BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

05 maja 2018

Od Jasnej Łapy C.D Srebrnej Łapy

Kocurek wbijał niepewny wzrok w terminatora. To był pierwszy raz, gdy jakiś kot z klanu sam się do niego odezwał. Zawsze to Jasna Łapa zaczynał konwersacje.
- T-tak - odparł po paru uderzeniach serca. - Czemu nie.
Uczeń lekko się uśmiechnął i siadł obok płowego. Kojarzył go. Nazywał się... Em... Chyba Srebrna Łapa. Nowicjusz jeszcze nie znał wszystkich w Klanie Nocy. Wtem Srebrna Łapa położył przed nim piszczkę.
- Nie... będziesz jadł? - spytał Jasna Łapa.
- Podobno w klanie - jak słyszałem - wszyscy dzielą się zdobyczą. Chyba to było dzielenie języków, czy coś takiego. - oznajmił van.
- Aha - uśmiechnął się i wziął kęs zdobyczy. Nawet mu smakowało. Na pewno było to o wiele smaczniejsze, od posiłków, które zjadał sam.
- Byłeś już na treningu? - zaczął Srebrny.
- Jeszcze nie, ale dzisiaj chyba idę na oprowadzenie o terenach. - odpowiedział.
- A... Wiesz jak na tych terenach jest niesamowicie? - podekscytował się uczeń. - Jest tam takie wielkie drzewo, Płaczący Strażnik. Sam się zachwycisz, jak je zobaczysz!
- Mhm...
I tak mijała ich rozmowa, a dawny Szampan poczuł, że jeszcze bardziej należy do klanu.

//TimeSkip//

- Tutaj mamy rzekę. - informował mentor. - Pozyskujemy z niej ryby, ale może być bardzo niebezpieczna. Zachowaniem godnym mysiego móżdżka jest przejście przez jej fale. Najbezpieczniejszym sposobem na przekroczenie jej są Wodne Głazy.
Jasna Łapa wpatrywał się w fale rzeki. Jeszcze nie widział tyle wody w jednym miejscu.
- Za rzeką zobaczysz Mokradła. - kontynuował - Tam nie znajdziesz ryb, ale spotkasz ptaki i żaby.
- Co to są te "żaby" ? - przerwał mu terminator. Wrzosowy Kieł przez chwilę spojrzał na niego jak na idiotę.
- Śliskie, mokre i obleśne stworzonka. - odpowiedział sztywno. - Możesz je zjeść, ale nie pomyl ich z jeszcze ochydniejszą ropuchą. Rzadko je spotykamy, ale mogą ci zaszkodzić.
Jejku. Te wszystkie widoki będą mu się śniły po nocach. Ta rzeka, tamto stare drzewo, i oczywiście Płaczący Strażnik. Srebrna Łapa miał rację co do niego.
- Jutro nauczę cię polować. - myśli kocurka rozwiały słowa nauczającego. - Wstań rano i czekaj na mnie przy wyjścu z obozu.

//TimeSkip//

- Nie hałasuj tak! - syknął czekoladowy kocur. - Nawet muchę przepędzasz.
- Ale Wrzosowy Kle! - miauknął Jasna Łapa. - To jest niemożliwe! Te myszy, one wszystko słyszą!
- Jak ci nie pasuje, to możesz wracać do Dwunogów. - warknął pogardliwie. - Tam czeka cię cała miska tej berbeluchy.
Płowy poczuł ukłucie w serce. Czemu nie potrafili go przyjąć? On się dopiero uczył. Chciał udowodnić tym nadętym bufonom, że potrafi zmienić swój umysł.
Wrócił do obozu ze spuszczoną głową. Ech, chyba nigdy nie nauczy się klanowego życia.
Zauważył, że podszedł do niego Srebrna Łapa.

<Srebri? Sorka, że długo :/>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz