BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

18 sierpnia 2014

Ostatni Pożar

 

Autor grafiki: urfavmaj4
OGÓLNE
POŻAROWA ŁAPA
*Poprzednie imiona: Pożar -> Pożarowa Łapa -> Pożar -> Ambrozja -> Pożarowa Łapa
Płeć: Kotka
Orientacja: Biseksualna (z preferencją do kotek)
Przynależność: Klan Burzy
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: xxhazelxx_98068
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny -  Pożarowa Łapa jest dużą, dobrze zbudowaną kotką o dużych łapach. Jej długie płomienisto-rude futro przykrywa blizny. Jedyną widoczną blizną jest ubytek końcówki jej prawego ucha. Na jej pysku wiecznie widoczny jest gniew.
Cechy szczególne - duże łapy, urwana końcówka prawego ucha
Kolor sierści -  Ruda pręgowana klasycznie
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Pomarańczowe
Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Koty są zazwyczaj podzielone na dwa typy. Pierwszy typ to te, które zachwycają się pięknem kwiatów i tylko czekają, aż nowy przyjaciel napatoczy im się pod łapy. Drugi typ to te, które ani trochę nie rozumieją takiego postępowania. I to właśnie jest Pożar. Jej życie było pasmem nieszczęść, od kiedy tylko wyszła ze żłobka. Teraz nie wierzy w nic takiego jak “przyjaźń” czy “akt dobroci”. Nie przepada za rozmawianiem z innymi kotami, nie licząc pojedynczych wyjątków. Jest przekonana, że praktycznie każdy życzy jej źle, ale w sumie trudno jej się dziwić. Jej postępowanie często zmienia się drastycznie pod wpływem malutkich zmian. Dzieje się tak, ponieważ kotka nigdy nie podzieliła się z nikim swoimi przemyśleniami, więc nie była w stanie zdecydować czy są odpowiednie. Tak więc wszystko, co robi to błędne koło impulsywnego działania, żałowania i powtórki. 

MORALNOŚĆ

Na ten moment nie skrzywdziłaby innego kota bez powodu. Aczkolwiek z nią nigdy nie wiadomo.

CIEKAWOSTKI

- Chciałaby znowu nosić w futrze kwiaty
- Ma talent do udawania głosów innych kotów
- Jest rannym ptaszkiem
- Jej ulubiona pogoda to lekki deszcz
- Nie przyzna się nikomu, ale mokra karma z królika smakuje jej bardziej od prawdziwych zajęcy z wrzosowisk
- Chciałaby zapuścić grzywkę
- Nadal nie ma zielonego pojęcia co znaczy “Ambrozja”
- Nienawidzi Wilczaków i Klifiaków (połowy Burzaków z resztą też)
- Wolałaby być w Owocowym Lesie
- Podoba jej się to jak wygląda bez kawałka ucha

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: IV (dawniej V)
Słabe strony: Jej ruchy bitewne to sam instynkt, więc nie są super wyrafinowane, nisko skacze, często trzyma się uprzedzeń
Mocne strony: Mimo częstego, impulsywnego działania, umie wymyślić dobry plan (wyegzekwowanie go jest już trudniejsze), siła fizyczna, szybkość, dobry węch

RELACJE

RODZINA

Ojciec -  Płomienny Ryk [*] - ich relacja jest baaaaardzo skomplikowana.
Matka - Ognista Piękność [*] - nie wie czy powinna ją porzucić. Od dawna nie miały bliskich relacji, ale nie może znieść faktu, że jej matka traci zmysły.
Rodzeństwo - Rudzikowa Łapa [*] - jej kompan w zbrodni i najlepszy przyjaciel. Tęskni za nim, Aksamitkowa Łapa [*] - zawsze uważała siostrę za fajtłapę, ale trochę jej jej brakuje.
przyrodnie (młodsze rodzeństwo od innej matki): Skrzydlata Płomykówka, Oskrzydlony Ognik, Rudzikowe Skrzydełko - podróbki, które uważają się za lepszych. Według niej nie mają pojęcia o niczym i są tylko naiwnymi kociakami. Najbardziej nie lubi Rudzikowego Skrzydełka ze względu na jej imię. 
Partner - Złota Wydma - Na początku nie dogadywały się za bardzo, ale z czasem stały się nierozłączne. Pożar zrobiłaby dla niej wszystko i boi się, że ją straci tak samo jak swoje rodzeństwo.
Potomstwo - Bursztynowa Łapa, Żywiczna Łapa - woli nie rozmawiać z dziećmi, ich wychowanie zostawiła Dzwonkowemu Świstowi.

INNE

Sójczy Błękit [*] - głupia samotniczka. Jej ojciec ciągle prawił jej o tym, że w ich rodzie mogą być tylko czystorudzi bez ani grama bieli i że muszą mieć żółte lub pomarańczowe oczy, a potem wziął sobie jakąś pierwszą lepszą. Jej nawet nie można nazwać rudą!
Topola - jej pierwszy i jedyny prawdziwy przyjaciel. Nie widziała go od wielu księżyców. Nawet nie wie czy nadal żyje. Chciałaby go spotkać.
Obserwująca Gwiazda [*]  - główny powód nienawiści do własnego klanu.
Maximus - kolejny psychopata, na którego zdarzyło jej się trafić.
Dzwonkowy Świst - ich relacja nigdy nie była niczym więcej niż krótkim zauroczeniem z jej strony. Nie ma mu nic za złe, ale woli jak najmniej z nim rozmawiać.

SZKOLENIE

Mentor - Szepcząca Pustka [*] - nie nauczył jej za wiele. Kiedyś go nienawidziła, ale w porównaniu z całą resztą kotów, których nie darzy sympatią, nie jest wcale taki zły. , Skrzydlata Płomykówka
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodziła się w Klanie Burzy w miocie Płomiennego Ryku i Ognistej Piękności za panowania Obserwującej Gwiazdy razem z Rudzikiem i Aksamitką jako kolejne pokolenie rodu Piaskowej Gwiazdy. Została mianowana na uczennicę pod okiem Szepczącej Pustki co jej się bardzo nie podobało. Po pewnej sprzeczce z uczennicą medyka Klanu Klifu na granicy została wrzucona na kilka księżyców do dołu za karę. Opiekowała się nią Ziębi Trel, która kaleczyła ją. Pożar nie miała siły do życia, dopóki zarówno przywódczyni, która zapewniła jej to piekło, jak i jej sama prababka nie odeszły na drugą stronę tęczy. Wtedy wróciła do normalności. Jej mentor nie zamierzał się jednak poprawić. Praktycznie ciągle ją ignorował i nie chciał zrobić jej testu na wojowniczkę, mimo że Pożar miała zdecydowanie powyżej 30 księżyców. Wymykała się z obozu by zasmakować wolności. Na jednym z takich spacerów spotkała dziwnego koto stwora. Pokłóciła się z nim po czym została pozbawiona przytomności. Obudziła się w jakiejś norze na terenach niczyich. Mieszkała tam przez księżyc aż pewnego dnia nie zagalopowała się za daleko w pogoni za zdobyczą. Nie wiedziała jak wrócić do swojej nory. Zobaczyła betonowy świat i uznała, że chyba nie ma innego wyboru jak zamieszkać tam. Znalazła miejsce na nocleg, po czym rano porwali ją dwunożni. Wrzucili ją do klatki, do swojego potwora, i pojechali z nią gdzieś. W potworze w innych klatkach było dużo kotów. Dwunożni wywieźli je do swojego gniazda na obrzeżach miasta. Tam trzymali ją i inne koty w piwnicy. Pewnego dnia wzięli ją z powrotem do potwora i pojechali z nią do innego domu dwunożnych. Pożar została adoptowana. W domu mieszkał już jeden kot - Maximus, rasowy maine coon. Nazywał ją Ambrozją, nie zważając na jej obiekcje. Na początku był miły. Oprowadził ją po domu i wyjaśnił zastosowanie niektórych ustrojstw dwunożnych. Potem wyszedł z nią na spacer poza teren ich dwunożnych. Tam, w rozpadającym się kościółku, przedstawił ją gangowi, którego był szefem. Przedstawił ją jako wybrankę swojego serca. Potem pokazał jej swoje prawdziwe oblicze. Manipulator, okrutnik. Ambrozja była wplątana przez jakiś czas w dziwną sytuację, w której była w przymuszonym związku. Toksyczność Maximusa jednak nie kończyła się. Kocur musiał często wychodzić na spotkania biznesowe. Wyznaczył więc członkinię Olimpusa - Saharę, żeby jej pilnowała. Kotki na początku nie przepadały za sobą, ale po jakimś czasie zaczęły budować więź. Ich relacja miała swoje wzloty i upadki. Największym przełomem był jednak moment pewnego wieczoru, kiedy Ambrozja i Maximus wracali do domu. Kocur wszedł do gniazda dwunożnych i zamknął drzwi, zostawiając ją samą na dworze. Sahara szybko zorganizowała plan ucieczki i zabrała kotkę daleko od betonowego świata. Obie planowały udać się do Owocowego Lasu, ale po drodze zaatakował je patrol Klanu Wilka. W wyniku odniesionych ran obie musiały zatrzymać się w Klanie Burzy. Pożar została oskarżona o morderstwo, które zbiegiem okoliczności miało miejsce niedługo po jej przybyciu. Nie było jednak żadnych dowodów na jej winę, więc nie została ukarana. Po wyzdrowieniu Sahary zostały mianowane uczennicami – Pożarową Łapą i Wydmową Łapą. Miały zostać wojowniczkami po walce z lisem, który zadomowił się na terytorium burzaków. W tym czasie Pożar zauroczyła się w Dzwonkowym Świście, co skończyło się ciążą. Ich związek nie był udany. Po mianowaniu kociaków na uczniów zerwali, a ona postanowiła odciąć się od rodziny. Niedługo później została mianowana na wojowniczkę, zyskując miano Ostatniego Pożaru. W końcu ona i Złota Wydma zostały partnerkami i mimo trudności nadal udaje im się być szczęśliwe ze sobą nawzajem.

Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)