Królowa uśmiechnęła się lekko, słysząc pytanie wojowniczki. Czy w ogóle zastanawiała się, jak to było? Nie do końca. Po prostu szła dalej, starając się w miarę ogarniać to, co działo się aktualnie w jej życiu. Nie była to najłatwiejsza rzecz na świecie, jednak bura miała za sobą dużo innych, trudnych doświadczeń, dlatego nie poległa jeszcze w walce z macierzyństwem. Miała nadzieję, że tak zostanie.
— Tak szczerze, to skomplikowane. Czasem masz trochę ograniczone możliwości, bo wiesz, że twoje życie nie należy tylko do ciebie. Są takie rzeczy, których na jakiś czas musisz się wyrzec. Nigdy nie wiesz, czego się spodziewać, czasami stresujesz się bez powodu... ale zarazem czujesz dziwne, przyjemne spełnienie. Patrzysz na te rozbrykane pyszczki i widzisz w nich fragment siebie i osoby, którą kochasz. To dość zabawne uczucie.
Migoczące Niebo kiwała powoli głową, słysząc spokojne słowa przyjaciółki. Była to chyba jedna z najszczerszych rzeczy, jakie kiedykolwiek usłyszała z ust Ciernistej Łodygi, jeśli chodziło o jej uczucia. Co tu wiele mówić, bura nie znosiła się nimi chwalić i robiła to tylko w stosunku do nielicznych. Zazwyczaj pozostawała skryta głęboko we własnym kokonie, podobnie zresztą do szylkretowej wojowniczki. Obie miały już wiele za sobą, a czekało je pewnie jeszcze co najmniej drugie tyle.
— Rozumiem... Nie, nie do końca, ale... no, sama wiesz. — Na pyszczku rozmówczyni zawitał lekko speszony uśmiech. Nagle przez głowę Ciernia przeszła pewna myśl.
— A co? Zamierzasz sprawić sobie dodatkowe mordki do wykarmienia? — zapytała wesoło, na co Migoczące Niebo stanęła dęba.
— C-co? Nie. Totalnie nie widzę się w roli matki... — zaśmiała się nerwowo — to po prostu ciekawość.
— Niech ci będzie. — Buraska z poruszyła ogonem, lustrując rozmówczynię. Spojrzała na swoje kocięta. Były już o wiele bardziej samodzielne, niż księżyc, czy dwa temu. Bura wiedziała, że powoli mogłaby zacząć zostawiać je na jakiś czas z innymi członkami rodziny, aby sama jako-tako powrócić do swoich obowiązków. Ziołowa Łapa nie mógł czekać w nieskończoność. Przegadała z przyjaciółką jeszcze jakiś czas, a gdy ta opuściła legowisko, podjęła decyzję.
~*~
Brzoskwinka zajmowała się maluchami, więc bura wyrwała się z legowiska, w poszukiwaniu niebieskiego kocura. Na szczęście znalazła go niemal od razu, kiedy zajadał się nornicą. Ruszyła w jego kierunku, zachodząc go od tyłu.
— Mam dla ciebie fatalne wieści — oznajmiła, a kocur niemalże podskoczył, słysząc stanowczy ton jej głosu.
— C-co? Jakie fatalne wieści, Ciernista Łodygo? Coś ci dolega?
Kocica uspokoiła go zaprzeczającym kiwnięciem głowy, po czym uśmiechnęła się.
— Od jutra wracam do regularnego dawania ci wycisku. Co prawda treningi będą dość krótkie, aczkolwiek będą, dlatego bądź gotów — zakomunikowała z zadowoleniem, patrząc na swojego ucznia. Zmężniał od czasu, gdy została jego mentorką. Kto wie, może jeszcze parę księżyców, a bura pozna jego nowe imię? Bardzo by chciała, aby i jego spotkał ten zaszczyt.
<Ziółko? Odpisuj, gnido jedna! >.> >
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.W Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)
Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)
Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)
Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz