Od jakiegoś czasu Wodnikowa Łapa chodził po obozie pogrążony w myślach, nie wyglądał na specjalnie zadowolonego. Młoda mentorka postanowiła wziąć sprawę we własne łapki.
Gdy tylko uczeń stawił się o porze treningu, kotka wyprowadziła go z obozu. Tak jak jej się wcześniej wydawało, Wodnik był praktycznie wyczerpany z jakiejkolwiek energii życiowej, a jako że sam mało mówił, wyciagnięcie od niego informacji było ciężkim zadaniem.
Srebrna przycupnęła na śniegu spoglądając w oczy kocura.
- Hej, co cię trapi? - zapytała troskliwie. Spotkała się jedynie z ponurym prychnięciem i odwróceniem wzroku. Musiała to inaczej rozegrać, wstała więc i ruszyła przed siebie, uczeń podążył za nią. Zatrzymali się przed Zrujnowanym Mostem, którego nogi wystawały poza lód.
- Wodnikowa Łapo - zaczęła delikatnym tonem, niemalże kojącym. - Wiem, że jest ci ciężko i ja to całkowicie rozumiem. Przez tyle księżyców szkolenia ciebie, zdążyłam zauważyć co cię interesuje, a co nie. - wyznała. Uczeń uciekał wzrokiem, a następnie otulił łapki ogonem.
- Co masz na myśli? - mruknął prawie niesłyszalnie.
- Jesteś bardzo rozmarzonym kocurkiem, zastanawiam się czy znałam kiedyś takiego jak ty - uśmiechnęła się przyjacielsko, a następnie kontynuowała. - Dla ciebie każde istnienie ma znaczenie, nieważne czy jest to mrówka, czy liść, mam rację?
Bury kiwnął ze zmieszaniem głową najwidoczniej nie spodziewając się tych słów z ust swojej mentorki, jednak Mglista Zatoka była inna, ona rozumiała wiele rzeczy, chciała podzielić się swoimi poglądami z młodszym.
- Nigdy nie chciałem być wojow...
- Wiem - przerwała mu nagle na co ten spojrzał ze zdziwieniem w oczach. - Już od pierwszego treningu z tobą widziałam twoje wnętrze. Masz szlachetną duszę Wodnikowa Łapo, Klan Gwiazdy ceni sobie takich jak ty. Jednak musisz być silny, bo wiara wymaga poświęceń. - oznajmiła nieco poważniejszym tonem.
- Co masz na myśli? - zapytał zaintrygowany.
- Klan Gwiazdy ceni sobie życie, każde. Niestety by uratować więcej istnień potrzeba poświęceń. Właśnie dlatego my, wojownicy polujemy by przetrwać. Za każdą jednak zdobycz dziękujemy Gwiezdnym, prawda?
Wodnik skinął łbem zgadzając się z jej zdaniem. Tym razem widać było, że młody chętnie słuchał jej słów, może będzie w stanie w przyszłości mu więcej powiedzieć. Kocica po kilku biciach serca wstała i otrzepała się ze śniegu, który osiadł na jej futrze. Ruszyła w stronę norki w połowie zasypanej przez śnieg. Grzebiąc w niej łapą wyciągnęła małe stworzonko, było martwe.
- Jak myślisz? Kto się tym naje? - zapytała.
- Kot?
- Otóż nie, prędzej jakiś lis lub padlinożerca. My musimy polować, by przeżyć. Tak właśnie Klan Gwiazdy wymaga ofiar, piszczki i polowanie to tylko jedna z nich. - wyjaśniła rzucając martwe stworzonko na śnieg.
- Ch-chyba rozumiem co masz na myśli. - odparł uczeń.
- W takim razie się cieszę. Chciałabym, by inni też to zrozumieli - pokręciła żałośnie łbem. - Kiedyś na pewno. No nic, miejmy dzisiejszy trening już za sobą.
Po wymianie zdań już nieco bardziej zaangażowany Wodnikowa Łapa kontynuował swój trening, nie była to jakaś wielka zmiana, jednak kocica miała nadzieję, że chociaż częściowa zmieniła jego punkt widzenia. Niedługo po tym, gdy coraz bardziej niebo zaczęło się chmurzyć oboje wrócili do obozu.
