Poranek był cichy, choć rzeka, jak zawsze, szemrała swoje wieczne pieśni — szeptem fal muskających trzcinę, pluskiem wody spadającej z gałęzi i głębokim oddechem nurtu, który nigdy nie ustawał. Słońce jeszcze nie zdążyło przebić się przez gęste mury trzcin otaczające obóz, a biała wojowniczka Klanu Rzeki już stała przy krawędzi żłobka, mierząc smutnawym spojrzeniem szkody, których nie sposób było ignorować. Struktura stworzona z gęstych krzewów sumaku oraz ciasno splecionych ze sobą gałązek do tej pory będąca schronieniem dla najmniejszych była wyraźnie nadwyrężona — powyginane patyki wystawały w różnych kierunkach, ściany zapadły się na jednej stronie, a samo miejsce straciło ten cały zapach matczynego ciepła oraz miłości.
Borówkowa Słodycz wiedziała, że nie ma czasu do stracenia. Choć gdy po raz ostatni zajęła się odbudową obozu, jej futro straciło swój blask, a opuszki łap były popękane, to wiedziała, że kocięta muszą czuć się bezpiecznie, a królowe i karmicielki — mieć gdzie odpocząć. Dlatego, zanim jeszcze pierwsze promienie przebiły się przez ścianę zieleni otaczającą obóz, ruszyła w kierunku zachodniego krańca wyspy, gdzie trzcina rosła najgęściej i była najmocniejsza. Zanurzyła łapy w chłodnej wodzie i, stąpając ostrożnie po twardych kępach mułu, zaczęła wybierać źdźbła — długie, sprężyste, o grubych łodygach, które nie łamały się pod naciskiem zębów.
Z każdą powrotną wędrówką przez mieliznę, z pyskiem pełnym trzcin i kory, kształt nowego żłobka stawał się coraz bardziej realny. Borówkowa układała materiał warstwami, przetykając go cienkimi, lecz mocnymi witkami z gałęzi przyniesionych przez nurt rzeki. Każdy element wpasowywała z namysłem — nie spieszyła się, wiedząc, że tylko precyzja zapewni konstrukcji trwałość. Przy dłuższych, grubszych gałęziach zatrzymywała się na moment, sprawdzając kąty, oceniając naprężenia, by ściany nie tylko się trzymały, ale też nie uległy przy pierwszym mocniejszym wietrze.
Choć żłobek wciąż wymagał poprawek, stwierdziła, że zajmie się nim później i skierowała się ku środkowej części obozu, gdzie zagłębienie w ziemi — niewielkie, ale nowe i pachnące świeżością — powoli formowało się w źródełko. Kotka czuła, że prędzej czy później ktoś wdepnie w ten płytki, lecz niezabezpieczony dołek, i coś sobie złamie. Wojowniczka zaczęła więc znosić z brzegów wyspy kamienie — wygładzone przez nurt, czasem ciężkie i śliskie, ale potrzebne, by poinformować mniej uważnych o potencjalnym niebezpieczeństwie.
Każdy z nich układała ostrożnie, tworząc szary pierścień otaczający miejsce wypływu wody. Na razie tyle musiało wystarczyć, gdyż sam dołek nie był znowu jakiś strasznie głęboki, wiedziała jednak, że czas z pewnością nakaże jej ponownie nachylić się nad nową konstrukcją. Ale to już przyszłość. Teraz liczyło się tylko to, że działała. Że robiła to, co mogła, by nowy obóz był równie wspaniały, jeśli nie lepszy od tego poprzedniego.
Wykonane zadania:
- Wniesienie na wyspę kamieni, mających otaczać źródełko wody i wzmacniać jego ścianki
- Umocnienie żłobka twardszymi gałęziami, trzcinami i patykami
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Znajdki w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz