BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Zmiana pory roku już 3 maja, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

02 lipca 2018

Od Migoczącej Łapy CD. Ciernistej Łodygi


Przez ułamek sekundy wpatrywała się w burą z osłupieniem, nie do końca wiedząc, co robić. Po chwili jednak otrząsnęła się i zaśmiała wraz z bratem. Dotknęła zimnego puchu łapką i energicznie wyrzuciła go w powietrze, a ten wylądował na sierści wojowniczki. Migocząca Łapa odruchowo schowała łebek, gdy sporo śniegu poleciało prosto na nią. Otrząsnęła uszy, podniosła głowę i zamrugała oczyma. To był jednak zły pomysł, gdyż po chwili dostała śniegiem w pysk od brata. Odruchowo się  oblizała. Brr, zimne.  Pokazała kocurkowi język i zmrużyła oczy. Skoczyła w ten sposób, że spadając uniosła puch, który okrył zarówno Ziołową Łapę, jak i Ciernistą Łodygę.

Poczuła, jak ponownie została przysypana śniegiem. Wzdrygnęła się, otrzepując krótkie futro, raczej nieodpowiednie na taką porę. Chociaż Pora Nagich Drzew powolutku dobiegała końca, nie zmieniało to faktu,  że śniegu nadal było sporo. Szylkretowa poczuła, że zimno przenika przez jej futro. Ponownie się wzdrygnęła.
- Zimno ci? - spytała zielonooka kotka.
- Yhm... d-dajcie m-mi chwilę, m-muszę o-odpocząć - wyjąkała i podążyła do legowiska uczniów, natychmiastowo rozpłaszczając się na swoim posłaniu.  Może to nie był dobry pomysł? Nie chciała się teraz rozchorować. Nie może pozwolić sobie na opóźnienie treningu! Zwinęła się w kulkę, by sama siebie ogrzać. Po chwili jednak poczuła ciepły dotyk czyjejś sierści, jego obecność, oddech i kojący zapach. Otworzyła oczy, by ujrzeć brata wtulającego się w jej sierść. Uśmiechnęła się do niego. 
- Lepiej? - miauknął. - Nie rozchoruj mi się!
Pokiwała łebkiem.
- I nie mam zamiaru! Po prostu trochę mi zimno i muszę chwilkę odpocząć, to wszystko.
- A nie chcesz iść do medyków?
- No co ty! - prychnęła, mając wrażenie, że brat traktuje ją jak kretyna. 
Po chwili jednak uśmiechnęła się do niego i oparła  pysk na swoich  łapach, cały czas czując jego kojącą obecność. Ziołowa Łapa był dla niej zdecydowanie jednym z najważniejszych kotów. Och, co by bez niego zrobiła? Ta więź pomagała jej strasznie tym bardziej, ponieważ z siostrami nie miała jakiś bliskich relacji. Były to były, lecz nic ważnego do życia terminatorki raczej nie wnosiły. Ziewnęła, słysząc chichot opierającego się o nią brata. Sama zachichotała. Posyłając mu figlarny uśmieszek. Jego obecność i dotyk bardzo jej pomagały,  z każdą chwilą czuła, że odzyskuje siły i jest jej coraz cieplej. To musiało wyglądać dziwnie, ale bicolor był jej bratem i kto inny jak on mógłby teraz przy niej leżeć? Nie potrzebowała do szczęścia innej miłości niż prawdziwie rodzinnej. Po chwili niespodziewanie wstała, a Ziołowa Łapa ześlizgnął się i zarył pyszczkiem w mchu.
- Następnym razem ostrzeż mnie, zanim wstaniesz! - prychnął, wydłubując pazurem kawałki posłania, które utknęły mu między kłami. Wyglądało to naprawdę zabawnie. Dwójka kotów opuściła kolcolist. Zaczęli rozglądać się za Ciernistą Łodygą. Po chwili szylkretowa ujrzała, jak ta rozmawia ze swoją mentorką. Spojrzała na brata i potruchtali w kierunku wojowniczek.

<<Ciernista Łodyga? Ćmi Trzepot? Ziołowa Łapa? Wybaczcie za gniota, nie wiedziałam co tam >>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)