Postacie NPC: Wodnikowa Łapa
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Wojna z Klanem Wilka i samotniczkami zakończyła się upokarzającą porażką. Klan Klifu stracił wielu wojowników – Miedziany Kieł, Jerzykową Werwę, Złotą Drogę oraz przywódczynię, Liściastą Gwiazdę. Nie obyło się również bez poważnych ran bitewnych, które odnieśli Źródlana Łuna, Promieniste Słońce i Jastrzębi Zew. Klan Wilka zajął teren Czarnych Gniazd i otaczającego je lasku, dołączając go do swojego terytorium. Klan Klifu z podkulonym ogonem wrócił do obozu, by pochować zmarłych, opatrzeć swoje rany i pogodzić się z gorzką świadomością zdrady – zarówno tej ze strony samotniczek, które obiecywały im sojusz, jak i członkini własnego Klanu, zabójczyni Zagubionego Obuwika i Melodyjnego Trelu, Zielonego Wzgórza. Klifiakom pozostaje czekać na decyzje ich nowego przywódcy, Judaszowcowej Gwiazdy. Kogo kocur mianuje swoim zastępcą? Co postanowi zrobić z Jagienką i Zielonym Wzgórzem, której bezpieczeństwa bez przerwy pilnuje Bożodrzewny Kaprys, gotowa rzucić się na każdego, kto podejdzie zbyt blisko?W Klanie Nocy
Ostatni czas nie okazał się zbyt łaskawy dla Nocniaków. Poza nowo odkrytymi terenami, którym wielu pozwoliły zapomnieć nieco o krwawej wojnie z samotnikami, przodkowie nie pobłogosławili ich niemalże niczym więcej. Niedługo bowiem po zakończeniu eksploracji tajemniczego obszaru, doszło do tragedii — Mątwia Łapa, jedna z księżniczek, padła ofiarą morderstwa, którego sprawcy jak na razie nie odkryto. Pośmiertnie została odznaczona za swoje zasługi, otrzymując miano Mątwiego Marzenia. Nie złagodziło to jednak bólu jej bliskich po stracie młodej kotki. Nie mieli zresztą czasu uporać się z żałobą, bo zaledwie kilka wschodów słońca po tym przykrym wydarzeniu, doszło do prawdziwej katastrofy — powodzi. Dotąd zaufany żywioł odwrócił się przeciw Klanowi Nocy, porywając ze sobą życie i zdrowie niejednego kota, jakby odbierając zapłatę za księżyce swej dobroci, którą się z nimi dzielił. Po poległych pozostały jedynie szczątki i pojedyncze pamiątki, których nie zdołały porwać fale przed obniżeniem się poziomu wód, w konsekwencji czego następnego ranka udało się trafić na wiele przykrych znalezisk. Pomimo ciężkiej, ponurej atmosfery żałoby, wpływającej na niemalże wszystkich Nocniaków, normalne życie musiało dalej toczyć się swoim naturalnym rytmem.Przeniesiono się więc do tymczasowego schronienia w lesie, gdzie uzupełniono zniszczone przez potop zapasy ziół oraz zwierzyny i zregenerowano siły. Następnie rozpoczęła się odbudowa poprzedniego obozu, która poszła dość sprawnie, dzięki ogromnemu zaangażowaniu i samozaparciu członków klanu — w pracach renowacyjnych pomagał bowiem niemalże każdy, od małego kocięcia aż po członków starszyzny. W konsekwencji tego, miejsce to podniosło się z ruin i wróciło do swojej dawnej świetności. Wciąż jednak pewne pozostałości katastrofy przypominają o niej Nocniakom, naruszając ich poczucie bezpieczeństwa. Zwłaszcza z krążącymi wśród kotów pogłoskami o tym, że powódź, która ich nawiedziła, nie była czymś przypadkowym — a zemstą rozchwianego żywiołu, mszczącego się na nich za śmierć członkini rodu. W obozie więc wciąż panuje niepokój, a nawet najmniejszy szmer sprawia, że każdy z wojowników machinalnie stroszy futro i wzmaga skupienie, obawiając się kolejnego zagrożenia.
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Miot w Klanie Burzy!
(dwa wolne miejsca!)
Miot w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz