmawiać z nimi. Oczywiście, po wysłuchaniu, co mają do powiedzenia liderzy. — Ciernista odniosła wrażenie, że kocurowi całkiem podoba się rola "przewodnika". Zastanawiała się, czy jej siostra jest jego pierwszą uczennicą? Była pewna, że Rdzawy Ogon uczy ją jako pierwszą. Zaledwie parę wschodów słońca temu została wojownikiem. Mentor Księżyca był zaś ich dziadkiem - na pewno wytrenował niejednego wojownika.
— Wracamy — zarządziła szylkretowa. Czwórka kotów ruszyła wzdłóż strumienia, aby dotrzeć do Północnego Zbocza - miejsca, gdzie Ciernik zaciągnęła kiedyś rodzeństwo, przed spotkaniem z Pręgowanym Piórkiem. Pamiętała, jak głupio się poczuła, gdy niebieska kotka oznajmiła jej, że czuć, gdzie byli.
— O to miejsce, które będziecie często odwiedzać podczas treningu. Północne Zbocze — Kaczeńcowy Pazur od razu rozpoczął prezentację zbocza.
— Nie rozumiem... Mamy wiele zbocz — powiedziała Ciernista — czemu to ma nazwę?
Rdzawy Ogon stanęła obok swojej uczennicy. Była zdecydowanie wyższa od Ciernistej, przez co ta poczuła się lekko speszona.
— Rozejrzyj się — powiedziała, wskazując głową teren. Gdzieniegdzie pokryty był on rozmaitymi dziurami — to istna stołówka. Wystarczy mieć odrobinę cierpliwości, a zdobycz sama wpada Ci łapy. — Ciernista uśmiechnęła się. No tak, to by miało sens. Jednak wątpiła, aby kicajce często wychodziły - w końcu, nie tak daleko stąd znajdowała się Droga Grzmotu...
Równocześnie z tą myślą uderzyło w nią coś małego. Zaskoczona kotka potknęła się o własne łapy. Istota za jej plecami pisnęła i niemrawo pobiegła w drugą stronę. Odwracając głowę Ciernista Łapa dostrzegła, że królik miał zamknięte oczy, a jego pyszczek wykrzywiał dziwny grymas.
<Ćmia Łapo?>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz