Kocur leżał leniwie na drzewie zwiadowców obok Kurki. Nie był jeszcze zmęczony, więc obserwował obóz z wysokości. Był wieczór i zaskakująco dużo kotów kręciło się przy wyjściu z obozu. Pewnie dlatego, że dopiero, gdy zachodziło słońce, dało się funkcjonować. Guziczek jednak wcześniej, w ciągu dnia szukał zwierzyny w największym słońcu, a później siedział z przyjacielem, więc pozwolił sobie na odpoczynek. W pewnym momencie jednak zaczęło być nudno, więc czarno biały przekręcił się na gałęzi, czekając, aż któryś z patroli przyniesie ciekawe wieści. Wreszcie w oddali zauważył czwórkę kotów, więc szybko zeskoczył, aby dowiedzieć się, o co chodzi, ale gdy Figa i reszta weszła do obozu, Guziczek zauważył, że czwartym kotem jest Orzeszek, który ledwo stoi o własnych siłach.
— Tato? — szepnął.
— Do medyka z nim — stwierdziła Figa, nie przejmując się czarno białym.
On jednak szybko ruszył za nimi, ale zatrzymał się przed wejściem do dziupli. Nie chciał przeszkadzać uzdrowicielom. Kątem oka zobaczył Kajzerkę, którą ktoś musiał powiadomić.
— Wiesz coś? — spytała, przed wejściem.
— Nie, nic — pokręcił głową.
Kotka kiwnęła głową i weszła do medyków. Guziczek tylko zajrzał i westchnął z ulgą, widząc, że uzdrowiciele robią wszystko, co w ich mocy. Nie odważył się jednak wejść do środka. Ani wtedy, ani gdy mijała go Figa, ani przez resztę nocy, przez którą tylko krążył wokół drzewa. Błagał Wszechmatkę i wszystkie inne bóstwa, o których słyszał. Nie chciał stracić ojca, gdy stosunkowo niedawno to matka wydostała się z uścisku śmierci.
Dopiero z rana koty wyszły z dziupli. Guziczek od razu się podniósł, bo położył się na chwilę, aby odsapnąć. Podbiegł do matki. Nie musiał pytać, widział po jej minie. Mimo to i tak zatrzymał się przed nią.
— Przykro mi… — rzuciła Kajzerka.
Guziczek wpatrywał się w nią chwilę, po czym pokręcił głową niedowierzająco. Wreszcie wbiegł do dziupli i spojrzał na sztywne ciało ojca. Uzdrowiciele właśnie przygotowali go, aby go pochować.
— Nie, nie, nie! — krzyknął, podbiegając do Orzeszka.
Szturchnął go łapą raz, a potem drugi, lecz stróż nie reagował.
— Tato? Tato?! — Guziczek szturchnął go łebkiem. — Tato, obudź się! To nie jest śmieszne!
Ktoś go odciągnął, ale ten nadal wpatrywał się w nieruchome ciało Orzeszka. Wreszcie wyrwał się i wybiegł z dziupli, prosto w las.
Dlaczego to spotkało jego ojca?! Przecież to był świetny kot, nie zasługiwał na to! Powinien żyć jeszcze kilka długich księżyców i umrzeć w spokoju, ze starości.
Guziczek wreszcie dobiegł do Owocowego Lasku, jedynego miejsca, w którym czuł się naprawdę bezpiecznie. Zaszył się gdzieś pod jakimś drzewem i skulił.
— Dlaczego ty, tato? — zapytał szeptem, zaciskając oczy.
Do obozu wrócił dopiero wieczorem, już spokojniejszy, ale nie zamienił z nikim słowa. Po prostu poszedł na dawne legowiska ojca, aby się na nim położyć i odespać zarwaną noc.
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)
Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)
Znajdki w Klanie Burzy!
(trzy wolne miejsca!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz