Od Błękitnej Łapy C.D. Nakrapianego Kwiatu

Udaliśmy się w drogę powrotną do obozu. Czułem się winny. Skrzywdziłem Nakrapiany Kwiat. Jest twarda i dobrze udaje, że nic jej nie jest.

– Hej! Nakrapiany Kwiecie! – zawołałem. Kotka odwróciła pyszczek w moim kierunku.

– Nic mi nie jest – syknęła.

– Ale nie o to chodzi… – mruknąłem z oburzeniem. – Czy kiedy byłaś uczniem czekałaś na dzień zostania wojownikiem?

Kotka zaśmiała się.

– Oczywiście! Każdego dnia zastanawiałam się, jakie będzie moje imię. W końcu nadszedł dzień, w którym Mokra Gwiazda* mianował mnie wojownikiem.

– Czemu odeszłaś od starego klanu? – dociekałem.

– To opowieść na inną okazję – mruknęła kotka. Niedługo potem dotarliśmy do obozu.

~*~

– Bracie? – mruknąłem na widok Wodnej Łapy. Był wściekły. Siedział wewnątrz obozu i nerwowo uderzał ogonem.

– Czego chcesz? – warknął. Mimo groźby podszedłem bliżej.

– Coś ci się stało? – zapytałem.

– Nie – to było bardziej niż wyraźne, że kłamie. – To przez Czarną Gwiazdę.

– Pokłóciliście się? – ciągnąłem.

– To… bardzo skomplikowane. Zostaw mnie.

– Wiesz, jeżeli coś cię trapi zawsze możemy pogadać. Bez względu na wszystko jesteśmy braćmi.

Zgodnie z wolą Wodnej Łapy odeszłam. Kot wstał i odszedł bliżej ściany obozu, gdzie się położył. Obserwowałem go idąc, nawet nie zauważyłem jak wpadłem na Lodową Łapę.

– Przepraszam – mruknąłem. – Co robisz?

– Dostałam zadanie. Mam nazbierać maku.

– Rośnie go sporo na siedlisku koni. Zaprowadzić cię?

– Nie trzeba. Byłam już tam z Wieczorną Łapą.

Z Wieczorną Łapą?! Hmm… Bardzo szybko się zaprzyjaźnili. Pewnie oprowadził ją już po całym terytorium.

– Mimo wszystko pójdę z tobą – mruknąłem. – Dla bezpieczeństwa przydałoby ci się towarzystwo wojownika.

– Nie jesteś wojownikiem.

– Ale będę! Nakrapiany Kwiat mówi, że równie dobrym, co moja matka!

Sierść kotki się zjeżyła na dźwięk tego słowa. Zapomniałem, lider zabił jej matkę.

– Umarła kiedy zacząłem trening – przyznałem. – Zabił ją kocur z Klanu Klifu, Onyksowy Łowca. Ale dziś wszystkie koty w lesie i w Klanie Gwiazd mówią na niego Onyksowa Gwiazda. Nasz klan nienawidzi teraz Klanu Klifu. Nie tylko przez śmierć mojej mamy, ale też przez samego ich lidera. Mama wspominała go jako miłego i życzliwego pieszczocha dwunogów, ale teraz stał się okrutny i zimny. Zdradził nawet Klan Wilka, z którym miał sojusz.

Kotka uspokoiła się lekko. Wyraz jej pyszczka nabrał współczucia.

– Czarna Gwiazda może i jest surowy, ale jest też lojalny. Pachniałyście terenami Klanu Klifu, więc wziął was za wrogów. Musisz wybaczyć mojemu ojcu.

– Wybaczyłam – odpowiedziała szybko. – I przykro mi z powodu twojej mamy. Mam nadzieję że jest teraz razem z moją w Klanie Gwiazd.

– Nie martw się. Ona, Długoszka i Cicha Łapa pewnie już się zaprzyjaźnili z twoją mamą.

<Lodowa Łapo?>

Niezabijajmniezatoopowiadanie,naktóremusiszterazodpisywaćchoćmaszjużnagłowiedwa.

* - bo Nakrapiana jest z Klanu Lasu, który sąsiadował z Klanem Strumienia, w którym urodziła się Poranna Rosa i w PR biografii było że liderem Klanu Lasu był Mokra Gwiazda, a niedługo potem Płonąca Gwiazda, ale Nakrapiana odeszła wyraźnie przed jego śmiercią.