BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

16 grudnia 2014

SZARUGA

 


Autor grafiki: _misha.13
OGÓLNE
SZARUGA
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Trans kocur
Orientacja: Omniseksualny
Przynależność: Samotnicy
Ranga: Samotnik

- - - -

Właściciel: sillykrystall
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Szaruga to dość wysoki, jak na swój wiek, kocur. Ma normalną sylwetkę, nie jest ani szczupły, ani gruby. Jego futro jest długie oraz jest maści czarnej srebrnej; na jego łapach, podbrzuszu i piersi znajduje się biel. Oczy kocura są błękitne i lśniące.
Cechy szczególne - Brak
Kolor sierści -  Czarny srebrny pręgowany klasycznie z małą ilością bieli
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Niebieskie
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Szaruga to ambiwertyk. Dosyć szybko zaczyna czuć się komfortowo w towarzystwie nowo poznanego kota. Stara się być spokojny, jednakże, gdy jest z kimś bliżej, daleko mu do spokoju, ponieważ jest wielką gadułą, która gada o wszystkim, co go interesuje. Raczej jest miły i przyjazny, trzeba by było bardzo się postarać, by było wręcz przeciwnie. Szanuje innych. Lubi żartobliwie nabijać się z bliskich, ale nigdy nie dokucza im na serio. Jest lojalny wobec innych, nigdy nie potrafiłby kogoś zdradzić. Nie przepada za obecnością hałaśliwych kociąt, kiedy te są jednak dosyć ciche, uwielbia ich towarzystwo i zabawę z nimi. Kocur jest ciekawy świata, kocha wszystko, co się dzieje wokół niego, nawet małe owady wokół niego są dla niego fascynujące. Szaruga jest też strasznym leniuchem - najchętniej by przespał cały dzień, gdyby tylko mógł. Stara się jednak to zmienić i ma nadzieję, że kiedyś się to uda.

MORALNOŚĆ

Jeśli chodzi o wiarę, Szaruga jest ateistą. Nigdy nie wychowywał się w wierze, jako iż urodził się jako samotnik, ale szanuje wierzenia innych. Kocur jest bardzo tolerancyjny i nie obchodzi go kto jest jakiej płci, jakiej orientacji, jakiej jest wiary, ani jaki ma kolor futra. Dla niego każdy jest równy. Nie chce nikogo zabijać, uważa to za coś złego; mógłby jedynie, w ostateczności, zabić w samoobronie.

CIEKAWOSTKI

- Lubi kolekcjonować pióra, kości, skrzydła owadów i nietypowe, kolorowe kamienie.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: I
Poziom wojownika: IV
Słabe strony: Kocur jest słabo zwinny. W porze nowych liści/zielonych liści jest mu zbyt ciepło przez jego długie futro, co go męczy. Słabo utrzymuje równowagę na gałęziach drzew.
Mocne strony: Umie pływać. Całkiem dobrze radzi sobie z polowaniem na ziemi. Zna podstawy medycyny, których nauczyła go jego matka. Grube futro i skóra sprawiają, że przeciwnikowi ciężej wbić pazury w jego skórę.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Szyszka
Matka - Ulewa
Rodzeństwo - Kropelka (siostra), Nawałnica (siostra), Plusk (brat)
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - Ulewa
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Szaruga urodził się jako koteczka dla Ulewy i Szyszki podczas Pory Opadających Liści wraz ze swoim rodzeństwem; Kropelką, Nawałnicą i Pluskiem. Podobnie, jak oni dostał imię związane z deszczem, wodą. Ojca nigdy nie poznał, ponieważ opuścił swoją partnerkę zanim ta zdążyła się okocić. Matkę bardzo kochał. Po paru księżycach od urodzenia matka nauczyła swoje kociaki polować i pływać. Pod tym względem był najlepszy z miotu, jako najstarszy i największy. Wkrótce kociaki dorosły i zaczęły odchodzić od matki, jedno po drugim, by żyć na własną łapę. Szaruga odszedł jako ostatni, by wspierać matkę i jego młodsze rodzeństwo. Odtąd żyje sam w lesie, poza terenami klanów, ale tęskni za dawnym życiem, za matką, za rodzeństwem, za tym, że z nimi przebywał w grupie.
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)