Jaś był niezmiernie szczęśliwy mogąc spotkać Punię. Zapach dawnej przyjaciółki przywołał same ciepłe wspomnienia.
- Cieszę się, że jesteś dumna z dzieci - powiedział Jaś, a po chwili zaskoczony dodał. - Od kiedy Ogryzek chodzi na jakieś wyprawy?
Punia zaśmiała się cicho.
- Ostatnio mój synek zaczepił go, że powinien nieco poćwiczyć - powiedziała. - Ale czemu tu stoimy? Chodź, przedstawię ci ich! Bardzo chcieli cię poznać!
Jaś spojrzał błagalnie na swoją przywódczynię, która zdenerwowana uderzyła swoim króciutkim ogonem w ziemię. "Ani się waż", zdawały się mówić jej oczy. Pokusa poznania tych kotów była jednak zbyt duża.
- Prowadź! - zawołał.
Punia radośnie podskoczyła i zaczęła prowadzić Jasia przez podwórko. Kocur usłyszał znajome szczekanie psa.
- Intruz! Intruz! - wołał pies skacząc na ściany kojca. Idąca kawałek za nimi Sarenka zjeżyła się słysząc ten hałas. Chyba bała się, że pies zaraz wyrwie kraty i rzuci się prosto na nich.
Przekrzykując ujadanie Punia miauknęła głośno, aby wezwać swoje kocięta. Po chwili z różnych miejsc podwórka zaczęły wybiegać koty. Jaś ze zdziwieniem zauważył, że nie są to malutkie kocięta, jak zawsze opisywała je Punia, tylko dorosłe koty!
Mysi móżdżek, skarcił siebie w myślach. Przecież Punia urodziła je prawie cztery sezony temu! Były to dorosłe koty, niewiele młodsze od niego.
Pierwsza podbiegła ładna kotka o szylkretowej jak matka sierści. W oczach jej błyszczała dobroć, a na pyszczku widniał szeroki uśmiech. Różniła się bardzo od kolejnego kota, który przybiegł. Ten miał rudą sierść i nieco znudzone spojrzenie. Kolejny kot był cały biały i miał niebieskie oczy. Jaś domyślił się, że maść musiał odziedziczyć po ojcu. Czwarta, kotka była bura, a w jej oczach aż błyszczało podniecenie.
- Drogie dzieci - zaczęła Punia. - To jest Jaś.
- To jest Jaś? - zapytała bura kotka z podziwem. - Zawsze opowiadałaś że jest taki malutki!
- No... Rzeczywiście nieco urósł... - mruknęła kotka.
- A tamta to kto? - zapytał z ciekawością biały kocur.
- To jest Sarna Biegnąca Przez Las - powiedział z dumą Jaś. - Moja przywódczyni.
Sarenka mruknęła coś pod nosem, ale zaraz zaskoczona spojrzała na burą kotkę, która do niej podbiegła.
- Jesteś przywódczynią? - zapytała. - Należysz do klanu? Od jak dawna? Co ci się stało z łapą? Dlaczego jedno oko masz takie, a drugie takie? A gdzie twój ogon? A...
Potok pytań nie miał końca. Sarenka spojrzała błagalnie na Jasia, który tylko zachichotał. Jego radość nie trwała jednak długo, bo zaraz podobnie zachowały się dwa pozostałe kociaki. Jedynie ten rudy odszedł na bok znudzony.
- Jak jest w klanie? - zapytała szylkretka.
- Jest wspaniale! - zawołał Jaś. - Żadnych dwunożnych, żadnych psów... No nie licząc tych, co ganiają owce.
- Nie boisz się, ze coś ci się stanie z daleka od dwunożnych? - zapytała kotka.
- Nie. Trujący Bluszcz opatruje nasze rany.
- Opatrujecie rany trującym bluszczem? - zdziwił się biały kot. - To nienormalne!
- Nie, nie! Nasza uzdrowicielka nazywa się Trujący Bluszcz. Ona się nami opiekuje - sprostował Jaś.
<Sarenka?>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Znajdki w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz