BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Zmiana pory roku już 3 maja, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

05 listopada 2017

Od Rdzawej Łapy

Bycie samotniczką było niezwykle cudowne przeżycie.
Dobrze, że jest Pora Nowych Liści; nigdy nie przeżyłaby w zimnie.
Aktualnie miała legowisko pod rozłożystym krzewem, a jej prowizoryczne leże nie przynosiło jej ukojenie. Ciągle miała otwarte z przerażenia żółte ślepia, jak gdyby w każdej chwili mógł złapać ją patrol. Była między młotem a kowadłem; Klan Nocy a Klan Burzy.
Jej łapy drgały pod wpływem zimna napływającego zewsząd. Mimo wiosny, bywały chłodniejsze wieczory, takie jak te. Szylkretowa sierść stała na baczność, kły szczękały, a ona sama nie potrafiła zasnąć. Czuła się poniżona.
Pokonana.
Trzęsła się tu z zimna, strachu, że ją znajdą. Była kocicą wyjętą spod Kodeksu, nie potrafiła teraz myśleć logicznie. Ale nie będą ją zarzynać jak bydło, ona będzie walczyć! Na tę myśl, wpiła pazury w mech pod sobą i syknęła. Nie uderzy przy nich w kalendarz, to oni to zrobią. Jest bardzo dobrą wojowniczką, w razie czego ucieknie.
Uniosła się z zamszonego legowiska, słysząc trzask łamanej gałązki. Napięła mięśnie, które równo zadrgały pod skórą. Otworzyła pyszczek; złowiła zapach kotki z Klanu Burzy, starszej od niej. Może to tylko Kwiecisty Wiatr? Wątpiła w to. Miałaby ze sobą jakiegoś wojownika, po za tym nigdy by nie zapuściła się tak daleko.
Wyjrzała zza zarośli, a widząc przyciemnioną sylwetkę wojowniczki odskoczyła. To siostra Lamparciej Gwiazdy - Mysi Nos! Różowy nos kotki poruszył się niespokojnie, aczkolwiek kąciki pyszczka uniosły się ku górze. Ten uśmiech wyrażał coś parszywego. Przynajmniej według młodej kotki, której sierść zjeżyła się od karku aż po koniec grzbietu.
- Czego tutaj szukasz, ty szkaradna kupo futra? - syk przerodził się w niebezpieczne warknięcie, a pazury szylkretki zostały wysunięte.
Mysi Nos zmarszczyła się, jakby gestem wyrażając, że obraziło ją to wyzwisko. Ale po kilku uderzeniach serca na jej mordkę ponownie wpłynął uśmiech.
- Wybacz, że cię nachodzę, Rdzawa Łapo - siliła się na grzeczny ton głosu, ale słychać już było lekkie zmęczenie - ale Lamparcia Gwiazda tęskni.
- Nie kłam.
- Nie kłamię.
- Udowodnij.
Cisza. Wojowniczka zwiesiła łeb, wysuwając i wsuwając na przemian pazury. Czuć było od niej zdenerwowanie i gniew.
- On umiera - odpowiedziała w końcu, wybuchając - Kochał cię, przygarnął, gdy rzeka wyrzuciła twoje malutkie ciałko. Zginęłabyś, gdyby nie on. Gdyby tamtego dnia mój brat nie przechodził po zabranych włościach, rozszarpałby cię jakiś dziki kot albo zginęłabyś z głodu czy choroby. Poświęcał i dedykował dla ciebie każdy swój dzień; pokochał cię jak rodzoną córkę, którą w końcu się stałaś i--
Rdzawa Łapa natychmiast przerwała ciotce.
- Nie, Mysi Nosie - fuknęła zirytowana - On mnie zabrał. Doskonale wiedział o tym, iż pachniałam Klanem Wilka, a Gradowa Mordka mówił, że płynie we mnie zła krew. Każdy o tym wiedział, ale też każdy to ukrywał. Wy... wy sobie mnie przywłaszczyliście.
- Chociaż spróbuj mu wybaczyć! - gniew kotki przeszedł w bezsilność, która również wylewała się z kocicy.
Szylkretka bez słowa wstała. Mimo, iż traktowała tego kocura jak potwora - nie będzie się zniżać do jego poziomu. Chociaż się z nim pożegna.

----------------------------------------

Weszła do jego legowiska. Wszystkie wspomnienia uderzyły w nią; fizycznie nawet ją odrzuciły. Mysi Nos posłała jej pytające spojrzenie, po czym wycofała się. Nie chciała w tym uczestniczyć.
I Rdzawa Łapa też tego nie chciała, a gdy spotkała lodowato niebieskie ślepia swego przybranego ojca, wiedziała, że nie ma odwrotu.

<< Lamparcia Gwiazdo? >>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz