BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot Samotników!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Burzy!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

16 sierpnia 2014

Skowronkowa Rozkosz

Autor grafiki: .barwinek1138
OGÓLNE
SKOWRONKOWA ROZKOSZ
Poprzednie imiona: Skowronek -> Skowronkowa Łapa
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Wilka
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: yqalia.exe [Discord]
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Skowronkowa Łapa jest kocurem o dość drobnej, lecz proporcjonalnej budowie. Na pierwszy rzut oka najbardziej przypomina swojego ojca, Nocnego Śpiewaka. Posiada półdługą, miękką sierść o czarnym umaszczeniu dymnym, przez którą w odpowiednim świetle przebijają się delikatne, klasyczne pręgi. Futro jest nieco dłuższe na szyi, policzkach i ogonie, przez co kocur sprawia wrażenie lekko puchatego. Jego pyszczek zdobią dwie niewielkie białe łatki znajdujące się pod oczami. Na piersi znajduje się charakterystyczna biała plama przypominająca kształtem małe serduszko, będąca jego najbardziej rozpoznawalnym znakiem. Skowronkowa Łapa ma pomarańczowe oczy, podobne do tych należących do ojca. Uszy są zakończone niewielkimi pędzelkami, a ogon jest długi i puszysty. Od pewnego czasu jego wygląd wyróżniają również własnoręcznie przygotowywane ozdoby. Kocur upodobał sobie pióra, zasuszone liście i kwiaty, które przytwierdza do futra przy pomocy żywicy. Szczególnie często umieszcza je przy karku i nasadzie ogona. Jego pierwsze dekoracje powstały pod koniec Pory Opadających Liści, kiedy znalazł jeden z ostatnich kwiatów jesieni. Choć część ozdób zdążyła już wyschnąć, stracić kolor lub ulec zniszczeniu podczas zimy, Skowronkowa Łapa nie zamierzał się ich pozbywać. Traktuje je jak pamiątki i jest z nich niezwykle dumny. Wraz z nadejściem wiosny planuje zbierać kolejne okazy, by tworzyć jeszcze ciekawsze kompozycje.
Cechy szczególne - Białe łatki pod oczami, plama na piersi w kształcie serca, nieco dłuższe futro przy łapkach oraz ozdoby z piór i roślin w futrze.
Kolor sierści - Czarny dymny (klasyczne ghostmarkings) z bielą
Długość sierści - Półdługa
Kolor oczu - Pomarańczowy
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Skowronkowa Łapa to wesoły, ciekawski i energiczny kocur, który z łatwością znajduje sobie nowe zajęcia. Uwielbia odkrywać przyrodę, zbierać pióra, liście i kwiaty, a następnie tworzyć z nich ozdoby do swojego futra. Bywa rozkojarzony i impulsywny, przez co czasem działa, zanim zdąży pomyśleć.
Jest bardzo przywiązany do rodziny, a szczególnie do ojca, Nocnego Śpiewaka, którego uważa za swój największy wzór do naśladowania. Zależy mu na jego uznaniu, dlatego niekiedy próbuje udowodnić swoją dojrzałość, przeceniając własne możliwości. Jako uczeń dopiero poznaje zasady walki i życia wojownika. Trening uczy go cierpliwości, obserwacji oraz tego, że siła nie zawsze wystarcza.
Skowronkowa Łapa jest przyjazny i rozmowny, choć zdarza mu się mówić zbyt wiele lub bez zastanowienia zdradzać swoje myśli. Ma dobrą pamięć do szczegółów, a jego ciekawość sprawia, że chętnie uczy się nowych rzeczy. Wciąż kształtuje własne poglądy i często kieruje się zdaniem bliskich, zwłaszcza ojca.

MORALNOŚĆ

Skowronkowa Łapa ceni rodzinę, lojalność i przywiązanie do bliskich. Wierzy, że powinno się chronić tych, na których nam zależy, i stara się postępować zgodnie z wartościami, które mu przekazano. Duży wpływ na jego światopogląd ma ojciec, Nocny Śpiewak, którego uważa za wzór do naśladowania. To właśnie od niego oraz Ognikowej Słoty przejął wiarę w Mroczną Puszczę, traktując ją jako naturalną część swojego życia. Nie podważa jej szczególnie i na razie nie zastanawia się nad nią zbyt głęboko. Wciąż kształtuje własny system wartości, dlatego w trudnych sytuacjach często kieruje się zdaniem bliskich, zamiast ufać wyłącznie własnemu osądowi.

CIEKAWOSTKI

— Skowronek uwielbia pióra, ponieważ jego ojciec ma ich ogromną kolekcję.
— Próbuje naśladować Nocnego Śpiewaka w układaniu sobie futra.
— Często nuci pod nosem, nawet jeśli nie zna żadnej konkretnej melodii.
— Uwielbia słuchać historii opowiadanych przez ojca.
— Gdy dorasta, chce nauczyć się wszystkiego, co potrafi Noc.
— Jego imię nawiązuje do skowronka, ptaka znanego z pięknego śpiewu. Jest to również ukłon w stronę imienia jego ojca — Nocnego Śpiewaka.
— Bardzo lubi siedzieć blisko Nocy, nawet jeśli niczego od niego nie chce.
— Kiedy Noc wykonuje jakieś zadanie, Skowronek często próbuje „pomagać”, nawet jeśli jego pomoc jest bardziej przeszkadzaniem.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: VI
Słabe strony: Łatwo się rozprasza, bywa impulsywny i często działa, zanim przemyśli konsekwencje. Zdarza mu się przeceniać własne umiejętności, szczególnie gdy chce udowodnić swoją dojrzałość. Jest gadatliwy i czasami mówi więcej, niż powinien. Mocno przejmuje się opinią bliskich, a krytyka i strach przed rozczarowaniem ojca potrafią odebrać mu pewność siebie.
Mocne strony: Skowronkowa Łapa jest ciekawski, wytrwały i chętnie uczy się nowych rzeczy. Potrafi dostrzegać drobne szczegóły, ma dobrą pamięć i bujną wyobraźnię. Jest lojalny wobec bliskich, łatwo nawiązuje rozmowy i z entuzjazmem podchodzi do nowych doświadczeń. Gdy coś naprawdę go zainteresuje, potrafi poświęcić temu sporo uwagi.
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Nocny Śpiewak
Matka - Pszczeli Rój
Rodzeństwo - Bryzowa Łapa
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - Sowi Zmierzch
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Skowronkowa Łapa urodził się w Klanie Wilka za panowania Zalotnej Gwiazdy. Dorastając u boku rodziny, szczególnie zbliżył się do ojca, Nocnego Śpiewaka, którego zaczął traktować jako swój największy wzór do naśladowania. Niedawno został uczniem i z entuzjazmem rozpoczął trening pod okiem Sowiego Zmierzchu. Chcąc dorównać ojcu, czasem podejmuje się zadań na własną łapę, próbując udowodnić, że jest bardziej samodzielny i dojrzały, niż wskazywałby na to jego wiek. Podczas jednej z takich wypraw zaczął ozdabiać futro piórami, zasuszonymi liśćmi i kwiatami, które zbierał podczas wędrówek. Ozdoby szybko stały się jego znakiem rozpoznawczym.
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)