Czarno-biała kotka spojrzała poirytowana i zawstydzona na swoją siostrę, a potem matkę, gdy ta się cicho zaśmiała. W swoim łebku analizowała dlaczego jednak chciała, by te poznały Lavika, przecież znała je i ich częste dziwne komentarze, wiedziała, że na pewno coś powiedzą, chociaż bardziej obstawiała tylko matkę niż dodatkowo jeszcze Płomykówkę. Cicho westchnęła i pokręciła łebkiem.
— Kochana siostrzyczko, Lavik to nie jest mój partner, tylko przyjaciel.
— Tak, tak. A kto o nim ciągle gada? Jak to jest czadowy? — zapytała z błyskiem w oku Płomykówka, za co dostała delikatnie łapą ze schowanymi pazurami od swojej siostry.
— Zajmij się lepiej sobą i Krogulcem, a nie wygadujesz bzdury! Bo wcale o nim ciągle nie mówię! Może raz albo dwa się zdarzyło, co nie zmieniało faktu, że jest czadowy...— oznajmiła Czereśnia i spojrzała na Lavika, który wyglądał jakby zastanawiał się czy nie zapaść się pod ziemię, w sumie kotka czuła w tej chwili to samo.
— Kochanie nie ma się wstydzić tego, że jesteś zakochana, chociaż mojej matce pewnie, by się on nie spodobał, ale może kocięta wezmą geny po naszej rodzinie — stwierdziła Srebro.
— Mamo! — Czereśnia warknęła na nią zła. Bała się, że przez takie zachowanie jej najbliższych, Lavik nie będzie chciał się z nią już spotykać. W końcu kto by chciał się spotykać z kotką, której rodzina brzmiała jakby miała pszczoły w mózgu albo gorzej jakby planowali już tu mioty?
— No dobrze, dobrze. W ogóle miło było poznać Laviku i powitać w naszej rodzinie, ale raczej Czereśnio powinnaś go już stąd zabrać. Wiesz o tym, że ktoś od nas może tu przechodzić.
— No pomyśl jakby Oset go tu spotkał albo gorzej, Sarna — odezwała się Płomykówka, patrząc się na Burasa.
— J-ja...Ja sa-sam mo-mogę wr-wrócić, by C-czereśnia ni-nie mi-miała pr-problemów — odezwał się wreszcie Lavik, chociaż lekko drżał niewiadomo czy to z zimna czy może z strachu.
— Pójdę z tobą, jeszcze byś się zgubił czy coś, by ci się stało — stwierdziła Czereśnia z troską w głosie, a dwie pozostałe kotki wymieniły porozumiewawcze spojrzenie, na które najmłodsza z kotek prychnęła. — A wy wracajcie do domu! — oznajmiła poirytowana uczennica Klanu Lisa, a gdy jej bliskie pobiegły w stronę stodoły cicho westchnęła i ruszyła wraz z Lavikiem do siedliska dwunożnych, nie mówiąc nic po drodze, tylko wciąż patrząc przed siebie. Gdy byli na miejscu spojrzała smutno wreszcie na Lavika.
— Przepraszam cię za nie...
— Ni-nic się ni-nie st-stało Cz-Czereśnio...
— Jesteś zbyt miły Laviku. Ale i tak to nie zmienia tego, że nie powinny mówić takich rzeczy, pewnie przez to już nie będziesz chciał się ze mną spotykać? — Kotka cicho westchnęła i odwróciła od niego wzrok.
<Laviku?>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Plotki w Klanie Klifu mimo upływu czasu wciąż się rozprzestrzeniają. Srokoszowa Gwiazda stracił zaufanie części swoich wojowników, którzy oskarżają go o zbrodnie przeciwko Klanowi Gwiazdy i bycie powodem rzekomego gniewu przodków. Złość i strach podsycane są przez Judaszowcowy Pocałunek, głoszącego słowo Gwiezdnych, i Czereśniową Gałązkę, która jako pierwsza uznała przywódcę za powód wszystkich spotykających Klan Klifu katastrof. Srokoszowa Gwiazda - być może ze strachu przed dojściem Judaszowca do władzy - zakazał wybierania nowych radnych, skupiając całą władzę w swoich łapach. Dodatkowo w okolicy Złotych Kłosów pojawili się budujący coś Dwunożni, którzy swoimi hałasami odstraszają zwierzynę.W Klanie Nocy
doszło do ataku na książęta, podczas którego Sterletowa Łapa utracił jedną z kończyn. Od tamtej pory między samotnikami a Klanem Nocy, trwa zawzięta walka. Zgodnie z zeznaniami przesłuchiwanych kotów, atakujący ich klan samotnicy nie są zwykłymi włóczęgami, a zorganizowaną grupą, która za cel obrała sobie sam ród władców. Wojownicy dzień w dzień wyruszają na nieznane tereny, przeszukując je z nadzieją znalezienia wskazówek, które doprowadzą ich do swych przeciwników. Spieniona Gwiazda, która władzę objęła po swej niedawno zmarłej matce, pracuje ciężko każdego wschodu słońca, wraz z zastępczyniami analizując dostarczane im wieści z granicy.Niestety, w ostatnich spotkaniach uczestniczyć mogła jedynie jedna z jej zastępczyń - Mandarynkowe Pióro, która tymczasowo przejęła obowiązki po swej siostrze, aktualnie zajmującej się odchowaniem kociąt zrodzonych z sojuszu Klanu Nocy oraz Klanu Wilka.
W Klanie Wilka
Kult Mrocznej Puszczy w końcu się odzywa. Po księżycach spędzonych w milczeniu i poczuciu porzucenia przez własną przywódczynię, decydują się wziąć sprawy we własne łapy. Ciężko jest zatrzymać zbieraną przez taki czas gorycz i stłumienie, przepełnione niezadowoleniem z decyzji władzy. Ich modły do przodków nie idą na marne, gdyż przemawia do nich sama dusza potępiona, kryjąca się w ciele zastępczyni, Wilczej Tajgi. Sosnowa Igła szybko zdradza swą tożsamość i przyrównuje swych wyznawców do stóp. Dochodzi do udanego zamachu na Wieczorną Gwiazdę. Winą obarczeni zostają żądni zemsty samotnicy, których grupki już od dawna były mordowane przez kultystów. Nowa liderka przyjmuje imię Sosnowa Gwiazda, a wraz z nią, w Klanie Wilka następują brutalne zmiany, o czym już wkrótce członkowie mogli przekonać się na własne oczy. Podczas zgromadzenia, wbrew rozkazowi liderki, Skarabeuszowa Łapa, uczennica medyczki, wyjawia sekret dotyczący śmierci Wieczornej Gwiazdy. W obozie spotyka ją kara, dużo gorsza niż ktokolwiek mógłby sądzić. Zostaje odebrana jej pozycja, możliwość wychodzenia z obozu, zostaje wykluczona z życia klanowego, a nawet traci swe imię, stając się Głupią Łapą, wychowanką Olszowej Kory. Warto także wspomnieć, że w szale gniewu przywódczyni bezpowrotnie okalecza ciało młodej kotki, odrywając jej ogon oraz pokrywając jej grzbiet głębokimi szramami.W Owocowym Lesie
Społecznością wstrząsnęła nagła i drastyczna śmierć Morelki. Jak donosi Figa – świadek wypadku, świeżo mianowanemu zwiadowcy odebrały życie ogromne, metalowe szczęki. W związku z tragedią Sówka zaleciła szczególną ostrożność na terenie całego klanu i zgłaszanie każdej ze śmiercionośnych szczęki do niej.Niedługo później patrol składający się z Rokitnika, Skałki, Figi, Miodka oraz Wiciokrzewa natknął się na mrożący krew w żyłach widok. Ciało Kamyczka leżało tuż przy Drodze Grzmotu, jednak to głównie jego stan zwracał na siebie największą uwagę. Zmarły został pozbawiony oczu i przyozdobiony kwiatami – niczym dzieło najbardziej psychopatycznego mordercy. Na miejscu nie znaleziono śladów szarpaniny, dostrzeżono natomiast strużkę wymiocin spływającą po pysku kocura. Co jednak najbardziej przerażające – sprawca zdarzenia w drastyczny sposób upodobnił wygląd truchła do mrówki. Szok i niedowierzanie jedynie pogłębił fakt, że nieboszczyk pachniał… niedawno zmarłą Traszką. Sówka nakazała dokładne przeszukanie miejsca pochówku starszej, aby zbadać sprawę. Wprowadziła także nowe procedury bezpieczeństwa: od teraz wychodzenie poza obóz dozwolone jest tylko we dwoje, a w przypadku uczniów i ról niewalczących – we troje. Zalecana jest również wzmożona ostrożność przy terenach samotniczych. Zachowanie przywódczyni na pierwszy rzut oka nie uległo zmianie, jednak spostrzegawczy mogą zauważyć, że jej znany uśmiech zaczął ostatnio wyglądać bardzo niewyraźnie.
W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Rodzinka zawsze pomoże xD
OdpowiedzUsuńShiperki się znalazły XD
UsuńSzipers ewriłer
Usuń